Зани ҳонеи андари пас дршнид

زن هانی اندر پس درشنید

Мароин розу ранги азрх ӯ парид

مراین راز و رنگ ازرخ او پرید

Наоне зиҳоне ба мусаллам бигуфт

نهانی زهانی به مسلم بگفت

Ҳама гуфт худ кард боло ба ҷуфт

همه گفت خود کرد بالا به جفت

Ки дар хона ӣ мо зи ибни зиёд

که در خانه ی ما ز ابن زیاد

Макаши кӣна бар пои мФрмои фасод

مکش کینه بر پا مفرما فساد

Чу дрхонаҳ ӣ мо ту хӯни палид

چو درخانه ی ما تو خون پلید

Бирезӣ яке фитна гардад падед

بریزی یکی فتنه گردد پدید

Каз ӯ тухм кӣна бирӯяд ҳаме

کز او تخم کینه بروید همی

Пар ошӯб гардад азони олимӣ

پر آشوب گردد ازآن عالمی

Язид оварад барсари мо шитоб

یزید آورد برسر ما شتاب

Кунад хонадони куҳани мони хароб

کند خاندان کهن مان خراب

Бидон зан чунин гуфт фарзонаи мард

بدان زن چنین گفت فرزانه مرد

Ки ҳаргиз нахоҳам чунин коркард

که هرگز نخواهم چنین کارکرد

Чу ман миҳмонам ба хони шумо

چو من میهمانم به خان شما

Нахоҳам бад ояд ба ҷони шумо

نخواهم بد آید به جان شما

Тўои мизбони хотири осӯдаи мон

توای میزبان خاطر آسوده مان

Ки ошӯб ноед змни миҳмон

که آشوب ناید زمن میهمان

Азони хонадонам ки дарро ҳашон

ازآن خاندانم که در را هشان

Нахоҳанд бар ёрӣ ояд зиён

نخواهند بر یاری آید زیان

Вазин сӯ ба наздики ибни зиёд

وزین سو به نزدیک ابن زیاد

Фиристод он шуд пери поки эътиқод

فرستاد آن شد پیر پاک اعتقاد

зи ранҷурӣ хеш додаш хабар

ز رنجوری خویش دادش خبر

Чу огаҳ шуд он гмраҳи бади гуҳар

چو آگه شد آن گمره بد گهر

Фиристод посух ба марди куҳан

فرستاد پاسخ به مرد کهن

Ки огаҳ набудам зрнҷи ту ман

که آگه نبودم زرنج تو من

Вагарна ба дидорат эй номдор

وگرنه به دیدارت ای نامدار

Штобидмӣ токунӯн чанд бор

شتابیدمی تاکنون چند بار

Ҳам имрӯзи баъди азнмози пасин

هم امروز بعد ازنماز پسین

Ба назд ту оем ман эй поки дайн

به نزد تو آیم من ای پاک دین

Ситамгар чу пешин дам омад фароз

ستمگر چو پیشین دم آمد فراز

Ба масҷиди равони гашти баҳри намоз

به مسجد روان گشت بهر نماز

Взонҷо ба мшкўии ҳонеи шитофт

وزآنجا به مشکوی هانی شتافت

Тани покаш аз дард ранҷур ёфт

تن پاکش از درد رنجور یافت

Зрнҷи тан ӯ пажӯҳиш гирифт

زرنج تن او پژوهش گرفت

Варои пери доно накӯҳиш гирифт

ورا پیر دانا نکوهش گرفت

Ки дунёи чунон ҳушати азсри бабрад

که دنیا چنان هوشت ازسر ببرد

Ки азхотрти ёди ёрони стрд

که ازخاطرت یاد یاران سترد

Чун лухтии сухан бо вай андар гирифт

چون لختی سخن با وی اندر گرفت

Зсри пери дастор худ барграфт

زسر پیر دستار خود برگرفت

Ба пеши андари афканду бозаши кушод

به پیش اندر افکند و بازش گشاد

Дигар бораи печид ва бар срнҳод

دگر باره پیچید و بر سرنهاد

зи сӯз таб оварад овои баланд

ز سوز تب آورد آوا بلند

Ба тозӣ забон хонд ашъор чанд

به تازی زبان خواند اشعار چند

Ки то чанд слмии буруни ноидо

که تا چند سلمی برون نایدا

Магари бандами азпои бгшоидо

مگر بندم ازپای بگشایدا

Ҳаме кард зингўнаҳ то чанд бор

همی کرد زینگونه تا چند بار

Наомад буруни мусаллами номдор

نیامد برون مسلم نامدار

Чу пӯри зиёд аз ваии он кор дид

چو پور زیاد از وی آن کار دید

Барошуфт ва чун ваҳшӣ аз вай рамед

برآشفت و چون وحشی از وی رمید

Ба худ гуфт ҳоне чаҳ ҷӯяд ҳаме

به خود گفت هانی چه جوید همی

Казин гӯна беҳуда гуяд ҳаме

کزین گونه بیهوده گوید همی

Ҳамоно зтни бардаи ранҷиши тавон

همانا زتن برده رنجش توان

Ки ёва сарояд ҳаме ҳар замон

که یاوه سراید همی هر زمان

Зҷои ҷуст ва шуд сӯии айвони хеш

زجا جست و شد سوی ایوان خویش

ЗрФтнш шуд пери хотири пареш

زرفتنش شد پیر خاطر پریش

Чу бидодгар рафт он никном

چو بیدادگر رفت آن نیکنام

Бурун шуд ба кирдори шер аз кном

برون شد به کردار شیر از کنام

Бадв гуфт ҳоне ки эй номвар

بدو گفت هانی که ای نامور

Чаро номадии азкмингаҳ ба дар

چرا نامدی ازکمینگه به در

НиФкндии азпои бидонадяш ро

نیفکندی ازپا بداندیش را

Палиди сияҳи кори бади кеш ро

پلید سیه کار بد کیش را

Чаҳ хуш гуфт донои бинӣ чу мор

چه خوش گفت دانا بینی چو مار

Бикаш пеши азони кати براردи дамор

بکش پیش ازآن کت برآرد دمار

Бадв посух оварад пӯри Ақил

بدو پاسخ آورد پور عقیل

Ки бишунидам азсоқии слсбил

که بشنیدم ازساقی سلسبیل

Ки ҳар кас кашад мусалламӣ бе гуноҳ

که هر کس کشد مسلمی بی گناه

Бўддини аўссту имони табоҳ

بوددین اوسست و ایمان تباه

БдўгФти ҳоне ки эй номвар

بدوگفت هانی که ای نامور

Ба яктои худованди пирӯзгар

به یکتا خداوند پیروزگر

намекардӣ азкштншгар дареғ

نمی کردی ازکشتنش گر دریغ

Яке кофари афканда будӣ ба теғ

یکی کافر افکنده بودی به تیغ

Валикини зи тақдири прўдгор

ولیکن ز تقدیر پرودگار

Наёяд ба тадбири кас зинҳор

نیاید به تدبیر کس زینهار