Чу гардид азкини чархи баланд
چو گردید ازکین چرخ بلند
Шаҳи шарқи дрбохтри шҳрбнд
شه شرق درباختر شهربند
Ҷигари гӯша ӣ сидолмрслин
جگر گوشه ی سیدالمرسلین
Ҳусайни он ҷҳондоўр бе қарин
حسین آن جهانداور بی قرین
Барафроштаи харгаҳ андар нишаст
برافراشته خرگه اندر نشست
Чу бар арши додари болоу паст
چو بر عرش دادار بالا و پست
Сарафрози ёрони шаҳ бо ниёз
سرافراز یاران شه با نیاز
Бадв брнёиш нимуванд соз
بدو برنیایش نموند ساز
Ба пӯзиши барони худованди дайн
به پوزش برآن خداوند دین
Бсўднди рухсорҳо – брзмин
بسودند رخسارها – برزمین
Чу лухтии баромади –гшўди он ҷаноб
چو لختی برآمد –گشود آن جناب
Дар аз пари гуҳари дарҷи ёқӯти ноб
در از پر گهر درج یاقوت ناب
Бдонсон каз он шоҳ дар хӯрд буд
بدانسان کز آن شاه در خورد بود
Замонии ҷаҳони офаринро ситуд
زمانی جهان آفرین را ستود
Набӣ ( с )у алӣ ( ъ )ро санои крдсоз
نبی (ص)و علی (ع) را ثنا کردساز
Пас онгаҳ ба ёрон чунин гуфт боз
پس آنگه به یاران چنین گفت باز
Бидонед ва огоҳ бошед – ҳон
بدانید و آگاه باشید – هان
Ки андари чунин вартае ногаҳон
که اندر چنین ورطه ای ناگهان
Маро рӯй дода яке корсхт
مرا روی داده یکی کارسخت
Ки брмни бгриди азони чашми бахт
که برمن بگرید ازآن چشم بخت
Ки эй номдорони покизаи дайн
که ای نامداران پاکیزه دین
Зҷони офарини бршмои офарин
زجان آفرین برشما آفرین
Надонам ба рӯй замини сурбаи сар
ندانم به روی زمین سربه سر
Зёрони худ каси вафодортар
زیاران خود کس وفادارتر
Надоранд дасти азмни ин қавми дун
ندارند دست ازمن این قوم دون
Маро то наризанд брхоку хӯн
مرا تا نریزند برخاک و خون
Вале ҷузи ман ин лашгар бе шумор
ولی جز من این لشگر بی شمار
Ба озурдан кас надоранд кор
به آزردن کس ندارند کار
Шуморо ман эй номвари ёварон
شما را من ای نامور یاوران
Бузургону озодаи гону сарон
بزرگان و آزاده گان و سران
Тан озод кардам зи паймони хеш
تن آزاد کردم ز پیمان خویش
Раҳои сохтам дили зи фармони хеш
رها ساختم دل ز فرمان خویش
Кашидааст то шаб паранд сиёҳ
کشیده است تا شب پرند سیاه
Сӯии маскан худ сипоред роҳ
سوی مسکن خود سپارید راه
Ба ҷмозаҳ ӣ шаб саворӣ кунед
به جمازه ی شب سواری کنید
Тану ҷони худро ҳисорӣ кунед
تن و جان خود را حصاری کنید
Пас онгаҳ ба фарзанд фармуд боз
پس آنگه به فرزند فرمود باز
Чароғи саропардаи хомӯши соз
چراغ سراپرده خاموش ساز
Аз онру ки дртиргӣ шарм нест
از آنرو که درتیرگی شرم نیست
Касеро - зрўии кас озарм нест
کسی را - زروی کس آزرم نیست
Баровард аз дили ҷавони оҳи сард
برآورد از دل جوان آه سرد
Ҳамаи шамъи харгоҳ хомӯш кард
همه شمع خرگاه خاموش کرد
Чу шуд ҷои тираи чароғи вафо
چو شد جای تیره چراغ وفا
Бгштнди бархе ба ёди ҷафо
