Камарами шикасти ишқат , снмо камар надорам

کمرم شکست عشقت، صنما کمر ندارم

Ҷигарам шуд аз ғамати хӯн , ба худо ҷигар надорам

جگرم شد از غمت خون، به خدا جگر ندارم

Ту мронм аз дар худ , гунаҳии надида аз ман

تو مرانم از دَرِ خود ، گنهی ندیده از من

Ки ба ғайри даргаи ту , ба дарӣ гузар надорам

که به غیر درگهِ تو ،  به دری گذر ندارم

Ту зи ҷони ман чаҳ ҷӯӣ ки зи ҷони канораи ҷустам

تو ز جان من چه جویی که ز جان کناره جستم

Ту чаҳ пурсӣ аз дили ман ки зи дил хабар надорам

تو چه پرسی از دل من که ز دل خبر ندارم

Ту ки монадат саропоӣ ба нешикар чаҳ доне

تو که ماندت سراپای به نیشکر چه دانی

Ки танами зи ғам чу неи гашт ва ба лаб шукр надорам

که تنم ز غم چو نی گشت و به لب شکر ندارم

Чу зи шасти бргшоиии ту хаданги ғамзаи ҷоно

چو ز شست برگشایی تو خدنگ غمزه جانا

Дили худ нишонаи созам ки ҷузи ин сипар надорам

دل خود نشانه سازم که جز این سپر ندارم

Назар аз тариқи покӣ ба ҷамоли нозанинон

نظر از طریق پاکی به جمال نازنینان

Баталаб зи поки байнон ки ман он назар надорам

بطلب ز پاک بینان که من آن نظر ندارم

Ба шаби фироқат эй маи зи дуои субҳгоҳӣ

به شب فراقت ای مه ز دعای صبحگاهی

Ҳамаи тири оҳам аммо ба дилат асар надорам

همه تیر آهم اما به دلت اثر ندارم

Қадару қазои марои хости нишони тири ишқат

قدر و قضا مرا خواست نشان تیر عشقت

Назар аз қазои напушами ҳазар аз қадар надорам

نظر از قضا نپوشم حذر از قدر ندارم

Талабанд халқии илҳомӣ агар зи баҳри гавҳар

طلبند خلقی الهامی اگر ز بحر گوهر

Шудаам ба баҳри ғами ғарқу сар гуҳар надорам

شده‌ام به بحر غم غرق و سر گهر ندارم