Бадв гуфт кин карда набӯд писанд
بدو گفت کاین کرده نبود پسند
Ба даҳри андар аз бихаради ҳӯшманд
به دهر اندر از بخرد هوشمند
Ҳамин шаб яке гуфт ман дар пазир
همین شب یکی گفت من در پذیر
Изоин марди паймон байъат бигир
ازاین مرد پیمان بیعت بگیر
Чу бархезад аз ҷойгоҳ нишаст
چو برخیزد از جایگاه نشست
Туро бо ҳусайн алӣ нест даст
تو را با حسین علی نیست دست
Тўдонӣ ки ӯ зода ӣ ҳайдар аст
تودانی که او زاده ی حیدر است
Чу фаррухи падари зиғм довар аст
چو فرخ پدر ضیغم داور است
Чу аз даст мо гардад имшаби раҳо
چو از دست ما گردد امشب رها
Битобад срози разм ӯ аждаҳо
بتابد سراز رزم او اژدها
Агар ман ба ҷой ту ме будамӣ
اگر من به جای تو می بودمی
Азин гӯнаи гуфтори ншнўдмӣ
ازین گونه گفتار نشنودمی
Мар ӯро ба байъати дроўрдмӣ
مر او را به بیعت درآوردمی
Ваёи сар ба теғаш ҷудо кардамӣ
ویا سر به تیغش جدا کردمی
Барозанда ӣ фари пайғамбарӣ
برازنده ی فر پیغمبری
Худованди сари панҷа ӣ ҳайдар ӣ
خداوند سر پنجه ی حیدر ی
Змрўон чўоин гуфташ омад ба гӯш
زمروان چواین گفتش آمد به گوش
Бидон мард бе боки барзади хеш
بدان مرد بی باک برزد خویش
Ки ҳон эй бади андеши марди палид
که هان ای بد اندیش مرد پلید
Ту хоҳии маро срзпикр бурид ?
تو خواهی مرا سرزپیکر برید؟
Ваёи ин амӣрӣ ки дарини диёр
ویا این امیری که دراین دیار
Ба ҳукм язидаст Фрмонгзор ?
به حکم یزید است فرمانگذار؟
Тўро нест ёро ва ин мард ро
تورا نیست یارا و این مرد را
Ки бо ман сголиди новирд ро
که با من سگالید ناورد را
Чу рух зу битобед гуфт : эй валид
چو رخ زو بتابید گفت:ای ولید
На моием оли расӯл ( с ) Маҷид ?
نه ماییم آل رسول (ص) مجید؟
Хилофати зиздони сазовори мост
خلافت زیزدان سزاوار ماست
Бузургӣу дайни парварии кори мост
بزرگی و دین پروری کار ماست
Алии ҷонишини набӣ буду бас
علی جانشین نبی بود و بس
Пас аз вай набад ҷузи ҳасани ҳеҷ кас
پس از وی نبد جز حسن هیچ کس
Чу фаррух бародарам барбаст рахт
چو فرخ برادرم بربست رخت
Манам дрхлоФти сазовори тахт
منم درخلافت سزاوار تخت
На он зишти бдхўи язиди палид
نه آن زشت بدخو یزید پلید
Казу шавамтар чашм гардун надид
کزو شوم تر چشم گردون ندید
Ки кораш на ғайр аз қимору шароб
که کارش نه غیر از قمار و شراب
Ба хунрезии аҳли дайни дрштоб
به خونریزی اهل دین درشتاب
Чунин кас ки гашта азуи дайни табоҳ
چنین کس که گشته ازو دین تباه
Змни пайравӣ кардан ӯ махоҳ
زمن پیروی کردن او مخواه
Мҷўӣ аз худованди дайни бандаи ?гий
مجوی از خداوند دین بنده گی
На зебади здоўри сарафкандаи ?гий
نه زیبد زداور سرافکنده گی
Бигуфт ину ёзндаҳи болои фаррошат
بگفت این و یازنده بالا فراشت
Қадами дрсроӣ вилоят гузошт
قدم درسرای ولایت گذاشت