Збси хастаи бдони сутӯдаи нажод
زبس خسته بدآن ستوده نژاد
Дамии пушти мардӣ ба девор дод
دمی پشت مردی به دیوار داد
Ки лухтӣ бар осоед аз корзор
که لختی بر آساید از کارزار
Вазони пас ба душман кунад кори зор
وزان پس به دشمن کند کار زار
Тани хеш бе туаш дид азътш
تن خویش بی توش دید ازعطش
Шудаш заъфаронии рухи лола вааш
شدش زعفرانی رخ لاله وش
Аз он бдгҳри душманони хости об
از آن بدگهر دشمنان خواست آب
Ки бинишонад аздл бидон илтиҳоб
که بنشاند ازدل بدان التهاب
Магари тўъаҳи дрбоми кошона буд
مگر طوعه دربام کاشانه بود
Шунид ин ва омад зи болои фурӯд
شنید این و آمد ز بالا فرود
Яке ҷоми пари зи оби ширини гўор
یکی جام پر ز آب شیرین گوار
Биоварад наздики он шаҳсавор
بیاورد نزدیک آن شهسوار
Диловари ситади об то нўшдо
دلاور ستد آب تا نوشدا
Вазони пас ба разми сипаҳи кўшдо
وزان پس به رزم سپه کوشدا
Чу лаъли лабаши суди барҷоми об
چو لعل لبش سود برجام آب
Зхўн об шуд ҳамчу ё қӯти ноб
زخون آب شد همچو یا قوت ناب
Ба лаъли андараши ақд гавҳар гусехт
به لعل اندرش عقد گوهر گسیخت
Дарони оби олӯда бо хӯн бирехт
درآن آب آلوده با خون بریخت
Шикеб шуд ва бо дили дарднок
شکیبا شد و با دل دردناک
Фурӯи рехти он оби хунин ба хок
فرو ریخت آن آب خونین به خاک
Ҳамоно бдогаҳ ки стони дайн
همانا بدآگه که سطان دین
Шавад ташнаи лаби кушта ӣ теғи кин
شود تشنه لب کشته ی تیغ کین
Ҳамеи хост чун шоҳи худ зини ҷаҳон
همی خواست چون شاه خود زین جهان
Равад ташнаи лаби сӯии боғи ҷинон
رود تشنه لب سوی باغ جنان
Нахурд обу лаби ташнаи азҷони гузашт
نخورد آب و لب تشنه ازجان گذشت
Дигар бораи саргарми пайкори гашт
دگر باره سرگرم پیکار گشت
Чу шери ялаи он яли номдор
چو شیر یله آن یل نامدار
Бузад бар сафи лашгари нобакор
بزد بر صف لشگر نابکار
Чу шамшер ӯ сргроиӣ гирифт
چو شمشیر او سرگرایی گرفت
Тан аз сари срози тан ҷудоӣ гирифт
تن از سر سراز تن جدایی گرفت
Сар душманон шуд чу барги рузон
سر دشمنان شد چو برگ رزان
Дами теғ ӯ тунди боди хазон
دم تیغ او تند باد خزان
Чу бечора шуд пӯри Ашъаси зҷнг
چو بیچاره شد پور اشعث زجنگ
Ба разм сипаҳбад шудаш кори танг
به رزم سپهبد شدش کار تنگ