Яке достон дидаам ҷонгзоӣ
یکی داستان دیده ام جانگزای
з гуфт маин духти шери худоӣ
ز گفت مهین دخت شیر خدای
Ки чун чанд пос аз даҳуми шаби гузашт
که چون چند پاس از دهم شب گذشت
Ғамии сахт бар дили марои чираи гашт
غمی سخت بر دل مرا چیره گشت
Буруни омадам беқарор аз ҳарам
برون آمدم بی قرار از حرم
Ки кирдори ёрон шаҳ бингарам
که کردار یاران شه بنگرم
Бубинам чаҳ ҷӯянд аз ному нанг
ببینم چه جویند از نام و ننگ
Чу фардо шавад кор бар шоҳи танг
چو فردا شود کار بر شاه تنگ
Нахустин гирифтам сабки роҳи пеш
نخستین گرفتم سبک راه پیش
Сӯии харгаҳи дӯда ӣ поки хеш
سوی خرگه دوده ی پاک خویش
Бидидам ба харгоҳи аббос дар
بدیدم به خرگاه عباس در
Шудаи анҷумани дӯда ӣ номвар
شده انجمن دوده ی نامور
Ҳамаи гирди фаррухи сипаҳдори шоҳ
همه گرد فرخ سپهدار شاه
Радаи баста чун ахтарони гирди моҳ
رده بسته چون اختران گرد ماه
Ҳамаи сӯии лоҳути миъроҷашон
همه سوی لاهوت معراجشان
Гузаштаи зи хуршеду маи тоҷашон
گذشته ز خورشید و مه تاجشان
Ҳамаи шамъ мардӣ барафрӯхта
همه شمع مردی برافروخته
Чу парвонаи гони хешро сӯхта
چو پروانه گان خویش را سوخته
Шиндм ки фармуд аббоси род
شیندم که فرمود عباس راد
Ба хуишони номовар поки зод
به خویشان نام آور پاک زاد
Дарин паҳнаи баҳр чаҳ кори омадем ?
درین پهنه بهر چه کار آمدیم؟
Барои чаҳ бо шаҳриёри омадем ?
برای چه با شهریار آمدیم؟
Мрооини лашгари кшну созу буна
مرااین لشگر کشن و ساز و بنه
Броростаҳи майсараи маймана
برآراسته میسره میمنه
Чаҳ ҷӯянд ва бар чист оҳангашон ?
چه جویند و بر چیست آهنگشان؟
Чунин бо ки андеша ӣ ҷангашон ?
چنین با که اندیشه ی جنگشان؟
На аз баҳри пайкор шоҳ омаданд ?
نه از بهر پیکار شاه آمدند؟
зи додари худ кӣна хоҳ омаданд ?
ز دادار خود کینه خواه آمدند؟
Яке рой гирд оваред эй маон
یکی رای گرد آورید ای مهان
Чу гардад зи хуршеди рахшони ҷаҳон
چو گردد ز خورشید رخشان جهان
Зёрони фархундаи шаҳи пеш тар
زیاران فرخنده شه پیش تر
Бёзиди ҷон ва фишонед сар
بیازید جان و فشانید سر
Ммониди конон набард оваранд
ممانید کانان نبرد آورند
Нахустин раҳи разм ва кин биспуранд
نخستین ره رزم و کین بسپرند
Мабодои пас азмо киону маон
مبادا پس ازما کهان و مهان
Фасона кунанд ин сухан дар ҷаҳон
فسانه کنند این سخن در جهان
Ки ҳошими нажодони пирӯзи ҷанг
که هاشم نژادان پیروز جنگ
Чу шуд бар худовандашони кортнг
چو شد بر خداوندشان کارتنگ
Ба куштан бидоданд ёрони хеш
به کشتن بدادند یاران خویش
Раҳи разм аз он пас гирифтанд пеш
ره رزم از آن پس گرفتند پیش
Ба ҷои шоҳро дӯда ӣ сарфароз
به جا شاه را دوده ی سرفراز
Чаро бо ғуломонаш бошад ниёз
چرا با غلامانش باشد نیاز
Ҷавонони ҳошими нажоди ин сухан
جوانان هاشم نژاد این سخن
Шуниданд чун аз сари анҷуман
شنیدند چون از سر انجمن
Саноро бадви гавҳар афшоданад
ثنا را بدو گوهر افشاندند
Абӯи алФзл ( ъ )ро офарини хонданд
ابو الفضل (ع) را آفرین خواندند
