Чу гуфт ин абўлФзл ( ъ ) ропиш хонд
چو گفت این ابولفضل (ع) راپیش خواند
Бидон сарфарози ин чунин роз ронад
بدان سرفراز این چنین راز راند
Ки зии лашгари Кӯфаи шӯи раҳсипор
که زی لشگر کوفه شو رهسپار
Бибин то чаҳ ҷӯянд аз ин корзор ?
ببین تا چه جویند از این کارزار؟
Тании бист аз ёваронро бабр
تنی بیست از یاوران را ببر
Ба ҳамроҳ эй ёдгори падар
به همراه ای یادگار پدر
Сипаҳбад бирафту бабради он сарон
سپهبد برفت و ببرد آن سران
Чунин гуфт бо лашгари кофарон
چنین گفت با لشگر کافران
Ки баҳр чаҳ зинсон далер омадед ?
که بهر چه زینسان دلیر آمدید؟
Сӯии беша ӣ шарза шер омадед ?
سوی بیشه ی شرزه شیر آمدید؟
Бигуфтанд он фирқа ӣ пари фасод
بگفتند آن فرقه ی پر فساد
Ки инаст фармони ибни зиёд
که این است فرمان ابن زیاد
Ки гардан ба гуфтор ӯ дар диҳед
که گردن به گفتار او در دهید
Саросар ба фармон ӯ сар наед
سراسر به فرمان او سر نهید
Шуморо диҳад мейри мо зинҳор
شما را دهد میر ما زینهار
Вагарнагароӣад зии корзор
وگرنه گرایید زی کارزار
Бидон тираи ҳушон беному нанг
بدان تیره هوشان بی نام و ننگ
Чунин гуфт солори пирӯзи ҷанг
چنین گفت سالار پیروز جنگ
Бимонед лухтӣ ки бо шаҳриёр
بمانید لختی که با شهریار
Бигӯям ман ин гуфт нои устувор
بگویم من این گفت نا استوار
Бигуфт ин ва он шбли шери худоӣ
بگفت این و آن شبل شیر خدای
Равон шуд сӯии шоҳи фармонравоӣ
روان شد سوی شاه فرمانروای
Паёми сипаҳро бадв боз гуфт
پیام سپه را بدو باز گفت
Бадви хусрави дайни чунин роз гуфт :
بدو خسرو دین چنین راز گفت:
Бирав бозгуи комшб аз ман Аннан
برو بازگو کامشب از من عنان
Бипечед то бо худои ҷаҳон
بپیچید تا با خدای جهان
Ба зории дуруд ва намоз оварам
به زاری درود و نماز آورم
Ба бадрӯди лухтӣ ниёз оварам
به بدرود لختی نیاز آورم
Кунам бо шумо чун ки фардо шавад
کنم با شما چون که فردا شود
Ҳамаи ончии фармони яздон буд
همه آنچه فرمان یزدان بود
Сипаҳбад биёмад бигуфту умр
سپهبد بیامد بگفت و عمر
НпзрФти фармони он то ҷавр
نپذرفت فرمان آن تا جور
Ҳамеи роҳи пайкор май ҷусти боз
همی راه پیکار می جست باز
Ҳамеи хост боз оварад трктоз
همی خواست باز آورد ترکتاز
Сипаҳ кин бидиданд теғи забон
سپه کاین بدیدند تیغ زبان
Кашиданд брдшмни бади гумон
کشیدند بردشمن بد گمان
Киов боди барадину имони ту
که اف باد بردین و ایمان تو
ТФўи боди бръҳду паймони ту
تفو باد برعهد و پیمان تو
Ба фарзанди дорои охири замон
به فرزند دارای آخر زمان
Чаро менабахше як имшаби амон ?
چرا می نبخشی یک امشب امان؟
Ки бигузоради азбҳри довари намоз
که بگذارد ازبهر داور نماز
Сарояд шабии роз бо бе ниёз
سراید شبی راز با بی نیاز
Чунон шуд ки аз гирди харгоҳи шоҳ
چنان شد که از گرد خرگاه شاه
Парокандаи гаштанди кӯфии сипоҳ
پراکنده گشتند کوفی سپاه
Сипаҳро умр чун дигаргуна дид
سپه را عمر چون دگرگونه دید
Аз он кӯшиши кини Аннани дркшид
از آن کوشش کین عنان درکشید