Мрони неки занро яке пӯр буд

مرآن نیک زن را یکی پور بود

Ки ҷонаш бар деви муздур буд

که جانش بر دیو مزدور بود

Балолаши бадии ном аммо балол

بلالش بدی نام اما بلال

Зиҳами номиаш дрҷнони пари малол

زهم نامی اش درجنان پر ملال

Брмодр омад шабонгоҳ ва гуфт

برمادر آمد شبانگاه و گفت

Ки розати з фарзанд натавон наҳуфт

که رازت ز فرزند نتوان نهفت

Дарин шаби ту дории зшбҳои пеш

درین شب تو داری زشب های پیش

Шуд омад ба ганҷина ӣ хона беш

شد آمد به گنجینه ی خانه بیش

Бад-ӣн гӯна омад шиддат баҳр чист

بدین گونه آمد شدت بهر چیست

Бигӯ рости боман ки дрхонаҳ кист

بگو راست بامن که درخانه کیست

Бидон фитнагар пӯр фармуд моам

بدان فتنه گر پور فرمود مام

Казин кор бар гӯи туро чист ком

کزین کار بر گو تو را چیست کام

Бирав зини сухани даст кӯтоҳ кун

برو زین سخن دست کوتاه کن

Казин роз бо ту наронам сухан

کزین راز با تو نرانم سخن

Магари онкии боман ту паймон кунӣ

مگر آنکه بامن تو پیمان کنی

Ки азҳркси ин роз пинҳон кунӣ

که ازهرکس این راز پنهان کنی

Басӣ хӯрд савганди он ҳилаи соз

بسی خورد سوگند آن حیله ساز

Ки пӯшида хоҳам туро дошт роз

که پوشیده خواهم تو را داشت راز

Ба модар чу исрор бисёр кард

به مادر چو اصرار بسیار کرد

Варои неки зани огаҳ азкор кард

ورا نیک زن آگه ازکار کرد

Чу шаб рафт ва омад бо обу тоб

چو شب رفت و آمد با آب و تاب

Бар марди фарзонаи ҷомии пари об

بر مرد فرزانه جامی پر آب

Бадв гуфт имшаби нхФтии ту ҳеҷ

بدو گفت امشب نخفتی تو هیچ

Ба дили бошиддати мрхёли басӣҷ

به دل باشدت مرخیال بسیج

Сипаҳдор – дарҷи гуҳар бар гушӯд

سپهدار – درج گهر بر گشود

Ки лухтии дарин шаб чу хобами рабӯд

که لختی درین شب چو خوابم ربود

Бидидам ҷамоли паямбар ( с ) ба хоб

بدیدم جمال پیمبر (ص) به خواب

Дигар ҳайдару боби он комёб

دگر حیدر و باب آن کامیاب

Дигар ҷаъфару Ҳамза ӣ теғи зан

دگر جعفر و حمزه ی تیغ زن

Ақили сарафрозу фаррухи ҳасан ( ъ )

عقیل سرافراز و فرخ حسن(ع)

Маро зон миёни шери парвардгор

مرا زان میان شیر پروردگار

Ба бархонад ва фармуд к-эии номдор

به برخواند و فرمود کای نامدار

Ту меҳмони мое ба хуррами биҳишт

تو مهمان مایی به خرم بهشت

Чунинат ба сари пок довар навишт

چنینت به سر پاک داور نوشت

Яқин дорам эй модари меҳрбон

یقین دارم ای مادر مهربان

Ҳамин рӯзи гирдам ба минӯи равон

همین روز گردم به مینو روان

Чу ин гуфта зан зон диловари шунӯд

چو این گفته زن زان دلاور شنود

Ба рухи брзчшми ашк хунин гушӯд

به رخ برزچشم اشک خونین گشود

Вазони сӯ чу бардошт аз хоби сар

وزان سو چو برداشت از خواب سر

Балоли он бидонадяши бидодгар

بلال آن بداندیش بیدادگر

Дмон шуд сӯии кохи фармондиҳӣ

دمان شد سوی کاخ فرماندهی

зи мусаллам ба бадхоҳ дод огаҳӣ

ز مسلم به بدخواه داد آگهی

Шунид ин чу аҳрӣмани кӣнаи хоҳ

شنید این چو اهریمن کینه خواه

Зшодӣ ба пои хост бар рӯй гоҳ

زشادی به پا خواست بر روی گاه

Бидон мужда додаш басии хоста

بدان مژده دادش بسی خواسته

Казон хостаи гашти ороста

کزان خواسته گشت آراسته

Каз он бади яке бора аз зари ноб

کز آن بد یکی باره از زر ناب

Дигар бора ӣ тези пар чун уқоб

دگر باره ی تیز پر چون عقاب

Абои пӯри Ашъаси пас ангоҳ гуфт

ابا پور اشعث پس انگاه گفت

Ки ин роз бар ту нишоед наҳуфт

که این راز بر تو نشاید نهفت

Яли ҳошимии мусаллами никном

یل هاشمی مسلم نیکنام

Ниҳон гашта чун шери нар дар кном

نهان گشته چون شیر نر در کنام

Ба ҳамроҳи мардони кории шитоб

به همراه مردان کاری شتاب

Ба кошона ӣ тўъаҳ ӯро биёб

به کاشانه ی طوعه او را بیاب

Сар аз теғи кинаши ҷдокни зтн

سر از تیغ کینش جداکن زتن

Ва ё зиндаи Ораш ба наздики ман

و یا زنده آرش به نزدیک من

Чу гаштии мар ин гуфтаро кори банд

چو گشتی مر این گفته را کار بند

Саратро фарозам ба чархи баланд

سرت را فرازم به چرخ بلند

Бидодаш сипас аз паии корзор

بدادش سپس از پی کارزار

Ду бораи ҳазор аз саворони кор

دو باره هزار از سواران کار

Дигар ҷангҷӯи панҷсади зштмрд

دگر جنگجو پنجصد زشتمرد

Пиёдаи ҳама бо силеҳи набард

پیاده همه با سلیح نبرد

зи даргоҳ солор мешавам хеш

ز درگاه سالار میشوم خویش

Чу гирд андар омад мари он зишти кеш

چو گرد اندر آمد مر آن زشت کیش

Чу он девсорон шамшери зан

چو آن دیو ساران شمشیر زن

Расиданд бар хона ӣ шерзан

رسیدند بر خانه ی شیرزن

Збҳри тамошои ҳам аз дигарон

زبهر تماشا هم از دیگران

Сипаҳи гирди гашт аз карон то карон

سپه گرد گشت از کران تا کران

Сари ҷяши гардон бо худу кибр

سر جیش گردان با خود و کبر

зи пеши сарой андар омад ба абр

ز پیش سرای اندر آمد به ابر

Баромади ғўкўсу бонги тбир

برآمد غوکوس و بانگ تبیر

Хурӯшидан ноӣу рӯмии нафир

خروشیدن نای و رومی نفیر

ЗкўФаҳ ба гардуни яке бонг хост

زکوفه به گردون یکی بانگ خاست

Казон бонги мағзи сари чархи кост

کزان بانگ مغز سر چرخ کاست

Сипаҳдори дайн чун фаро дод гӯш

سپهدار دین چون فرا داد گوش

Ба овои он хайл беройу ҳуш

به آوای آن خیل بی رای و هوش