Ба фарзанд мараҷона рафт огаҳӣ
به فرزند مرجانه رفت آگهی
Ки фармондиҳ ӣ тахти шоҳаншаҳӣ
که فرمانده ی تخت شاهنشهی
Бикунада ба харгоҳи чоҳии шигарф
بکنده به خرگاه چاهی شگرف
Ки обаш буд сард – монанди барф
که آبش بود سرد – مانند برف
Навишт он ситами густари нобакор
نوشت آن ستم گستر نابکار
Ба бен саъд нопок насутӯда кор
به بن سعد ناپاک نستوده کار
Ки бршоаҳи дайн кор бинмоӣ танг
که برشاه دین کار بنمای تنگ
Мҳл то кунад чоҳу пеши ори ҷанг
مهل تا کند چاه و پیش آر جنگ
Ба фармони дижхими бидодгар
به فرمان دژخیم بیدادگر
Умри он табаи гавҳари кӣнаи вар
عمر آن تبه گوهر کینه ور
Нигаҳбону ҷосус буриша гумошт
نگهبان و جاسوس برشه گماشت
Ба Айюқи мнҷўқи кини брФрошт
به عیوق منجوق کین برفراشت
Чу лаби ташнаи гаштанди аҳли ҳарам
چو لب تشنه گشتند اهل حرم
Кашиданд оҳ аз дили пари зғм
کشیدند آه از دل پر زغم
ЗоФғоншони шаҳ ба чеҳр ашк ронад
زافغانشان شه به چهر اشک راند
Сипаҳдори исломро пеш хонд
سپهدار اسلام را پیش خواند
Дили огоҳи шери кноми ялӣ
دل آگاه شیر کنام یلی
Маи ҳошимии нури чашми алӣ
مه هاشمی نور چشم علی
Бабўсед назд шҳншаҳи замин
ببوسید نزد شهنشه زمین
Бадв гуфт сибти расӯли амин
بدو گفت سبط رسول امین
Гузин кун зёрони ҳақи сӣ савор
گزین کن زیاران حق سی سوار
Пиёдаи ду даҳ марди ханҷари гузор
پیاده دو ده مرد خنجر گذار
Азидр ба ҳамроҳи ёрони шитоб
ازیدر به همراه یاران شتاب
Бирав то ба наздикӣ равад об
برو تا به نزدیکی رود آب
Магари душманонро шикаст оварӣ
مگر دشمنان را شکست آوری
Гўорндаҳи обӣ ба даст оварӣ
گوارنده آبی به دست آوری
Шунид ин чу аббос аз шоҳи дайн
شنید این چو عباس از شاه دین
Пазируфти фармон ва бар шуд ба зин
پذیرفت فرمان و بر شد به زین
Ба ҳамраҳи ду даҳ машк ва панҷоҳ мард
به همره دو ده مشک و پنجاه مرد
Бабраду барангехти ҳомӯни навард
ببرد و برانگیخت هامون نورد
Чу сайл андар омад дар он рӯдбор
چو سیل اندر آمد در آن رودبار
зи паии он далерони душмани шикор
ز پی آن دلیران دشمن شکار
Чу он қавмро умр ва ҳуҷҷоҷ дид
چو آن قوم را عمر و حجاج دید
Бигуфто зи баҳр чаҳ кор омадед ?
بگفتا ز بهر چه کار آمدید؟
Ҳилоли сарафрози гуфтои бадавӣ
هلال سرافراز گفتا بدوی
Манам ибн ъам ту эй кӣнаи ҷӯй
منم ابن عم تو ای کینه جوی
Забони хушку дили пари зтоби омадам
زبان خشک و دل پر زتاب آمدم
Сӯй равад аз баҳри оби омадам
سوی رود از بهر آب آمدم
Бадв гуфт зишти ахтари бадниҳод
بدو گفت زشت اختر بدنهاد
Ки эй номвари роди фаррухи нажод
که ای نامور راد فرخ نژاد
Бёшоми азин оби ширини гўор
بیاشام ازین آب شیرین گوار
Гуворо буд бар ту эй номдор
گوارا بود بر تو ای نامدار
Бадв гуфт ҷони далерии ҳилол
بدو گفت جان دلیری هلال
Ки эй марди зишти ахтари бади сгол
که ای مرد زشت اختر بد سگال
Чисони шдрўо ? он ки ман срдоб
چسان شدروا؟آن که من سردآب
Банушам нишонами здли илтиҳоб ?
بنوشم نشانم زدل التهاب؟
Чунин гуфт аҳрӣмани пари фасод
چنین گفت اهریمن پر فساد
Ки инаст фармони ибни зиёд
که این است فرمان ابن زیاد
Азу чун ҳилоли далер ин шунид
ازو چون هلال دلیر این شنید
Ба ёрони фаррух хурӯшӣ кашид
به یاران فرخ خروشی کشید
Ки ҳони машкҳо пар зоб оваред
که هان مشک ها پر زآب آورید
Сӯии хайма ӣ шаҳ шитоб оваред
سوی خیمه ی شه شتاب آورید
Далерон ба фармони он комёб
دلیران به فرمان آن کامیاب
Намуданд пари машкҳоро зоб
نمودند پر مشک ها را زآب
Чу огоҳи гаштанди кӯфии сипоҳ
چو آگاه گشتند کوفی سپاه
Бибастанд раҳро ба ёрони шоҳ
ببستند ره را به یاران شاه
Ҷаҳонҷӯй – аббоси пирӯзи рӯз
جهانجوی – عباس پیروز روز
Шаҳоби дурахшони ъФрити сӯз
شهاب درخشان عفریت سوز
Сипаҳи ро баи теғи ончунон бим дод
سپه رابه تیغ آنچنان بیم داد
Ки каси номдши ҷанг ҷустан ба ёд
که کس نامدش جنگ جستن به یاد
Парокандаи гаштанд аз размгоҳ
پراکنده گشتند از رزمگاه
Згрди сарафрози ёрони шоҳ
زگرد سرافراز یاران شاه
Ба пирӯзии он шери мардони дайн
به پیروزی آن شیر مردان دین
Сабк бозгаштанд аз он дашти кин
سبک بازگشتند از آن دشت کین
Чу боди хазон дар шитоб омаданд
چو باد خزان در شتاب آمدند
Сӯии шоҳ бо машк об омаданд
سوی شاه با مشک آب آمدند