Аз он танги кошона бар пой хост
از آن تنگ کاشانه بر پای خاست
Вазони неки зани ҷавшани разми хост
وزان نیک زن جوشن رزم خواست
Сабки зан бар мард бо доруи барад
سبک زن بر مرد با دارو برد
Бирафт ва биоварад сози набард
برفت و بیاورد ساز نبرد
Диловари дил аз ҷон равшан гирифт
دلاور دل از جان روشن گرفت
Вазони пас гиребон ҷавшан гирифт
وزان پس گریبان جوشن گرفت
Бадв гуфт к-эии оҳанӣни ҷўшно
بدو گفت کای آهنین جوشنا
Ҳисори тани ҷангҷӯии мно
حصار تن جنگجوی منا
Чу шери худои ҷанг сафин намӯд
چو شیر خدا جنگ صفین نمود
Ба шамшери ороиш дайн намӯд
به شمشیر آرایش دین نمود
Ту будӣ марои ҷома ӣ рӯзи ҷанг
تو بودی مرا جامه ی روز جنگ
Набӯд инчи бимати зи теғу хаданг
نبود ایچ بیمت ز تیغ و خدنگ
Вазони пас ту дар паҳна ӣ наҳравон
وزان پس تو در پهنه ی نهروان
Бадии срФшони теғи шоҳ аз гӯон
بدی سرفشان تیغ شاه از گوان
Ту будӣ ба пайкари дирами перҳан
تو بودی به پیکر درم پیرهن
Заҳр захм кардӣ марои поси тан
زهر زخم کردی مرا پاس تن
Аз он дами ҳаме то бад-ӣни рӯзгор
از آن دم همی تا بدین روزگار
Тани осӯдаи ?гиии ҷустӣ аз корзор
تن آسوده گی جستی از کارزار
Кунун турфаи размӣ дучор омадат
کنون طرفه رزمی دچار آمدت
Нави ойини яке сахт кор омадат
نو آیین یکی سخت کار آمدت
Дарин корзорам парастор бош
درین کارزارم پرستار باش
Танамро з ҳар бад нигаҳдор бош
تنم را ز هر بد نگهدار باش
Мҳл то синон рост гардад ба ман
مهل تا سنان راست گردد به من
Ммон то хулди нӯки тирам ба тан
ممان تا خلد نوک تیرم به تن
Бигуфт ину пӯшед бар тани зира
بگفت این و پوشید بر تن زره
Бабанд зира зад чу абрӯи гиреҳ
ببند زره زد چو ابرو گره
Ту гуфтӣ ки Довӯд аз равиши хашм
تو گفتی که داوود از روش خشم
Ниҳони гашт дар ҷавшани танги хашм
نهان گشت در جوشن تنگ خشم
Ба сар бар яке худ пӯлоди ноб
به سر بر یکی خود پولاد ناب
Ниҳоди он баланди ахтари комёб
نهاد آن بلند اختر کامیاب
Сари ҷангҷӯяши ниҳон бар ба худ
سر جنگجویش نهان بر به خود
Каллаи гӯша бар тоҷи хуршеди суд
کله گوشه بر تاج خورشید سود
Ҳамоил сипас кард солори нав
حمایل سپس کرد سالار نو
Яке теғи баранда ӣ сари дарав
یکی تیغ برنده ی سر درو
Ту пиндоштӣ дар миёни устувор
تو پنداشتی در میان استوار
з нав кард шери худои зулфиқор
ز نو کرد شیر خدا ذوالفقار
Сипас бар ба дӯш ҳумоюн фиканд
سپس بر به دوش همایون فکند
Чу меҳр аз пас кӯҳсори баланд
چو مهر از پس کوهسار بلند
Чаҳор ойӣнаи басти андари замон
چهار آیینه بست اندر زمان
Бияфканад бар дӯши чочии камон
بیفکند بر دوش چاچی کمان
Вазони пас паии разми он қавми дун
وزان پس پی رزم آن قوم دون
зи ганҷина ӣ хона омад бурун
ز گنجینه ی خانه آمد برون
Ҳамеи тўъаҳ бар чеҳри волоӣ ӯ
همی طوعه بر چهر والای او
Нигаҳ кард он брзу болой ӯ
نگه کرد آن برز و بالای او
Ниҳони зер лаб хонд бар ваии дуруд
نهان زیر لب خواند بر وی درود
Ба мӯя гушӯд аз ду дида ду равад
به مویه گشود از دو دیده دو رود
Хурушон ҳаме гуфт пери навон
خروشان همی گفت پیر نوان
Газандат мабод эй далери ҷавон
گزندت مباد ای دلیر جوان
Занонро агар ҷанг будӣ раво
زنان را اگر جنگ بودی روا
Ҳам акнӯн фидо кардамӣ ҷони ту ро
هم اکنون فدا کردمی جان تو را
Дарӣ бар бидон кох буд устувор
دری بر بدان کاخ بود استوار
зи бгшоднши ранҷаи мардони кор
ز بگشادنش رنجه مردان کار
Ба сари панҷа бар кунадаш он сФдро
به سر پنجه بر کندش آن صفدرا
Бади инсон ки ҳайдар дар хибро
بد انسان که حیدر در خیبرا
Ту гуфтӣ шуд аз бешаи ширии бурун
تو گفتی شد از بیشه شیری برون
Ки олоидии чангу дандон ба хӯн
که آلایدی چنگ و دندان به خون
Алии вори он шаҳсавори набард
علی وار آن شهسوار نبرد
Абри бади сголони дайн ҳамла кард
ابر بد سگالان دین حمله کرد