Шунидам србонўони биҳишт
شنیدم سربانوان بهشت
Баин духти Заҳрои минӯи сиришт
بهین دخت زهرای مینو سرشت
Шабӣ рафт афсурдау дили дижам
شبی رفت افسرده و دل دژم
Ба бадрӯди модари чмони азҳрм
به بدرود مادر چمان ازحرم
Чу бртрбти пок Заҳро чамед
چو برتربت پاک زهرا چمید
Хурӯшед аздл чу онҷо расед
خروشید ازدل چو آنجا رسید
Ҳамеи рехти мӯён ба зери ниқоб
همی ریخت مویان به زیر نقاب
Ба гулбарги рух аз ду дидаи гулоб
به گلبرگ رخ از دو دیده گلاب
Ки ин исмати поки парвардгор
که این عصمت پاک پروردگار
Гузин духти пайғамбари тоҷдор
گزین دخت پیغمبر تاجدار
Ҳусайн ( ъ ) онкӣ будат гули глшно
حسین (ع) آنکه بودت گل گلشنا
зи рӯйиши ҷаҳони байни бадати рӯшано
ز رویش جهان بین بدت روشنا
Зкини бади андеши бечораи гашт
زکین بد اندیش بیچاره گشت
Зҳҷртгаҳи ҷадаши овораи гашт
زهجرتگه جدش آواره گشت
Ман аз ин сафари сахти трсонмӣ
من از این سفر سخت ترسانمی
зи азми бародари ҳросонмӣ
ز عزم برادر هراسانمی
Сафари каши зи оғози дили хӯн буд
سفر کش ز آغاز دل خون بود
Надонам ки анҷоми он чун буд ?
ندانم که انجام آن چون بود؟
Чу ин гуфт хотун ба ҷӯшу хурӯш
چو این گفت خاتون به جوش و خروش
Азон турбат омад чунинаш ба гӯш
ازآن تربت آمد چنینش به گوش
Ки эй духти фархундаи дидори ман
که ای دخت فرخنده دیدار من
Асири балои зайнаби зори ман
اسیر بلا زینب زار من
Шикеб кун азҳри ғамии хеш ро
شکیبا کن ازهر غمی خویش را
Здл давр кун ранҷу ташвиш ро
زدل دور کن رنج و تشویش را
Ҳрончи эзади поки брсрнўшт
هرآنچ ایزد پاک برسرنوشت
Азони пой берун набоист ҳашт
ازآن پای بیرون نبایست هشت
Худои рости ҳикмати басии зини сафар
خدا راست حکمت بسی زین سفر
Ки ҷузи аўкс аз он надорад хабар
که جز اوکس از آن ندارد خبر
Дар ин раҳ ба ҳамроҳатон аз ватан
در این ره به همراهتان از وطن
Ман оем ба ҷон гар ниёем ба тан
من آیم به جان گر نیایم به تن
Бирав кӯдаконро парастор бош
برو کودکان را پرستار باش
Ба ҳар ранҷу тиморашон ёр бош
به هر رنج و تیمارشان یار باش
Чу омад ба ҳуш аз ҳарам шуд бурун
چو آمد به هوش از حرم شد برون
Ду дидаи пар аз обу дили пари зи хӯн
دو دیده پر از آب و دل پر ز خون
Биёмад сӯии хона бо доғу дард
بیامد سوی خانه با داغ و درد
Ҳамеи ашки гармаши баду оҳи сард
همی اشک گرمش بد و آه سرد