Бигуфтанд : к-эии роди солори шоҳ
بگفتند: کای راد سالار شاه
Бибинӣ ту фардо ки дар размгоҳ
ببینی تو فردا که در رزمگاه
Чисони ҷангро пишбозӣ кунем
چسان جنگ را پیشبازی کنیم
Ба ҷони бади андеш бозӣ кунем
به جان بد اندیش بازی کنیم
Намонем каз ёўронмони танӣ
نمانیم کز یاورانمان تنی
Нахустин кунад разм бо душманӣ
نخستین کند رزم با دشمنی
Бифармуд бонӯ чу бишунидам ин
بفرمود بانو چو بشنیدم این
зи ҳошими нажодони покизаи дайн
ز هاشم نژادان پاکیزه دین
Аз он анҷуман рӯй бркоштм
از آن انجمن روی برکاشتم
Сӯии ёварони гоми бардоштам
سوی یاوران گام برداشتم
Бидидам ба гирди ҳабиби анҷуман
بدیدم به گرد حبیب انجمن
Бузургони асҳобро тан ба тан
بزرگان اصحاب را تن به تن
Бидон меҳтарони пери гардани фароз
بدان مهتران پیر گردن فراز
Шунидам ки мегуфт ингуна роз
شنیدم که می گفت اینگونه راز
Ки фардои зи ховар чу хури срзнд
که فردا ز خاور چو خور سرزند
Паии разми шаби пурҳ лашгар занад
پی رزم شب پره لشگر زند
Ду равия шавад куфру дайн аз дўсўӣ
دو رویه شود کفر و دین از دوسوی
Саворон ба якдигари оранд рӯй
سواران به یکدیگر آرند روی
Шумо пешӣ эй хайли озодаи гон
شما پیشی ای خیل آزاده گان
Бигирӣд бар ҳошимии зодаи гон
بگیرید بر هاشمی زاده گان
Буд бандаро нанг дар бандаи ?гий
بود بنده را ننگ در بنده گی
Ки ҷӯяд пас аз хоҷааш зиндаи ?гий
که جوید پس از خواجه اش زنده گی
Пас аз мо чу мардон пажӯҳиш кунанд
پس از ما چو مردان پژوهش کنند
Мабодо ки бар мо накӯҳиш кунанд
مبادا که بر ما نکوهش کنند
Ки монданди барҷои ёрони шоҳ
که ماندند برجای یاران شاه
Ҳаме то ки шуд дудмонаши табоҳ
همی تا که شد دودمانش تباه
Шуниданд ёрон чу гуфтори пер
شنیدند یاران چو گفتار پیر
Бигуфтанд к-эии пери равшани замир
بگفتند کای پیر روشن ضمیر
Чунинаст андешау рои мо
چنین است اندیشه و رای ما
Ҳаминаст ойини фардои мо
همین است آیین فردای ما
Сарафрози бонӯ бадингуна гуфт :
سرافراز بانو بدینگونه گفت:
Ки гӯшам чу гуфтори ёрони шнФт
که گوشم چو گفتار یاران شنفت
Аз онҷои сӯии харгаҳи шаҳриёр
از آنجا سوی خرگه شهریار
Чмидми кушодаи дилу шоди хор
چمیدم گشاده دل و شاد خوار
Зосҳоб ва аз дӯда ӣ никном
زاصحاب و از دوده ی نیکنام
Сухан ҳар чаҳ бишнида будам тамом
سخن هر چه بشنیده بودم تمام
Бигуфтам ба фаррухи бародари ҳама
بگفتم به فرخ برادر همه
Маро гуфт нўбоўаҳ ӣ Фотима
مرا گفت نوباوه ی فاطمه
Кзонсори ман беҳтар ансор нест
کزانصار من بهتر انصار نیست
Чу ёрони ман кас вафодор нест
چو یاران من کس وفادار نیست
На ин шӯри андари сар ҳаркас аст
نه این شور اندر سر هرکس است
Худоро ҳамин ъшқбозон бас аст
خدا را همین عشقبازان بس است
Чунин чираи гони зери даст ман анд
چنین چیره گان زیر دست من اند
Ки дръ бару тири шаст ман анд
که درع بر و تیر شست من اند
Гули гулбуни фазли ибни намо
گل گلبن فضل ابن نما
Ки дониши азу дида нашаву намо
که دانش ازو دیده نشو و نما