Чу шаҳи сӯй оромгаҳ шуд чмон

چو شه سوی آرامگه شد چمان

Барошуфт Марвон ба волии дмон

برآشفت مروان به والی دمان

Ки эй бе хиради марди ноҳӯшманд

که ای بی خرد مرد ناهوشمند

Туро ҳар чаҳ гуфтам наомад писанд

تو را هر چه گفتم نیامد پسند

Ҳамеи хор моя гирифтӣ ту кор

همی خوار مایه گرفتی تو کار

ТФўи боди брчўни ту Фрмонгзор

تفو باد برچون تو فرمانگذار

Набинӣ каз инат чаҳ ояд ҳаме

نبینی کز اینت چه آید همی

Чаҳ ошӯби азин кор зояд ҳаме

چه آشوب ازین کار زاید همی

Бадв гуфт волӣ ки эй тираи бахт

بدو گفت والی که ای تیره بخت

Ҳамеи бинмти дил чу фӯлоди сахт

همی بینمت دل چو فولاد سخت

Битарс аз ҷаҳондори яздони пок

بترس از جهاندار یزدان پاک

Чаҳ хоҳӣ ба дунёи дринми ҳалок

چه خواهی به دنیا درینم هلاک

Ба доранда ӣ ошкору ниҳон

به دارنده ی آشکار و نهان

Ки бахшандам ар малику моли ҷаҳон

که بخشندم ار ملک و مال جهان

Наҷӯям раҳи фитна ангехтан

نجویم ره فتنه انگیختن

Ба фарзанди пайғамбар овихтан

به فرزند پیغمبر آویختن

Ту хоҳӣ ки пӯри паямбари шаҳид

تو خواهی که پور پیمبر شهید

Шавад тока хўшнўд гардад язид

شود تاکه خوشنود گردد یزید

Ҳронкс ки резади зкини хӯн ӯ

هرآنکس که ریزد زکین خون او

Нагардад ба рӯзи ҷазои сурхи рӯ

نگردد به روز جزا سرخ رو

Бадв гуфт Марвони пар аз хашму кин

بدو گفت مروان پر از خشم و کین

Кунунгар нигаҳ доштӣ поси дайн

کنون گر نگه داشتی پاس دین

Накӯ кардӣ эй мейр фармон турост

نکو کردی ای میر فرمان تراست

Сипас корбнди ончӣ доне сазост

سپس کاربند آنچه دانی سزاست

Агар ошкоро чунин кард ёд

اگر آشکارا چنین کرد یاد

Наонаш дигар буд он бади ниҳод

نهانش دگر بود آن بد نهاد

Чу Марвони палидӣ ба гетӣ набӯд

چو مروان پلیدی به گیتی نبود

Ба оли набӣ зу чҳо рух намӯд

به آل نبی زو چها رخ نمود

Чу рафт аз ҷаҳони зода ӣ пӯри схр

چو رفت از جهان زاده ی پور صخر

Зқтли шаҳи дайн ҳаме кард фахр

زقتل شه دین همی کرد فخر