Чу шуд теғи хуршеди заррини ҳисом
چو شد تیغ خورشید زرین حسام
Ниҳони дрнёми шабаҳи гавани шом
نهان درنیام شبه گون شام
Ҷаҳони ялии осмони вафо
جهان یلی آسمان وفا
Писар ъам фархунда ӣ Мустафо ( с )
پسر عم فرخنده ی مصطفی (ص)
Замонӣ ба ҳар сӯи ҳамеи бнгрист
زمانی به هر سو همی بنگریست
зи танҳои хеш лухтӣ гирист
ز تنهایی خویش لختی گریست
Ҳаме гуфт бо худ ки гашт эй дареғ
همی گفت با خود که گشت ای دریغ
Ниҳони офтоби умедам ба меғ
نهان آفتاب امیدم به میغ
Накӯи хоҳ кам бади сголони фузун
نکو خواه کم بد سگالان فزون
На як чораи соз ва на як раҳнамӯн
نه یک چاره ساز و نه یک رهنمون
Дариғо ки даври аздёри омадам
دریغا که دور ازدیار آمدم
Дарини марз ба ғмгсори амдм
دراین مرز به غمگسار امدم
Сипеҳр баландам бияфканад паст
سپهر بلندم بیفکند پست
зи домони шоҳам ҷудо кард даст
ز دامان شاهم جدا کرد دست
На роҳи шитоб ва на ҷои диранг
نه راه شتاب و نه جای درنگ
Мабодо касеро чу ман кори танг
مبادا کسی را چو من کار تنگ
Паноҳ азкаҳ ҷӯям куҷои рўнҳм ?
پناه ازکه جویم کجا رونهم؟
Киро огаҳии азғми дили даҳум ?
که را آگهی ازغم دل دهم؟
Ҳаме гуфт гирён вара ме бурид
همی گفت گریان وره می برید
Ки бар вай дар хона Эй шуд падед
که بر وی در خانه ای شد پدید
Дилаши сӯии он хона бинмуд рой
دلش سوی آن خانه بنمود رای
Бидон дршд ва монад лухтӣ ба ҷой
بدان درشد و ماند لختی به جای
Бади он танги хонаи зани як пери зол
بد آن تنگ خانه زن یک پیر زال
Бадв бар гузаштаи басии моҳу сол
بدو بر گذشته بسی ماه و سال
Ки ӯро бадии тў ъа фархундаи ном
که او را بدی طو عه فرخنده نام
Маин бонӯии хулди азуи шодком
مهین بانوی خلد ازو شادکام
Агар чаҳ занӣ буд баси солхўрд
اگر چه زنی بود بس سالخورد
Вале буд беҳтари зсди шермард
ولی بود بهتر زصد شیرمرد
Ниҳон дар дилаши меҳри оли расӯл
نهان در دلش مهر آل رسول
Ба дайни пайрав пок шавад батул
به دین پیرو پاک شود بتول
Фигори он замон буд бар пушт дар
فگار آن زمان بود بر پشت در
Ки аз пӯри худ боз ҷӯяд хабар
که از پور خود باز جوید خبر
Бидон дар чу фаррухи сипаҳбади шитофт
بدان در چو فرخ سپهبد شتافت
Зани ошнои мард бегона ёфт
زن آشنا مرد بیگانه یافت
Ҷавонӣ ғариб омадаш дар назар
جوانی غریب آمدش در نظر
зи ғами дргрибони фурӯи бардаи сар
ز غم درگریبان فرو برده سر
Бадви тўъаҳ бо як ҷаҳон шарм гуфт
بدو طوعه با یک جهان شرم گفت
Ки эй мард бо ранҷу тимори ҷуфт
که ای مرد با رنج و تیمار جفت
Ситодаи бад-ӣни сон чаро эдарӣ ?
ستاده بدین سان چرا ایدری؟
Ба гирдоби ғами азчаҳ рӯй андарӣ ?
