На дрср - ба ҷузи шӯри дилдорашон

نه درسر- به جز شور دلدارشان

На дар дил ба ҷузи хоҳиши ёрашон

نه در دل به جز خواهش یارشان

Ба худ ҷумларо ёр ва дмсоз дид

به خود جمله را یار و دمساز دید

Ба сари ниҳони муҳаррам роз дид

به سر نهان محرم راز دید

Ҳиҷоби азсри чашмашон боз кард

حجاب ازسر چشمشان باز کرد

Ҳувайдо ба эшон ҳама роз кард

هویدا به ایشان همه راز کرد

Ду ангушт аз икдгри бргшўд

دو انگشت از یکدگر برگشود

Ба эшон намӯд ончӣ бояд намӯд

به ایشان نمود آنچه باید نمود

Ба он номдорон бо Фрҳӣ

به آن نامداران با فرهی

Аз он сӯй парда бидод огаҳӣ

از آن سوی پرده بداد آگهی

Бидонҷо ки шояд чу лухтии нигоҳ

بدانجا که شاید چو لختی نگاه

Намуданд ёрони фархундаи шоҳ

نمودند یاران فرخنده شاه

Бидиданд бепарда рӯй нигор

بدیدند بی پرده روی نگار

Ҳамон дили фарибанда ӣ ҷоншкор

همان دل فریبنده ی جانشکار

Заҳри чизи худ чун ки рух тофтанд

زهر چیز خود چون که رخ تافتند

зи ҳарчи он бибояд хабар ёфтанд

ز هرچ آن بباید خبر یافتند

Ба ҷое ки ақли андари он по ба гул

به جایی که عقل اندر آن پا به گل

Расиданду диданд бо коми дил

رسیدند و دیدند با کام دل

Рада дар радаи ҳури минӯи сиришт

رده در رده حور مینو سرشت

Ситода ба гулзори хуррами биҳишт

ستاده به گلزار خرم بهشت

Гирифта ба каф ҳар яке ҷоми нур

گرفته به کف هر یکی جام نور

Пар аз бода ӣ ҷонФзои таҳур

پر از باده ی جانفزای طهور

Ҳамаи қад чу тӯбо биёроста

همه قد چو طوبی بیاراسته

Ба худ ғанҷу зевари бпиростаҳ

به خود غنج و زیور بپیراسته

Бидон ташнаи комони ҷоми бало

بدان تشنه کامان جام بلا

Ба ?има бидоданд бар худ сало

به ایما بدادند بر خود صلا

Ки моием муштоқ рӯй шумо

که ماییم مشتاق روی شما

Гирифтору побанди мӯии шумо

گرفتار و پابند موی شما

Яке раҳмат оред бар ҳолмон

یکی رحمت آرید بر حالمان

Бароред аз меҳр , омолмон

برآرید از مهر، آمالمان

Сӯии мо зднё сипоред гом

سوی ما زدنیا سپارید گام

зи дидори моро бароред ком

ز دیدار ما را برآرید کام

Агар чанд фирдавси маъвоӣ мо аст

اگر چند فردوس ماوای ما است

Вале чун ҷҳим аз фироқ шумо аст

ولی چون جحیم از فراق شما است

Бад-ӣни чеҳру болой мо бингаред

بدین چهر و بالای ما بنگرید

Сӯии боғи ҷинат яке бигузаред

سوی باغ جنت یکی بگذرید

Бар мо ки аз об софӣ тараст

بر ما که از آب صافی ترست

Шуморо ҳамаи болаш ва бистараст

شما را همه بالش و بسترست

Зсрчшмаҳ ӣ нуру ғулмону ҳур

زسرچشمه ی نور و غلمان و حور

Худоро чаҳ дидед ёрони қусӯр ?

خدا را چه دیدید یاران قصور؟

Ки дил барграфтед азмҳршон

که دل برگرفتید ازمهرشان

Накардед шодоб аз чеҳрашон

نکردید شاداب از چهرشان

Нмониди моро дарини иштиёқ

نمانید ما را دراین اشتیاق

Ки дигар надорем тоби фироқ

که دیگر نداریم تاب فراق

Чу диданди ёрони фаррухи сиришт

چو دیدند یاران فرخ سرشت

Самани суваратони риёзи биҳишт

سمن صورتان ریاض بهشت

Дил аз ғайр дилдор пардохтанд

دل از غیر دلدار پرداختند

Сару ҷону ҳуш ва хирад бохтанд

سر و جان و هوش و خرد باختند

Ҳамин бад ки дръшқ доданд ҷон

همین بد که درعشق دادند جان

Ба дил мехариданд теғу синон

به دل می خریدند تیغ و سنان

Ало то нагӯйӣ ки ёрони шоҳ

الا تا نگویی که یاران شاه

Ҳамон бо вафои ҷони нисорони шоҳ

همان با وفا جان نثاران شاه

Бидоданд сари баҳри ҳуру қусӯр

بدادند سر بهر حور و قصور

Ваёи баҳри таснӣму оби таҳур

ویا بهر تسنیم و آب طهور