Чу ин гуфт ёрони зҷои хостнд
چو این گفت یاران زجا خاستند
Саросари бадв пӯзиш оростанд
سراسر بدو پوزش آراستند
Ки мо банда гонему фармони тўрост
که ما بنده گانیم و فرمان توراست
Дили ҷумлаи дарбанди паймони ту рост
دل جمله دربند پیمان تو راست
Шаҳи мо пас аз ту гузин пӯри тест
شه ما پس از تو گزین پور تست
Ки доранда ӣ расму дстўртст
که دارنده ی رسم و دستورتست
Ту осӯда ҷон бошу озоди дил
تو آسوده جان باش و آزاد دل
Ки гардии зкрдори мо шоди дил
که گردی زکردار ما شاد دل
Чу ин гуфта шуд пўрҳнд аз сарир
چو این گفته شد پورهند از سریر
Ба бар хонд зон анҷумани як дабир
به بر خواند زان انجمن یک دبیر
Яке номаи бнгошти андари ҳузур
یکی نامه بنگاشت اندر حضور
Саросар ба бадрӯду андарзи пӯр
سراسر به بدرود و اندرز پور
Ки баъд аз ман эй роди фарзанди ман
که بعد از من ای راد فرزند من
Хиради пешаи пӯри ҳунарманди ман
خرد پیشه پور هنرمند من
Зтўи саркашӣ кас надорад ҳавас
زتو سرکشی کس ندارد هوس
Дарин подшоҳии магари чори кас
درین پادشاهی مگر چار کس
Яке пӯри форуқи ъбдоллҳо
یکی پور فاروق عبداللها
Дигар пӯри садиқи корогҳо
دگر پور صدیق کارآگها
Яке низ Абдуллоҳи ибни зубайр
یکی نیز عبدالله ابن زبیر
Ки гуяд манам қдўаҳ ӣ аҳли хайр
که گوید منم قدوه ی اهل خیر
Ба вижаи ҳусайн ( ъ ) алии каши ниё
به ویژه حسین (ع) علی کش نیا
Буд меҳтару беҳтари анбиё
بود مهتر و بهتر انبیا
Азин чори байъат ба шоҳии ситон
ازین چار بیعت به شاهی ستان
Ки дар малик бошандат аз дӯстон
که در ملک باشندت از دوستان
Мудоро ба пӯри умри пешаи соз
مدارا به پور عمر پیشه ساز
Ба неру макун сӯй ӯ трктоз
به نیرو مکن سوی او ترکتاز
Мари он марди дайнро ба худ вогузор
مر آن مرد دین را به خود واگذار
Ки ҷузи порсое варо нест кор
که جز پارسایی ورا نیست کار
Ба пӯри Абубакр хасмӣ макун
به پور ابوبکر خصمی مکن
Нигаҳдори андарз ва бишинав сухан
نگهدار اندرز و بشنو سخن
Ки динорӣ ҷӯйасту дунёи параст
که دیناری جوی است و دنیا پرست
Ба зар бояд оварданаши дил ба даст
به زر باید آوردنش دل به دست
Ҳар он чиз каз шаҳваташ орзӯаст
هر آن چیز کز شهوتش آرزوست
Бибахшо бадв то шавад бо ту дӯст
ببخشا بدو تا شود با تو دوست
Зубайрӣ нажодаст мардии далер
زبیری نژاد است مردی دلیر
Ба ҳила чу рӯбаҳ ба ҳамла чу шер
به حیله چو روبه به حمله چو شیر
Макун кӣна ӣ худ бадви ҳеҷ фош
مکن کینه ی خود بدو هیچ فاش
Агрдўст бошад туро дӯст бош
اگردوست باشد تو را دوست باش
Агар душманӣ бо ту оғоз кард
اگر دشمنی با تو آغاز کرد
зи Фрмонбрии саркашии созкрд
ز فرمانبری سرکشی سازکرد
Ба дасти ор ӯро ба дастону банд
به دست آر او را به دستان و بند
Зиҳами бугсалони пайкараши банди банд
زهم بگسلان پیکرش بند بند
Чу зин ҳар се эмин шудӣ ҳушдор
چو زین هر سه ایمن شدی هوشدار
Замонӣ ба гуфт падари гӯшдор
زمانی به گفت پدر گوشدار
Пас аз ман чунин донам эй номҷўӣ
پس از من چنین دانم ای نامجوی
Ки аҳли Ироқ аз ту тобанд рӯй
که اهل عراق از تو تابند روی
Ба фархундаи пӯри набӣ ( с ) бгрўнд
به فرخنده پور نبی (ص) بگروند
Ҳамаи хостораш ба шоҳӣ шаванд
همه خواستارش به شاهی شوند
Агар зонка ӯро ба даст оварӣ
اگر زانکه اورا به دست آوری
Мабодо ки дар ваии шикаст оварӣ
مبادا که در وی شکست آوری
Аз онру ки фарзанд пайғамбар аст
از آنرو که فرزند پیغمبر است
Накӯи ёдгорӣ аз он сарвар аст
نکو یادگاری از آن سرور است
Макаши теғ бар рӯй ӯ зинҳор
مکش تیغ بر روی او زینهار
Ба икроми пайғамбараши пои сдор
به اکرام پیغمبرش پا سدار
Мшўрон ба хеши аҳли ислом ро
مشوران به خویش اهل اسلام را
Мёўр ба зиштии накӯном ро
میاور به زشتی نکونام را
Машав бо ҳусайн ( ъ ) алӣ ( ъ ) бадсигол
مشو با حسین(ع) علی (ع) بدسگال
Ки тарсам ба малик ту ояд завол
که ترسم به ملک تو آید زوال
Чу пардохт он номаи меҳраши ниҳод
چو پرداخت آن نامه مهرش نهاد
Ба аспаҳбуди хеш заҳҳок дод
به اسپهبد خویش ضحاک داد
Ки ин нома ӣ ман ба пӯрами расон
که این نامه ی من به پورم رسان
Ки дар байти муқаддас буд ҳукмрон
که در بیت مقدس بود حکمران
Бигуфт ин ва аз таниши мурғи равон
بگفت این و از تنش مرغ روان
Ба дигари ҷаҳони гашти дардами равон
به دیگر جهان گشت دردم روان
Димишқии сарони ҷумлаи дрсўки ӯй
دمشقی سران جمله درسوک اوی
Сияҳ пӯш карданд бозори вкўӣ
سیه پوش کردند بازار وکوی
Чу бигузашт аз сӯгвории се рӯз
چو بگذشت از سوگواری سه روز
Ба чорам чу шуд меҳр гетӣ фурӯз
به چارم چو شد مهر گیتی فروز
Яке пайки зии байт муқаддас битохт
یکی پیک زی بیت مقدس بتاخت
Шаҳи шомёнро хабардори сохт
شه شامیان را خبردار ساخت