Дарони бади навишта ки эй номдор
درآن بد نوشته که ای نامدار
Ситон аз бузургони Ясриби диёр
ستان از بزرگان یثرب دیار
Ба шоҳии знўи байъат аз баҳри ман
به شاهی زنو بیعت از بهر من
Чунон чун сазад вижа аз чори тан
چنان چون سزد ویژه از چار تن
Чаҳ фарзанди бўбкру пӯри умр
چه فرزند بوبکر و پور عمر
Чаҳ Абдуллоҳи он кӯи зубайраши падар
چه عبدالله آن کو زبیرش پدر
Дигар пӯри духти расӯли худоӣ
دگر پور دخت رسول خدای
Ки бобаш буд шоҳи хайбари гушой
که بابش بود شاه خیبر گشای
Нашуд ҳаркии зини чори фармонпазир
نشد هرکه زین چار فرمانپذیر
Ба ханҷари сарашро зтни бозгир
به خنجر سرش را زتن بازگیر
Чу онгуна маншур волӣ бихонад
چو آنگونه منشور والی بخواند
Сарангушти ҳайрат ба дандони расонад
سرانگشت حیرت به دندان رساند
Ба бар хонд Марвон ва бо чашм тар
به بر خواند مروان و با چشم تر
Змрг Муъовия додаш хабар
زمرگ معاویه دادش خبر
Ки то он замони волии нави валид
که تا آن زمان والی نو ولید
Ба фармони фармондиҳ ӣ худ язид
به فرمان فرمانده ی خود یزید
Ҳаме дошт ин розро дар наҳуфт
همی داشت این راز را در نهفت
Змрги Муъовия бокас нагуфт
زمرگ معاویه باکس نگفت
Сипас ройзани гашти даркори хеш
سپس رایزن گشت درکار خویش
Ваз онч омадаш аз шаҳи шоми пеш
وز آنچ آمدش از شه شام پیش
Бадв гуфт Марвон ки эй ҳӯшманд
بدو گفت مروان که ای هوشمند
Дарин нома ҳарч омадат кори банд
درین نامه هرچ آمدت کار بند
Валиди ин сухан чун змрўони шунӯд
ولید این سخن چون زمروان شنود
Фиристод пайкӣ ба ҳар чори зуд
فرستاد پیکی به هر چار زود
Шабонгаҳ фиристода шуд дар ҳарам
شبانگه فرستاده شد در حرم
Бидид он се вподшоаҳ амам
بدید آن سه وپادشاه امم
Ки бинишаста бо ҳам саройанд роз
که بنشسته با هم سرایند راز
Ба наздики қабри расӯли ҳиҷоз
به نزدیک قبر رسول حجاز
Ба эшон расониди баъд аз ислом
به ایشان رسانید بعد از اسلام
зи Фрмонгзори Мадинаи паём
ز فرمانگذار مدینه پیام
Бидон пайк фармуд фархундаи шоҳ
بدان پیک فرمود فرخنده شاه
Тузӣ хоҷа ӣ худ бипаймоӣ роҳ
توزی خواجه ی خود بپیمای راه
Ки мо низ бадрӯд турбат кунем
که ما نیز بدرود تربت کنیم
Қадами сӯии бунгоҳ волӣ занем
قدم سوی بنگاه والی زنیم
Чу шуд рҳспри пайк бо он се тан
چو شد رهسپر پیک با آن سه تن
Шаҳаншоҳи дайни гашти гарми сухан
شهنشاه دین گشت گرم سخن