Чу рӯз дигар бар ҳиўни сипеҳр
چو روز دگر بر هیون سپهر
Дарахшнда ҳўдҷ биёрост меҳр
درخشنده هودج بیاراست مهر
Худованди дайни довари ҳақи параст
خداوند دین داور حق پرست
Зхлўтгаҳ омад ба ҷой нишаст
زخلوتگه آمد به جای نشست
Ба бар хонд фархундаи аббос ро
به بر خواند فرخنده عباس را
Сипаҳдори дайни зубда ӣ нос ро
سپهدار دین زبده ی ناس را
Бадв гуфт : к-эй аз падари ёдгор
بدو گفت:کای از پدر یادگار
Штрбон бихоҳ ва ҳиўнон биор
شتربان بخواه و هیونان بیار
Ҳарамро иморӣ ба уштур бабанд
حرم را عماری به اشتر ببند
Ки зии Макка бояд шуд эй арҷманд
که زی مکه باید شد ای ارجمند
Яли гетии афрӯз бо офарин
یل گیتی افروز با آفرین
Сипаҳдори номовар шоҳи дайн
سپهدار نام آور شاه دین
Худованди дайнро ситоиш намӯд
خداوند دین را ستایش نمود
Вазони пас фиристодае росрўд
وزان پس فرستاده ای راسرود
Ки оради зи ҳомӯни штрбони гила
که آرد ز هامون شتربان گله
Гузинад азони пас ҳиўни яла
گزیند ازآن پس هیون یله
Ба фармони солори фаррухи нажод
به فرمان سالار فرخ نژاد
Фиристода Эй шуд ба ҳомӯн чу бод
فرستاده ای شد به هامون چو باد
Ҳамаи сорибонон ба бар хонд ва гуфт
همه ساربانان به بر خواند و گفت
Суханҳо каз аспаҳбуди шаҳи шнФт
سخن ها کز اسپهبد شه شنفت
Штрбон чўогаҳ шуд азсргзшт
شتربان چوآگه شد ازسرگذشت
Ба шаҳр андар оварад уштури зи дашт
به شهر اندر آورد اشتر ز دشت
Кашӣдан уштурони ро баи заррини маҳор
کشیدن اشتران رابه زرین مهار
Ба ҳар як бузади ҳўдҷии шоҳвор
به هر یک بزد هودجی شاهوار
зи рӯйин даро чун даромад хурӯш
ز رویین درا چون درآمد خروش
Сипаҳбад расед он хурӯшаш ба гӯш
سپهبد رسید آن خروشش به گوش
Зҷои ҷуст монанди пурон тзрў
زجا جست مانند پرآن تذرو
БиФрошти боло чу ё зиндаи сарв
بیفراشت بالا چو یا زنده سرو
Ба аҳл ҳарам гуфт мейри ҷавон
به اهل حرم گفت میر جوان
Ки вақт раҳиласт эй бонувон
که وقت رحیل است ای بانوان
Баромади згФтори солори ню
برآمد زگفتار سالار نیو
Зоҳли ҳарими шҳншаҳи ғарив
زاهل حریم شهنشه غریو
Ба по хост хотуни Марями каниз
به پا خاست خاتون مریم کنیز
Ҳамаи бонӯонаш ба ҳамроҳ низ
همه بانوانش به همراه نیز
Хурушону ҷӯшони радаи дррдаҳ
خروشان و جوشان رده دررده
Ҳамаи дили парешону мотмздаҳ
همه دل پریشان و ماتمزده
Хиромед азпрдаҳи зайнаби бурун
خرامید ازپرده زینب برون
Чу меҳри азпси парда ӣ нилгун
چو مهر ازپس پرده ی نیلگون
Ҷудо шуд яке зон миён бо шитоб
جدا شد یکی زان میان با شتاب
Чунон зарра аз партави офтоб
چنان ذره از پرتو آفتاب
Бирафт ва ба аббос дод ин хабар
برفت و به عباس داد این خبر
