Бад ахтар барошуфт ва бо шмргФт
بد اختر برآشفت و با شمرگفت
Ки эй аҳримани омада бо ту ҷуфт
که ای اهرمن آمده با تو جفت
Ту ин оташи фитнаи аФрхтӣ
تو این آتش فتنه افرختی
Ки то ҳашар аз он олимии сӯхтӣ
که تا حشر از آن عالمی سوختی
Ба ном ман оварадӣ ин нанг ро
به نام من آوردی این ننگ را
Нҳштӣ ба сулҳ оварам ҷанг ро
نهشتی به صلح آورم جنگ را
Куҷои сибти фархундаи номи расӯл
کجا سبط فرخنده نام رسول
Кунад байъати шоҳи шомии қабул ?
کند بیعت شاه شامی قبول؟
Миён ҳар ки бо ӯ паии ҷанги баст
میان هر که با او پی جنگ بست
Дили Аҳмаду Муртазои рошкст
دل احمد و مرتضی راشکست
Бадв гуфт шами табаи рӯзгор
بدو گفت شم تبه روزگار
Ҳамон дуну дади фитрати нобакор
همان دون و دد فطرت نابکار
?герат бошад андешау воҳима
گرت باشد اندیشه و واهمه
з разм гузин зода ӣ Фотима
ز رزم گزین زاده ی فاطمه
Сипаҳдории ин сипоҳи гшн
سپهداری این سپاه گشن
Ба ман вогузор ва бирав –зии ватан
به من واگذار و برو –زی وطن
Бадв гуфт аҳрӣман аз рӯй тиш
بدو گفت اهریمن از روی طیش
Ки ҷуз ман нишоед сипаҳдори ҷяш
که جز من نشاید سپهدار جیش
Ба нопокроиии ман аз ту –брм
به ناپاکرایی من از تو –برم
Ба кини густарӣ кӣ зи ту камтарам ?
به کین گستری کی ز تو کمترم؟
Худ ин зишт кирдор дорам қабул
خود این زشت کردار دارم قبول
Кунам разм бо нури чашми расӯл
کنم رزم با نور چشم رسول
Бигуфт ин ва бо лашгари кӣнаи ҷӯй
بگفت این و با لشگر کینه جوی
Сӯии харгаҳ шоҳ биниҳод рӯй
سوی خرگه شاه بنهاد روی
Хурӯшед кӯс ва билразед дашт
خروشید کوس و بلرزید دشت
Ғубори замини з осмон даргузашт
غبار زمین ز آسمان درگذشت
Сари бонувони хоҳари шаҳриёр
سر بانوان خواهر شهریار
Чу бишунид ғавғои асбу савор
چو بشنید غوغای اسب و سوار
зи бурҷи саропарда чун офтоб
ز برج سراپرده چون آفتاب
Хиромед сӯии шаҳи комёб
خرامید سوی شه کامیاب
Бидид он шаҳаншоҳи ҷину башар
بدید آن شهنشاه جن و بشر
Ба зонуи ниҳодаи сар то ҷавр
به زانو نهاده سر تا جور
Ғунудаасту аббос наздаш ба пой
غنوده است و عباس نزدش به پای
Чу ҳайдар ба назд расӯли худоӣ
چو حیدر به نزد رسول خدای
Ҳаме гуфт зори ваҳмии рехти об
همی گفت زار وهمی ریخت آب
зи мижгон ба рухсор чун офтоб
ز مژگان به رخسار چون آفتاب
Ки эй бахти хобидаи бедори шӯ
که ای بخت خوابیده بیدار شو
Ҳаёҳӯии разми оварони рошнў
هیاهوی رزم آوران راشنو
Ту бахти манӣ чанд Монӣ ба хоб ?
تو بخت منی چند مانی به خواب؟
Яке вораҳон мари марои зозтроб
یکی وارهان مر مرا زاضطراب
Буд фитнаи бедор ва ту гарми хоб
بود فتنه بیدار و تو گرم خواب
Яке сар бар ор эй шаҳи комёб
یکی سر بر آر ای شه کامیاب
зи афғони хоҳари сар аз хоби ноз
ز افغان خواهر سر از خواب ناز
Баровард дорои марзи ҳиҷоз
برآورد دارای مرز حجاز
Бадв гуфт к-эии пардаи ?гиии хоҳарам
بدو گفت کای پرده گی خواهرم
Ба ҷои монда аз меҳрбони модарам
به جا مانده از مهربان مادرم
Кунун дид чашми равонам ба хоб
کنون دید چشم روانم به خواب
Рухи поки пайғамбару Бутуроб
رخ پاک پیغمبر و بوتراب
Ҳасан низ бо меҳрбони модарам
حسن نیز با مهربان مادرم
Ки пурвирд монанди ҷони дарбарам
که پرورد مانند جان دربرم
Маро гуфт пайғамбар бе қарин
مرا گفت پیغمبر بی قرین
Ки меҳмони мое ба хулди барин
که مهمان مایی به خلد برین
Чу бонӯи чунин аз бародар шунид
چو بانو چنین از برادر شنید
Сиришкаш ба симоӣ симин чакид
سرشکش به سیمای سیمین چکید
Ба сар бар хурашони ҳамеи хоки рехт
به سر بر خورشان همی خاک ریخت
Ба тобандаи маи ақд парвин гусехт
به تابنده مه عقد پروین گسیخت
Бадв гуфт дорои пирӯзманд
بدو گفت دارای پیروزمند
Ки эй ғмздаҳи хоҳари мустаманд
که ای غمزده خواهر مستمند
Раҳи нола аз дили мФрмои боз
ره ناله از دل مفرمای باز
Ба дарду ғами андар - бисӯз ва бисоз
به درد و غم اندر-بسوز و بساز
Сабурии биҷавӣ аз худои ҷаҳон
صبوری بجوی از خدای جهان
Ки бошад дарини пардаи розии ниҳон
که باشد دراین پرده رازی نهان