Шаби танҳоӣ эй дил ҳар ки чун ғам ҳамдамӣ дорад

شب تنهایی ای دل هر که چون غم همدمی دارد

Чаҳ ғам ӯро ки андари хонаи дил муҳаррамӣ дорад

چه غم او را که اندر خانهٔ دل محرمی دارد

Ба ҷузи ин захми мрдоФкн ки ман андар ҷигар дорам

به جز این زخم مردافکن که من اندر جگر دارم

Ҳар он захмӣ ки бинӣ дар замона марҳамӣ дорад

هر آن زخمی که بینی در زمانه مرهمی دارد

Хуши он рӯзӣ ки чун девонагон аз санги атфолам

خوش آن روزی که چون دیوانگان از سنگ اطفالم

Ба хӯни олӯда бар бинӣ ки он ҳам олимӣ дорад

به خون آلوده بر بینی که آن هم عالمی دارد

Фишондам тухми меҳратро ба кишти синаи маҳзун

فشاندم تخم مهرت را به کشت سینهٔ محزون

Чаҳ ғам аз хушксолиҳо ки чашмам шаб наме дорад

چه غم از خشکسالی‌ها که چشمم شب نمی‌دارد

Агар лаъл лабат набӯд нигини ҷам чаро доим

اگر لعل لبت نبود نگین جم چرا دایم

Мусаххари малики дилҳоро ба ҳукм хотамӣ дорад

مسخّر ملک دل‌ها را به حکم خاتمی دارد

Надорад бимии илҳомӣ дигар аз дӯзахи ҳиҷрон

ندارد بیمی الهامی دگر از دوزخ هجران

Ки дар хулди висоли ту равон хуррамӣ дорад

که در خلد وصال تو روان خرّمی دارد