Чу икчнд бигузашт вазони номвар
چو یکچند بگذشت وزان نامور
Биҷуст ва наомад ба душмани хабар
بجست و نیامد به دشمن خبر
Парастанда Эй дошт пӯри зиёд
پرستنده ای داشت پور زیاد
Ки бадном ӯ мъқли пари фасод
که بدنام او معقل پر فساد
Яке рӯз хондаш брхўиши вагуфт
یکی روز خواندش برخویش وگفت
Туро розӣ аз ман бибояд шнФт
تو را رازی از من بباید شنفت
зи кирдори мусаллам ба хашми андарам
ز کردار مسلم به خشم اندرم
Ба дили кӣна ҳо бошад азуии дирам
به دل کینه ها باشد ازوی درم
Надонам дарин марз меҳмон кист
ندانم درین مرز مهمان کیست
Куҷо ҷой дорад ба айвон кист
کجا جای دارد به ایوان کیست
Баҳри ҷо ҳаме кун азўҷстҷўӣ
بهر جا همی کن ازوجستجوی
Магари бозёбии нишонеи азуӣ
مگر بازیابی نشانی ازوی
Наҳуфт азтўгар рӯй он номдор
نهفت ازتو گر روی آن نامدار
Абои дӯстдоронаши шӯи дӯстдор
ابا دوستدارانش شو دوستدار
Бидон ҳо шуд ва омад оғоз кун
بدان ها شد و آمد آغاز کن
Чу бстохи гаштии сухани созкн
چو بستاخ گشتی سخن سازکن
Бигӯ бошудам бадараҳои дирам
بگو باشدم بدره های درم
Ки хоҳам ба мусаллам ниҳон биспурам
که خواهم به مسلم نهان بسپرم
Ки то созадаш кард пирӯзи ҷанг
که تا سازدش کرد پیروز جنگ
Баҳоии силеҳи далерони ҷанг
بهای سلیح دلیران جنگ
Ба меҳри худованди теғи дўср
به مهر خداوند تیغ دوسر
Надорам дареғ аз сарви ҷону зар
ندارم دریغ از سرو جان و زر
Чу бенанди ин меҳрбонии зи ту
چو بینند این مهربانی ز تو
Дирам додану ҷонфишонии зтў
درم دادن و جانفشانی زتو
Шаванд аздлу ҷони туро хостор
شوند ازدل و جان تو را خواستار
Гумонишон ки ҳастӣ ту ҳам дӯстдор
گمانشان که هستی تو هم دوستدار
Туро низ дар назд мусаллам баранд
تو را نیز در نزد مسلم برند
Ҳамаи некуиҳои ту бшмрнд
همه نیکویی های تو بشمرند
Чўогоаҳи гаштии зи бунгоҳ ӯ ӣ
چوآگاه گشتی ز بنگاه او ی
Бдонстии андешау роҳи ӯй
بدانستی اندیشه و راه اوی
Азонҷои сабки сӯии ман бози гирд
ازآنجا سبک سوی من باز گرد
Бигӯ ончӣ дидӣ згФтори мард
بگو آنچه دیدی زگفتار مرد
Пас онгоҳи фармондиҳ ӣ каҷи ниҳод
پس آنگاه فرمانده ی کج نهاد
Ба мъқли зару сими бсёрдод
به معقل زر و سیم بسیارداد
Здргоаҳи Ӯшади буруни ҳила гар
زدرگاه اوشد برون حیله گر
Ба афсуну найранги бастаи камар
به افسون و نیرنگ بسته کمر
Ҳаме буд азмслми покроӣ
همی بود ازمسلم پاکرای
Зҳркси пажӯҳандаи дарҳари куҷоӣ
زهرکس پژوهنده درهر کجای
Қазоро яке рӯзи он гмрҳо
قضا را یکی روز آن گمرها
Фитодаш гузар бар прстшгҳо
فتادش گذر بر پرستشگها
Даронҷои яке пер фарзона дид
درآنجا یکی پیر فرزانه دید
Ки будаш дили шер ва дидор шед
که بودش دل شیر و دیدار شید
Чаҳ перии хирадманду равшани замир
چه پیری خردمند و روشن ضمیر
зи ёрони пайғамбар бе назир
ز یاران پیغمبر بی نظیر
Ки бади мусалламаши ному баси номдор
که بد مسلمش نام و بس نامدار
Падари Ъусаҷаи марди фаррухи табор
پدر عوسجه مرد فرخ تبار
Чунин дид мъқл ки он сарфароз
چنین دید معقل که آن سرفراز
Намоз оварад бар дар бе ниёз
نماز آورد بر در بی نیاز
Вдигри зкўФии сарон чанд тан
ودیگر زکوفی سران چند تن
бадингуна ронанд бо ҳам сухан
بدینگونه رانند با هم سخن
Ки ин мард бо мусаллами номдор
که این مرد با مسلم نامدار
Буд аздлу ҷони ҳамеи дӯстдор
بود ازدل و جان همی دوستدار
Чу азкўФёни бдгҳр ин шунид
چو ازکوفیان بدگهر این شنید
Зшодии дили андари буриши дртпид
