Бадаши ёдгори он худованди дайн
بدش یادگار آن خداوند دین
Яке бораи азсиди алмрслин
یکی باره ازسید المرسلین
Ҷаҳони танги дарпеши як гом ӯ
جهان تنگ درپیش یک گام او
Барроқи шаҳодати зҳқи ном ӯ
براق شهادت زحق نام او
Яке гӯии зари қурси хур дар дамаш
یکی گوی زر قرص خور در دمش
Яке наъли симини ҳилоли азсмш
یکی نعل سیمین هلال ازسمش
Фитодаи зики сами он тези так
فتاده زیک سم آن تیز تک
Маи нави гуҳи ду ба боми фалак
مه نو گه دو به بام فلک
Шудӣ он ҳумоюни так раҳнамӯн
شدی آن همایون تک رهنمون
Ба як ҷунбиши азҳри дўгитии бурун
به یک جنبش ازهر دوگیتی برون
Намӯдӣ савор ар барои шино
نمودی سوار ار برای شنا
Рикоб ар ба паҳлавӣ ӯ ошно
رکاب ار به پهلوی او آشنا
Ба кайҳон надидяш бешаку риб
به کیهان ندیدیش بی شک و ریب
Магари дрбёбону майдони ғайб
مگر دربیابان و میدان غیب
Ҳамин бас ки он бора ӣ сарфароз
همین بس که آن باره ی سرفراز
Бадии асби пайғамбар бе ниёз
بدی اسب پیغمبر بی نیاز
Надидаи гуҳи так ситораи хуй аш
ندیده گه تک ستاره خوی اش
Надидааст чашмии ғубори пай аш
ندیده است چشمی غبار پی اش
Баромади шаҳаншоҳи гардуни барроқ
برآمد شهنشاه گردون براق
Бидон бора чун Мустафои брброқ
بدان باره چون مصطفی بربراق
На шаҳгар анонаш нигаҳ доштӣ
نه شه گر عنانش نگه داشتی
Қадами зонсўии чархи бгзоштӣ
قدم زانسوی چرخ بگذاشتی
Зшўқи савории чунон зулҷаноҳ
زشوق سواری چنان ذوالجناح
Бурун омадаш азҷўорҳи ҷиноҳ
برون آمدش ازجوارح جناح
Чу бинишаст бар пушти он шоҳи дайн
چو بنشست بر پشت آن شاه دین
Расед ин Нидои зосмон бар замин
رسید این ندا زآسمان بر زمین
Ки зини ту эй бораи арши худоӣ
که زین تو ای باره عرش خدای
Буд рокибати эзади раҳнамоӣ
بود راکبت ایزد رهنمای
Самандии чунонро савории чунин
سمندی چنان را سواری چنین
Сазо бошад арбр нишинад ба зин
سزا باشد اربر نشیند به زین
Азин ба наомад ба кайҳони савор
ازین به نیامد به کیهان سوار
Магари Аҳмаду соҳиби зулфиқор
مگر احمد و صاحب ذوالفقار
ТўгФтӣ чу он шаҳ ба зин барнишаст
توگفتی چو آن شه به زین برنشست
Ки яздон ба арш барин барнишаст
که یزدان به عرش برین برنشست
Сурӯдашони дўидндши азчпу рост
سرودشان دویدندش ازچپ و راست
Занаи парда ӣ чарх фарёд хост
زنه پرده ی چرخ فریاد خاست
Равони он шаҳаншоҳро бандаи вор
روان آن شهنشاه را بنده وار
Қазоу қадар аз ямину ясор
قضا و قدر از یمین و یسار
Нишастанд зон пас ялони далер
نشستند زان پس یلان دلیر
Бросбони оҳӯи так худ чу шер
براسبان آهو تک خود چو شیر
Яке корвон шуд зи Ясриби равон
یکی کاروان شد ز یثرب روان
Худованди дайни мейри он корвон
خداوند دین میر آن کاروان
Ҳамаи дашти бонг рўорў гирифт
همه دشت بانگ روارو گرفت
Змоаҳи илми чарх партав гирифт
زماه علم چرخ پرتو گرفت
Баин маънии сӯрати коф ва навен
بهین معنی صورت کاف و نون
Чу ҷони азтн Ясриб омад бурун
چو جان ازتن یثرب آمد برون
Чаҳ ҷонӣ ки ҷузи поки зоти худоӣ
چه جانی که جز پاک ذات خدای
Фидояши ҳамаи аҳли ҳрдўсроӣ
فدایش همه اهل هردوسرای
Ҳамаи нурёни пайкарии тобнок
همه نوریان پیکری تابناک
Дарони пайкари он поки тани ҷони пок
درآن پیکر آن پاک تن جان پاک
Чунин ҷони зпикр чу берун шавад
چنین جان زپیکر چو بیرون شود
Ҳамаи офариниш дигаргун шавад
همه آفرینش دگرگون شود
Чаҳ ояд азони тан ки ҷоняш нест
چه آید ازآن تن که جانیش نیست
Ту биҷони танӣ ҳеҷ дидӣ ки зист ?
تو بیجان تنی هیچ دیدی که زیست؟