Ид ғадир омад эй моҳ мегусор
عید غدیر آمد ای ماه میگسار
Биншин ва мебидиҳ бархез ва ме биор
بنشین و می بده برخیز و می بیار
Гирд ситам нигарад , роҳи карами бпўӣ
گِردِ ستم نگرد، راه کرم بپوی
Бех ҷафо бикун , шохи вафои бакор
بیخ جفا بکن، شاخ وفا بکار
Боб саро бабанд , банди қабои гшо
باب سرا ببند، بند قبا گشا
Дастӣ фишон ба рақс , чангӣ бизан ба тор
دستی فشان به رقص، چنگی بزن به تار
Имрӯз аз шарафи андари ғадири хам
امروز از شرف اندر غدیر خم
Шуд Муртазои алии султони тоҷдор
شد مرتضی علی سلطان تاجدار
Чун дар ғадири хам хиролбшр расед
چون در غدیر خم خیرالبشر رسید
Аз ҳаҷаи алўдоъ бо ъзу иқтидор
از حجة الوداع با عزّ و اقتدار
Аз даргаи ҷалил , ҷбрил пар гушӯд
از درگه جلیل، جبریل پر گشود
Омад бар расӯл чун абди хоксор
آمد بر رسول چون عبد خاکسار
Гуфтои туро чунин эй шоҳи мурсалин
گفتا تو را چنین ای شاه مرسلین
Баъд аз саломҳо фармӯдаи кирдигор
بعد از سلامها فرموده کردگار
Комрўз эй расӯл таблиғ кун ба халқ
کامروز ای رسول تبلیغ کن به خلق
Амри хилофати шоҳи биҳишту нор
امر خلافت شاه بهشت و نار
Баргӯ ки баъди ман ҳайдар ба тахти дайн
برگو که بعد من حیدر به تخت دین
Бошад ба ҳар ду куни шоҳи бузургвор
باشد به هر دو کون شاه بزرگوار
Ин амри ман агар бар ҷо наёварӣ
این امر من اگر بر جا نیاوری
Аз ман накардае таблиғи ҳеҷ кор
از من نکردهای تبلیغ هیچ کار
Аҳмади шукуфтаи гашт дар маснади шараф
احمد شکفته گشت در مسند شرف
Аз амри кирдигор чун гул ба шохсор
از امر کردگار چون گل به شاخسار
Фармуд каз ҷҳози минбари бсохтнд
فرمود کز جهاز منبر بساختند
Дар минбар аз шааф бигирифт пас қарор
در منبر از شعف بگرفت پس قرار
Зад панҷа ва гирифт бозуии Муртазо
زد پنجه و گرفت بازوی مرتضی
Барканд аз замини он дасти кирдигор
برکند از زمین آن دست کردگار
Пас гуфт к-эии гуруҳ ! ҳайдари васии ман
پس گفت کای گروه! حیدر وصی من
Бошад зи баъди ман , бар аҳли рӯзгор
باشد ز بعد من، بر اهل روزگار
Ҳар кас ба малики дайни мавлоӣ ӯ манам
هر کس به ملک دین مولای او منم
Мавлоӣ ӯ буд дорои зулфиқор
مولای او بود دارای ذوالفقار
Аввал қабул кард гуфт расӯл ро
اول قبول کرد گفت رسول را
Рӯҳи муқаддаси садри бузургвор
روح مقدس صدر بزرگوار
Хони сутӯдаи рои фаррухи ҳасан ки ҳаст
خان ستودهرای فرخحُسن که هست
Аз халқ ӯ ҷаҳон чун боғи Қандаҳор
از خلقِ او جهان چون باغ قندهار
Он маъдани сахо кандар гуҳи ато
آن معدن سخا کاندر گَه عطا
Дасту дилаш буд дарёӣ бе канор
دست و دلش بود دریای بیکنار
Ҳамчун каф кулем райши фурӯғи бахш
همچون کف کلیم رایش فروغبخش
Ҳамчун дами Масеҳи нутқаш равон сипор
همچون دم مسیح نطقش روانسپار
Шерозаи камоли дебочаи ҳунар
شیرازهٔ کمال دیباچهٔ هنر
Сармояи ҷалоли перояи виқор
سرمایهٔ جلال پیرایهٔ وقار
Озодаи гавҳарӣ каз хизматаши ҳаме
آزاده گوهری کز خدمتش همی
Озода гавҳарон доранд ифтихор
آزاده گوهران دارند افتخار
Чун мън зоида бошад Карими табъ
چون معن زائده باشد کریمطبع
Чун Қайс соида бошад сухани гузор
چون قیس ساعده باشد سخنگزار
Бахти ҳрўн ки кас ӯро накарда ром
بخت حرون که کس او را نکرده رام
Сар бар хаташи ниҳод аз рӯй изтирор
سر بر خطش نهاد از روی اضطرار
Душман агар кунад ёди адоваташ
دشمن اگر کند یاد عداوتش
Гетӣ баровард аз ҷон ӯ дамор
گیتی برآورد از جان او دمار
Гардун агар кашад сар аз хаташ , кунад
گردون اگر کشد سر از خطش، کند
Дар байняши қазо аз каҳкашони маҳор
در بینیش قضا از کهکشان مهار