به گرداب غم ازچه روی اندری؟
Ба шаб дар , ҳшиўори фарзонаи гон
به شب در، هشیوار فرزانه گان
Напояд дркўии бегонаи гон
نپاید درکوی بیگانه گان
Бигуфт инчунин тосаи навбати броўӣ
بگفت اینچنین تاسه نوبت براوی
Нафармуди посухи яли номҷўӣ
نفرمود پاسخ یل نامجوی
Дар охир ба нои чор бо ӯ бигуфт
در آخر به نا چار با او بگفت
Ки эй зан чаҳ пурсӣ ту роз наҳуфт
که ای زن چه پرسی تو راز نهفت
Марои хона Эй нест дарини диёр
مرا خانه ای نیست دراین دیار
Ки гирами замонии даронҷои қарор
که گیرم زمانی درآنجا قرار
Ғарибу дили афкор ва бе ёварам
غریب و دل افکار و بی یاورم
Балои борад аз осмон бар серум
بلا بارد از آسمان بر سرم
Як имшаби марогар паноҳии диҳӣ
یک امشب مرا گر پناهی دهی
Ба кошона ӣ хеши роҳии диҳӣ
به کاشانه ی خویش راهی دهی
Ба подоши ин кор – рӯзи шумор
به پاداش این کار – روز شمار
Ҷазои накӯи ёбии азкрдгор
جزای نکو یابی ازکردگار
Бадв посух оварад он неки зан
بدو پاسخ آورد آن نیک زن
Ки эй марди фарзона ӣ теғи зан
که ای مرد فرزانه ی تیغ زن
Кадомат буд шаҳру ном ту чист
کدامت بود شهر و نام تو چیست
Нажоди ту аз гавҳар пок кист ?
نژاد تو از گوهر پاک کیست؟
Марои сӯхтии дили бад-ӣни гуфтугӯӣ
مرا سوختی دل بدین گفتگوی
Миндишу рози ниҳони бозгуӣ
میندیش و راز نهان بازگوی
Сипаҳбад бадв гуфт хуши гавҳарам
سپهبد بدو گفت خوش گوهرم
зи ҳошими нажодон ном оварам
ز هاشم نژادان نام آورم
Буд мусалламами ному боБами Ақил
بود مسلمم نام و بابم عقیل
Бародари падари соқии слсбил
برادر پدر ساقی سلسبیل
Чу азмрди номовар поки рой
چو ازمرد نام آور پاک رای
Шунид ин сухани он зани порсоӣ
شنید این سخن آن زن پارسای
БиФтоди брхоки зору навон
بیفتاد برخاک زار و نوان
Бабўсед пои далери ҷавон
ببوسید پای دلیر جوان
Ба мижгон ҳаме рафт хоки раҳаш
به مژگان همی رفت خاک رهش
Збрзн биоварад дрбнгҳш
زبرزن بیاورد دربنگهش
Бадв гуфт субҳ умедам дамид
بدو گفت صبح امیدم دمید
Ки хуршедами андар сарой орамид
که خورشیدم اندر سرای آرمید
Дарахшндаи гашти азрхт хона ам
درخشنده گشت ازرخت خانه ام
Фурӯғ ҷинон ёфт кошона ам
فروغ جنان یافت کاشانه ام
Фаровон бад-инсон чу бнўохтш
فراوان بدینسان چو بنواختش
Ба ганҷина ӣ хонаи бншохтш
به گنجینه ی خانه بنشاختش
Яке хон биёрост андари замон
یکی خوان بیاراست اندر زمان
Ки будӣ сазовори он миҳмон
که بودی سزاوار آن میهمان
Ҷуз андак нахурд он ял бе ҳам?ил
جز اندک نخورد آن یل بی همال
Азони хӯрданӣ ҳои хон навол
ازآن خوردنی های خوان نوال
Вазони пас ба осӯдаи ?гиии дрсроӣ
وزان پس به آسوده گی درسرای
Худованди рошиди парастиши сарой
خداوند راشد پرستش سرای