Иди мавлуди шаҳаншоҳи млоики посбон

عید مولود شهنشاه ملایک پاسبان

Боди масъӯду муборак бар хдиўи Комрон

باد مسعود و مبارک بر خدیو کامران

Шарзаи шери бешаи мардии ҳисоми ассалтана

شرزه شیر بیشهٔ مردی حسام السلطنه

Онкии теғаш срФшонасту синонаши ҷони ситон

آنکه تیغش سرفشان است و سنانش جان ستان

Шаҳриёри ростину мейри дарёи остин

شهریار راستین و میر دریا آستین

Қаҳрамони моءу тину довари гетии ситон

قهرمان ماء و طین و داور گیتی ستان

Бозуи мардони Эрони теғи дасти Подшаҳ

بازو مردان ایران تیغ دست پادشه

Волии малики хуросони барқи кишти таркмон

والی ملک خراسان برق کشت ترکمان

Кӣ баради ҷон аз дами шамшер ӯ бадхоҳ ӯ

کی برد جان از دم شمشیر او بدخواه او

Фии алмислгар дар замин пинҳон шавад ё осмон

فی المثل گر در زمین پنهان شود یا آسمان

Ғорати як дашти зиғм бо хаданги рости рӯ

غارت یک دشت ضیغم با خدنگ راست رَو

Офати як паҳнаи лашкар бо ҳисом хӯн фишон

آفت یک پهنه لشکر با حسام خون فشان

эй ки дар родӣ назода чун ту моам рӯзгор

ای که در رادی نزاده چون تو مام روزگار

эй ки дар мардии надида чун ту чашми он ҷаҳон

ای که در مردی ندیده چون تو چشم آن جهان

эй хдиўи додгар кандар замони адли ту

ای خدیو دادگر کاندر زمان عدل تو

Гиларо созад ҳаросати гурги беҳтар аз шубон

گلّه را سازد حراست گرگ بهتر از شبان

[ мяш аз дод ту хусбад бар сарин нари паланг

[میش از داد تو خسبد بر سرین نر پلنگ

Модаи оҳӯи по наад бар дида ӣ шери жён ]

ماده آهو پا نهد بر دیده ی شیر ژیان]

Чашми каши нодида аз ту зулми ғайр аз кон ва ӣам

چشم کش نادیده از تو ظلم غیر از کان و یم

Гӯш кас нашунида аз ту зӯри ҷузи чочии камон

گوش کس نشنیده از تو زور جز چاچی کمان

[ дар ҳавои амни ту тиҳуи пурд бо ҷираи боз

[در هوای امن تو تیهو پرد با جرّه باز

Съўаҳи андари чнгли шоҳини намояди ошён ]

صعوه اندر چنگل شاهین نماید آشیان]

Мадҳи ту ғайбасту ваҳми ман азу огоҳ нест

مدح تو غیب است و وهم من ازو آگاه نیست

Каси зи ғайб огаҳ набошад ҷузи худои ғайби дон

کس ز غیب آگه نباشد جز خدای غیب دان

Ваҳм ман гуяд ту онӣ каз камоли манзалат

وهم من گوید تو آنی کز کمال منزلت

Пояи қадари ту ҷо дорад ба фарқи Фрқдон

پایهٔ قدر تو جا دارد به فرق فرقدان

Венаи фурӯтар пояи ҷоҳ ту бошад эй амир

وین فروتر پایهٔ جاه تو باشد ای امیر

Ваҳми кӯтаҳи байни манро боди хоки андари даҳон

وهم کوته بین من را باد خاک اندر دهان

Он замони ёради шиносади поя ӣ ту ваҳми ман

آن زمان یارد شناسد پایه ی تو وهم من

Гар касе ёрад равад зии осмон бо ресмон

گر کسی یارد رود زی آسمان با ریسمان

Ҳам аз он ба дар дуо кӯшам чаҳ ноРом мадҳ кард

هم از آن بِه در دعا کوشم چه نارم مدح کرد

эй амири Комрон вае хдиўи мстъон

ای امیر کامران و ای خدیو مستعان

То бпоиди осмон ва то бимонад рӯзгор

تا بپاید آسمان و تا بماند روزگار

Бо рухи фаррухи бпоӣ ва бо дили хуррами бимон

با رخ فرّخ بپای و با دل خرّم بمان

Ҳам ба даргоҳи ту илҳомӣ бимонад шодхўор

هم به درگاه تو الهامی بماند شادخوار

То сногўӣ ту бошад аз дилу ҷони ҷовдон

تا ثناگوی تو باشد از دل و جان جاودان