زشادی دل اندر برش درطپید
Ба худ гуфт бех умедам бараст
به خود گفت بیخ امیدم برست
Марои кори азин пер ояд дуруст
مرا کار ازین پیر آید درست
Бар пер рафт ва ду зону нишаст
بر پیر رفت و دو زانو نشست
Бипечад домони ӯро ба даст
بپیچد دامان اورا به دست
Ба зории мрони деви пари рангу рию
به زاری مرآن دیو پر رنگ و ریو
Бмўииду бардошти аздли ғарив
بمویید و برداشت ازدل غریو
Бигуфто ки эй пери фархундаи ном
بگفتا که ای پیر فرخنده نام
Яке ҳақи пурситами ман аз аҳли шом
یکی حق پرستم من از اهل شام
Надонам пас азсиди алмрслин
ندانم پس ازسید المرسلین
Ба ғайри азълии пешвое ба дайн
به غیر ازعلی پیشوایی به دین
Яке азкҳини дӯстонаши манам
یکی ازکهین دوستانش منم
Ки бо душманонаши маин душманам
که با دشمنانش مهین دشمنم
Шунидам кунун мусаллами покроӣ
شنیدم کنون مسلم پاکرای
Ба фармони фарзанди шери худоӣ
به فرمان فرزند شیر خدای
Дарин шаҳр байъат сетанд ҳаме
درین شهر بیعت ستاند همی
Ки брдшмнон теғ ронад ҳаме
که بردشمنان تیغ راند همی
Ба побӯс ӯем буд баси ниёз
به پابوس اویم بود بس نیاز
Гумонам ки ҳастӣ тўоши аҳли роз
گمانم که هستی تواش اهل راز
Басии бадара ҳо дорам азсиму зар
بسی بدره ها دارم ازسیم و زر
Бигӯгар тӯдории змслми хабар
بگو گر توداری زمسلم خبر
Ки баҳри баҳоии силеҳи набард
که بهر بهای سلیح نبرد
Сипорам ба якҷо бидон роди мард
سپارم به یکجا بدان راد مرد
Чу бишунид равшани замири он сухан
چو بشنید روشن ضمیر آن سخن
Надонист дастони он пари зФн
ندانست دستان آن پر زفن
Бидодаш ба додари савганди сахт
بدادش به دادار سوگند سخت
Ки пинҳон кунад роз аз шӯри бахт
که پنهان کند راز از شور بخت
Басӣ ронад савганд ӯ бар забон
بسی راند سوگند او بر زبان
Ки он роз дорад зи душмани ниҳон
که آن راز دارد ز دشمن نهان
Чу паймони стўори азбди нажод
چو پیمان ستوار ازبد نژاد
Ситади мужда ӣ комкоряш дод
ستد مژده ی کامکاریش داد
Сипас он суханҳо ки аз ваии шнФт
سپس آن سخن ها که از وی شنفت
Бирафту якояк ба мусаллам бигуфт
برفت و یکایک به مسلم بگفت
Вазони аҳд каз вай гирифт устувор
وزان عهد کز وی گرفت استوار
Зсўгнди сахташ ба парвардгор
زسوگند سختش به پروردگار
Пас онгаҳ ба фармони он бе ъдил
پس آنگه به فرمان آن بی عدیل
Шуд ӯро ба бунгоҳи ҳонеи далел
شد او را به بنگاه هانی دلیل
Фусунгар чу дидор матлӯб дид
فسونگر چو دیدار مطلوب دید
Ғаривону нолон б ҳи сӯяши давид
غریوان و نالان ب ه سویش دوید
Бузад бӯса барадасту поу сараш
بزد بوسه بردست و پا و سرش
Бғлтид бар хоки раҳ дар буриш
بغلطید بر خاک ره در برش
з рӯй фусуни гиря оғоз кард
ز روی فسون گریه آغاز کرد
Суханҳои пешини ҳама соз кард
سخن های پیشین همه ساز کرد
Мрони сим ва зарҳо ки ҳамроҳ дошт
مرآن سیم و زرها که همراه داشت
Брмслми нек манзар гузошт
برمسلم نیک منظر گذاشت
Суханҳо заҳр дарака мерафт ёфт
سخن ها زهر درکه می رفت یافت
Дмони сӯии фармондиҳ ӣ худ шитофт
دمان سوی فرمانده ی خود شتافت
Дарони рӯз чанд ончии бишнида буд
درآن روز چند آنچه بشنیده بود
Ба Фрмонгзори бади ахтари сурӯд
به فرمانگذار بد اختر سرود
Чу бишунид он розро бади ниҳод
چو بشنید آن راز را بد نهاد
Барафрӯхт чун оташ аз тундбод
برافروخت چون آتش از تندباد
Ҳиўнӣ фиристод зии ҳонё
هیونی فرستاد زی هانیا
Ки дорам яке рози пнҳонё
که دارم یکی راز پنهانیا