Ду лашгар чу диданд ӯ роздўр
دو لشگر چو دیدند او رازدور
Ки тозад ҳамеи сӯии эшон сутур
که تازد همی سوی ایشان ستور
Сӯй ӯ ҳама дида багумоштанд
سوی او همه دیده بگماشتند
Аннанҳои асбон нигаҳ доштанд
عنان های اسبان نگه داشتند
Чу омад наёвард шаҳро дуруд
چو آمد نیاورد شه را درود
Ба ҳур пӯзиш оварад ва ӯро ситуд
به حر پوزش آورد و اورا ستود
Бидодаш яке номаи пас он савор
بدادش یکی نامه پس آن سوار
зи фарзанди мараҷона ӣ нобакор
ز فرزند مرجانه ی نابکار
Сипаҳдор бигирифт ва бикшод ва дид
سپهدار بگرفت و بگشاد و دید
Ки бинвишта Фрмонгзори палид
که بنوشته فرمانگزار پلید
Ки эй ҳури номовар теғи зан
که ای حر نام آور تیغ زن
Туро ин чунинаст фармони змн
تو را این چنین است فرمان زمن
Ба ҷое ки набӯд дарони ҳеҷ об
به جایی که نبود درآن هیچ آب
Фурӯди ори нўбоўаҳ ӣ Бутуроб
فرود آر نوباوه ی بوتراب
Аз он номаи номовар сарфароз
از آن نامه نام آور سرفراز
Шигифтӣ фурӯ монад лухтии дароз
شگفتی فرو ماند لختی دراز
Ҳамон номаро мард тавсан баранд
همان نامه را مرد توسن براند
Миёни дўлшгри боситод ва хонд
میان دولشگر باستاد و خواند
Пас онгоҳи гуфто ба дорои дайн
پس آنگاه گفتا به دارای دین
Ки нгзормт рафтан изоин замин
که نگذارمت رفتن ازاین زمین
Бадв гуфт он шоҳи фармонраво
بدو گفت آن شاه فرمانروا
Бҳл то бёзими зии нинаво
بهل تا بیازیم زی نینوا
Ба шаҳ посух оварад фарзонаи мар
به شه پاسخ آورد فرزانه مر
Ки шоҳо наёрам ман ин коркард
که شاها نیارم من این کارکرد
Зҳирои бен қини ин чу азҳри шнФт
زهیرا بن قین این چو ازحر شنفت
Ба шоҳаншаҳи малик имон бигуфт
به شاهنشه ملک ایمان بگفت
Ки моро бифармоӣ эй шаҳриёр
که ما را بفرمای ای شهریار
Дарини паҳна бо он сипаҳи корзор
دراین پهنه با آن سپه کارزار
Нигарадед ҳ то рӯй ин сарзамин
نگردید ه تا روی این سرزمین
Пар аз найзау дашна ӣ аҳли дайн
پر از نیزه و دشنه ی اهل دین
Вагарна чу аз Кӯфа ояд сипоҳ
وگرنه چو از کوفه آید سپاه
Ба мо кор пайкор гардад табоҳ
به ما کار پیکار گردد تباه
Чаҳ созанд бо мо савории ҳазор ?
چه سازند با ما سواری هزار؟
На мо оташем ин сипаҳи мушти хор ?
نه ما آتشیم این سپه مشت خار؟
Ба дарёии оташ чу хори хашин
به دریای آتش چو خار خشن
Ситезад бисӯзад бен хештан
ستیزد بسوزد بن خویشتن
Бадви посухи оўди шоҳи ҳиҷоз
بدو پاسخ آود شاه حجاز
Ки ин номвари гирди гардуни фароз
که این نامور گرد گردون فراز
Ҳануз ин саворони шамшердор
هنوز این سواران شمشیردار
Надоранд бо мо ба шамшери кор
ندارند با ما به شمشیر کار
Нахоҳем каз мо тании разми ҷӯй
نخواهیم کز ما تنی رزم جوی
Шавад пеши изоин қавм бе обрӯӣ
شود پیش ازاین قوم بی آبروی
Чу ин гуфта шуд шоҳ ва ҳар ду сипоҳ
چو این گفته شد شاه و هر دو سپاه
Сӯии нинаво бар гирифтанд роҳ
سوی نینوا بر گرفتند راه
Чу лухтӣ бирафтанд икрони шоҳ
چو لختی برفتند یکران شاه
Боситод барҷо напаймӯд роҳ
باستاد برجا نپیمود راه