Ки омад маин духти хиролбшр
که آمد مهین دخت خیرالبشر
Шунид ин чу аспаҳбуди арҷманд
شنید این چو اسپهبد ارجمند
БиФрохти боло чу сарви баланд
بیفراخت بالا چو سرو بلند
Кашид азмёни дашна ӣ сари дарав
کشید ازمیان دشنه ی سر درو
Дарони анҷумани гашт ӯ пешрав
درآن انجمن گشت او پیشرو
Бузади наъра чун зғими прзхшм
بزد نعره چون ضغیم پرزخشم
Ки эй аҳл Ясриб бапушед чашм
که ای اهل یثرب بپوشید چشم
Ки чун ма бурун шуд збрҷи сарой
که چون مه برون شد زبرج سرای
Баин духти пайғамбари покроӣ
بهین دخت پیغمبر پاکرای
Ҷавонони ҳошим нажод гузин
جوانان هاشم نژاد گزین
Броҳихтаҳи азмёни теғи кин
برآهیخته ازمیان تیغ کین
Зада ҳалқа яксар дарони анҷуман
زده حلقه یکسر درآن انجمن
Пасу пушти аббоси шамшери зан
پس و پشت عباس شمشیر زن
Зглбрги рух бар замини лолаи пош
زگلبرگ رخ بر زمین لاله پاش
Баромад ба гардуни ғў дарав бош
برآمد به گردون غو درو باش
Нидо омад аз кирдигори ҷалил
ندا آمد از کردگار جلیل
Ба шогирди шери худои ҷбриил
به شاگرد شیر خدا جبرییل
Ки бурдор фавҷии зхили малик
که بردار فوجی زخیل ملک
Чмони шӯ ба сӯии замини азФлк
چمان شو به سوی زمین ازفلک
Чу рафтед як сӯ ба шеби азФроз
چو رفتید یک سو به شیب ازفراز
Ғуломона бар духти шоҳи ҳиҷоз
غلامانه بر دخت شاه حجاز
Ба пӯзиши дуруд ва ниёз оваред
به پوزش درود و نیاز آورید
Ба поси шиквааш намоз оваред
به پاس شکوهش نماز آورید
Млоики рада бар радаи саф ба саф
ملایک رده بر رده صف به صف
Ҳамаи андари он базми баҳри шараф
همه اندر آن بزم بهر شرف
Пар ва бол созед фарши туроб
پر و بال سازید فرش تراب
Ки то бугзарад духтари Бутуроб
که تا بگذرد دختر بوتراب
Згрдндаҳи гардуни сарвашони ҳама
زگردنده گردون سروشان همه
Чу раъди баҳорони хурушони ҳама
چو رعد بهاران خروشان همه
Чмиднди сӯй замин пурфишон
چمیدند سوی زمین پرفشان
Бдонсон ки додар фармудашон
بدانسان که دادار فرمودشان
Ҳамаи густаронданадпурҳои хеш
همه گستراندند پرهای خویش
Ки хотун баров бар наад пои хеш
که خاتون براو بر نهد پای خویش
Сухан кӯтаҳ омад буруни духти шоҳ
سخن کوته آمد برون دخت شاه
Ба кӯии азҳрми ҳамчуи як чархи моҳ
به کوی ازحرم همچو یک چرخ ماه
Ба ҳўдҷ дарун шуд чу рухшандаи меҳр
به هودج درون شد چو رخشنده مهر
Абри ҳўдҷи нилФоми сипеҳр
ابر هودج نیلفام سپهر
Дигар бонувони шаҳи ростин
دگر بانوان شه راستین
Абри ноқаи гаштанд маҳмил нишин
ابر ناقه گشتند محمل نشین
Чу гаштанди он пардаи ?гийҳо савор
چو گشتند آن پرده گی ها سوار
Ба брхўости шаҳи бора ӣ роҳвор
به برخواست شه باره ی راهوار