Бинол эй Мадинаи бзор эй ҳарам
بنال ای مدینه بزار ای حرم
Хурушони шӯ эй марзи бтҳои зғм
خروشان شو ای مرز بطحا زغم
Срозпок турбат барор – эй расӯл
سرازپاک تربت برآر – ای رسول
Зпри нури марқади броӣ эй батул
زپر نور مرقد برآی ای بتول
Ба бадрӯди фарзанди фаррухи фаро
به بدرود فرزند فرخ فرا
Баборед хӯн аз ду чашми туро
ببارید خون از دو چشم ترا
Бинол эй ҳасани шдзмони фироқ
بنال ای حسن شدزمان فراق
Ки дорад бародарати азми Ироқ
که دارد برادرت عزم عراق
Зҳҷршҳншоаҳи озодагон
زهجرشهنشاه آزادگان
Бинолед эй ҳошимии озодаи гон
بنالید ای هاشمی آزاده گان
Кунед азнии дили раҳи нолаи боз
کنید ازنی دل ره ناله باز
Ки дидор ӯро набинед боз
که دیدار او را نبینید باز
Ҳаме шоҳ хоҳад зисрб шудан
همی شاه خواهد زیثرب شدن
Пас аз ин шудан нест боз омадан
پس از این شدن نیست باز آمدن
Чмони сӯии бунгоҳи вайрон ӯ
چمان سوی بنگاه ویران او
Расанд аз пас ӯ асирон ӯ
رسند از پس او اسیران او
На аббоси ҳамроҳу неи Акбараш
نه عباس همراه و نی اکبرش
На Авни сарафрозу неи ҷаъфараш
نه عون سرافراز و نی جعفرش
На қосим на Абдуллоҳу асғро
نه قاسم نه عبدالله و اصغرا
На ёрону хуишони фаррухи фаро
نه یاران و خویشان فرخ فرا
Бияёд занӣ чанд мотмздаҳ
بیاید زنی چند ماتمزده
Яке марди ҳамроҳашони ғмздаҳ
یکی مرد همراهشان غمزده
Падари куштаи занҷири кини дида Эй
پدر کشته زنجیر کین دیده ای
Ситез аз язиди лъини дида Эй
ستیز از یزید لعین دیده ای
Бизан дасти ғами барсар эй Ҷабраил
بزن دست غم برسر ای جبرئیل
Ки сибти набии рости вақти раҳил
که سبط نبی راست وقت رحیل
Чунӣ банд бигушо зФрёди хеш
چونی بند بگشا زفریاد خویش
Ба бадрӯди фарзанди устоди хеш
به بدرود فرزند استاد خویش
Ту низ эй сроФил шӯр нашӯр
تو نیز ای سرافیل شور نشور
Бидам дараҷаони афкан аз нафхи сувар
بدم درجهان افکن از نفخ صور
Видоъ ҳарам кард мейри ҳарам
وداع حرم کرد میر حرم
Дарин базми ту – ноӣ мотам бидам
درین بزم تو – نای ماتم بدم
Аё зоирони диёри Наҷаф
ایا زایران دیار نجف
Ғуломони шоҳи сарири шараф
غلامان شاه سریر شرف
Надорам чу худ раҳ бидон боргоҳ
ندارم چو خود ره بدان بارگاه
Ки бӯсами ҳамеи турбати поки шоҳ
که بوسم همی تربت پاک شاه
Шумо чун бидон остон рӯ наед
شما چون بدان آستان رو نهید
Зҷони бӯсаи брхок покаш диҳед
زجان بوسه برخاک پاکش دهید
Расониди баъд аз дуруду салом
رسانید بعد از درود و سلام
Зкҳтри ғуломӣ ба шоҳии паём
زکهتر غلامی به شاهی پیام
Ки эй онкӣ ҳастӣ худои ротўдст
که ای آنکه هستی خدا راتودست
Худованди дайни шоҳи яздони параст
خداوند دین شاه یزدان پرست
Ғнўдн ба турбати дарун то ба чанд
غنودن به تربت درون تا به چند
Баровари сар аз боргоҳи баланд
برآور سر از بارگاه بلند
Ки фарзанди ту ҷустаи пайванди ту
که فرزند تو جسته پیوند تو
Ба ҷон ва ба дили орзӯманди ту
به جان و به دل آرزومند تو
Чмон бо дил дарднок оядат
چمان با دل دردناک آیدت
Ба пӯзиши сӯии хок пок оядат
به پوزش سوی خاک پاک آیدت
Яке аз ҷинони сӯии днёгроӣ
یکی از جنان سوی دنیاگرای
Ба зини биҳиштии ткоўри броӣ
به زین بهشتی تکاور برآی
Пазира шӯ аз меҳри фарзанд ро
پذیره شو از مهر فرزند را
Ҳамон нури чашму ҷигари банд ро
همان نور چشم و جگر بند را
Вробоши як чндгаҳи мизбон
وراباش یک چندگه میزبان
Падарро писар ба буд миҳмон
پدر را پسر به بود میهمان
Брўгшт хоҳад ба кин чун сипеҳр
بروگشت خواهد به کین چون سپهر
Нигаҳдори икчнди гоҳаш ба меҳр
نگهدار یکچند گاهش به مهر
Басо зуд биравӣ бмўиии ҳаме
بسا زود بروی بمویی همی
Ба хӯн аз ғамаш рух башуе ҳаме
به خون از غمش رخ بشویی همی
Басои зуди бинии ҳумоюни сараш
بسا زود بینی همایون سرش
Ба дасти синон то синони андараш
به دست سنان تا سنان اندرش
Басои зўдкши сурбаи хокстро
بسا زودکش سربه خاکسترا
Бибинӣ ба бунгоҳи хўлӣ даро
ببینی به بنگاه خولی درا
Басои зуд дар базми пӯри зиёд
بسا زود در بزم پور زیاد
Бидон сари ситам ҳо бибинӣ зиёд
بدان سر ستم ها ببینی زیاد
Басои зуд каз чӯби дасти язид
بسا زود کز چوب دست یزید
Бибинӣ бидон сирча хоҳад расед
ببینی بدان سرچه خواهد رسید
Ту худ доне эй дасти парвардгор
تو خود دانی ای دست پروردگار
Ки афтодаи калаку забонами зкор
که افتاده کلک و زبانم زکار
Ғами андари тани ман туоне наҳашт
غم اندر تن من توانی نهشت
Ки ёрами сурӯд ва тавонам навишт
که یارم سرود و توانم نوشت
Мадад кун магар бо забонӣ дигар
مدد کن مگر با زبانی دگر
Кунам қисса ӣ ҳиҷрати шоҳи сар
کنم قصه ی هجرت شاه سر