بگشتند برخی به یاد جفا
Гуруҳе ки буданд дунёи параст
گروهی که بودند دنیا پرست
Кашиданд аз ёрии шоҳи даст
کشیدند از یاری شاه دست
Биҷустанд аз ҷой ва зон анҷуман
بجستند از جای و زان انجمن
Бирафтанд зии бангаи хештан
برفتند زی بنگه خویشتن
Бурун рафт ҳар кас ки бегона буд
برون رفت هر کس که بیگانه بود
Бимонад онкӣ дар хӯрд он хона буд
بماند آنکه در خورد آن خانه بود
Чу бегонаи икрон аз онҷо баранд
چو بیگانه یکران از آنجا براند
Худои хона бо ошноён бимонад
خدا خانه با آشنایان بماند
Муқӣмони он хона бо дарду доғ
مقیمان آن خانه با درد و داغ
Чу равшан намуданд зон пас чароғ
چو روشن نمودند زان پس چراغ
Пароканда шаҳ дид ёрони ҷамъ
پراکنده شه دید یاران جمع
Ба ҷуз чанд парвона бар гирди шамъ
به جز چند پروانه بر گرد شمع
Ҳамаи шуъла ӣ ишқи афрӯхта
همه شعله ی عشق افروخته
Пару боли худ робдони сӯхта
پر و بال خود رابدان سوخته
На дртн дигар пари парвозашон
نه درتن دگر پر پروازشان
На ҷузи ишқи ҷонони каси анбозашон
نه جز عشق جانان کس انبازشان
Ҳамаи лаъли кони Бадахшони ишқ
همه لعل کان بدخشان عشق
Ҳамаи пари баҳор дар Аммони ишқ
همه پر بهار در عمان عشق
Ҳамаи ишқи бозони он шаҳриёр
همه عشق بازان آن شهریار
Зхўд бе хабари маҳви дидори ёр
زخود بی خبر محو دیدار یار
Ҳамаи душмани шавкату шану фар
همه دشمن شوکت و شان و فر
Ҳамаи ҷони фурӯашони зи по то ба сар
همه جان فروشان ز پا تا به سر
Ҳамаи мигсорони паймонаи нӯш
همه میگساران پیمانه نوش
Дарунҳо пар аз розу лаб ҳо хамӯш
درون ها پر از راز و لب ها خموش
Сипеҳри фаноро ҳамаи офтоб
سپهر فنا را همه آفتاب
Миёни холӣ аз хештан чун ҳубоб
میان خالی از خویشتن چون حباب
Ҳамаи дил нишон кардау ҷону сар
همه دل نشان کرده و جان و سر
Бар новаки маргу теғи хатар
بر ناوک مرگ و تیغ خطر
Худованди он бандаи гонро чу дид
خداوند آن بنده گان را چو دید
Ба покиза дидорашон бингаред
به پاکیزه دیدارشان بنگرید
Ҳамаи хешро дид аз рӯишон
همه خویش را دید از رویشان
Бурун карда сар аз бен мӯишон
برون کرده سر از بن مویشان
Ба чашми ниҳон ҳар қадар бингаред
به چشم نهان هر قدر بنگرید
Даруну бурунашони пар аз хеш дид
درون و برونشان پر از خویش دید
Балӣ ! мо ва ман азмён чун равад
بلی! ما و من ازمیان چون رود
Шӯии ту ҳамаи ӯй ва ӯ ту шавад
شوی تو همه اوی و او تو شود
Тиҳии кохи дил чу з шайтон шавад
تهی کاخ دل چو ز شیطان شود
Дарони ҷои хдохонаҳ яздон шавад
درآن جا خداخانه یزدان شود
Аз он пас ки он озмӯн кардашон
از آن پس که آن آزمون کردشان
Ситуду навозиш фузун кардашон
ستود و نوازش فزون کردشان
Паии ҳикматии пас чунин гуфт боз
پی حکمتی پس چنین گفت باز
Ба ҳошими нажодони шаҳи сарфароз
به هاشم نژادان شه سرفراز