Яке роз гӯям барӣ аз дурӯғ

یکی راز گویم بری از دروغ

Пазиради варо ҳар ки дорад фурӯғ

پذیرد ورا هر که دارد فروغ

Чу бигузашт бар сари марои соли сӣ

چو بگذشت بر سر مرا سال سی

Фарози омадами ранҷ ваанда басӣ

فراز آمدم رنج و انده بسی

Шудам аз сами Рахши ғами поймол

شدم از سم رخش غم پایمال

Гирифтору пои басти аҳлу аёл

گرفتار و پا بست اهل و عیال

Ба даҳр аз дирам буд дастами тиҳӣ

به دهر از درم بود دستم تهی

Бдонсон ки аз миваи сарви сеӣ

بدانسان که از میوه سرو سهی

Бадии коши дастами тиҳӣ буд вом

بدی کاش دستم تهی بود وام

Каз он воми бади хоб ва хӯрдам ҳаром

کز آن وام بد خواب و خوردم حرام

Бурӣда чу аз чор сӯ шуд умед

بریده چو از چار سو شد امید

Ҷузи ин роҳ чора надидам падед

جز این راه چاره ندیدم پدید

Ки орм ба шоҳи шаҳиди илтиҷо

که آرم به شاه شهید التجا

Занам бар ба домонаши дасти раҷо

زنم بر به دامانش دست رجا

Шабии чораи ҷустам аз он чораи соз

شبی چاره جستم از آن چاره ساز

Задам бар ба домонаши дасти ниёз

زدم بر به دامانش دست نیاز

Ки эй рӯҳи поки тани мумкинот

که ای روح پاک تن ممکنات

Азин тангдастии марои даҳ наҷот

ازین تنگدستی مرا ده نجات

Ҳаме гуфтаму рехтами оби чашм

همی گفتم و ریختم آب چشم

Басӣ будам аз бахти ворун ба хашм

بسی بودم از بخت وارون به خشم

Хаёли он замон бар малолам фузуд

خیال آن زمان بر ملالم فزود

зи ғами андари он лаҳзаи хобами рабӯд

ز غم اندر آن لحظه خوابم ربود

Яке базм дидам чу базми биҳишт

یکی بزم دیدم چو بزم بهشت

Ту гуфтӣ ки будаш зи минӯи сиришт

تو گفتی که بودش ز مینو سرشت

Ба ҷӯии андараши ҳамчуи лаъли музоб

به جوی اندرش همچو لعل مذاب

Равони шукру шеру шаҳду шароб

روان شکر و شیر و شهد و شراب

Чаҳ гӯям зи авсофи он базми хос

چه گویم ز اوصاف آن بزم خاص

Ҳамин бас ки бади боргоҳи хавос

همین بس که بد بارگاه خواص

Тибқҳои заррин дар онҷои ҳазор

طبق‌های زرین در آنجا هزار

зи норанҷу лимуу себу анор

ز نارنج و لیمو و سیب و انار

Ҳамаи миваҳои биҳиштии дарахт

همه میوه‌های بهشتی درخت

Ки бади дархури мардуми некбахт

که بد درخور مردم نیکبخت

Дар онҷои ҷавонони фаррухи ҷамол

در آنجا جوانان فرخ جمال

Ҳамаи гулбунони риёзи висол

همه گلبنان ریاض وصال

Абри садри он базми минӯи фазоӣ

ابر صدر آن بزم مینو فضای

Яке тахти пирӯзаи пайкар ба пой

یکی تخت پیروزه پیکر به پای

Бидон барнишаста яке шаҳриёр

بدان برنشسته یکی شهریار

Ки рӯй худо аз Рахши ошкор

که روی خدا از رخش آشکار

Ман устода ҳамчун гадоён ба дар

من استاده همچون گدایان به در

Яке з анҷуман кард бар ман назар

یکی ز انجمن کرد بر من نظر

Чу аз шаҳи марои хости изни духул

چو از شه مرا خواست اذن دخول

Дарон базм рафтам ғамину малул

دران بزم رفتم غمین و ملول

Маро аз дар меҳри бнўохтнд

مرا از در مهر بنواختند

Фурӯтар дар он базм бишнохтанд

فروتر در آن بزم بشناختند

Бпрсидми ин нағзи базм он кист

بپرسیدم این نغز بزم آن کیست

Худованди ин базмро ном чист

خداوند این بزم را نام چیست

Бигуфтанд ин бзмгаҳ Карбалост

بگفتند این بزمگه کربلاست

Худованди он шоҳи аҳли влост

خداوند آن شاه اهل ولاست

Мари ин фирқа ҳастанд ёрони ӯй

مر این فرقه هستند یاران اوی

Ба дашти балои ҷони нисорони ӯй

به دشت بلا جان نثاران اوی

Дарони дам ба ногоҳ фархундаи шоҳ

درآن دم به ناگاه فرخنده شاه

Фиканд аз раҳи меҳр бар ман нигоҳ

فکند از ره مهر بر من نگاه

Бифармуд к-эии марди фарсӯдаи ғам

بفرمود کای مرد فرسوده غم

Басии дида аз рӯзгорони ситам

بسی دیده از روزگاران ستم

Ман аз ҳар чаҳ дории умеди огаҳам

من از هر چه داری امید آگهم

Ба ҳарчи орзӯии ту комати даҳум

به هرچ آرزوی تو کامت دهم

Чу ингуна дидам ба худ меҳри шоҳ

چو اینگونه دیدم به خود مهر شاه

Ҷабини судам аз аҷз дар пешгоҳ

جبین سودم از عجز در پیشگاه

Сурӯдам ки эй корсози ҳама

سرودم که ای کارساز همه

Ба сӯии ту рӯй ниёзи ҳама

به سوی تو روی نیاز همه

Дўчизми з бахшоишат ҳаст ком

دوچیزم ز بخشایشت هست کام

Яке кам раҳосозӣ аз дасти вом

یکی کم رها سازی از دست وام

Дигар онкӣ гуё забонам кунӣ

دگر آنکه گویا زبانم کنی

Ба гуфтор , некӯ баёнам кунӣ

به گفتار، نیکو بیانم کنی

Ки номӣ ба номи ту дафтар кунам

که نامی به نام تو دفتر کنم

Санои туро рӯзу шаби сркнм

ثنای تو را روز و شب سرکنم

Бигуфт ончии коми ту бади додмт

بگفت آنچه کام تو بد دادمت

Забони сухани санҷи бгшодмт

زبان سخن‌سنج بگشادمت

Дарин кор бошад худои ёри ту

درین کار باشد خدا یار تو

Манам дарду гетии мададкори ту

منم درد و گیتی مددکار تو

Пас онгоҳи лимуу румон чанд

پس آنگاه لیمو و رمان چند

Зхўон барграфт он шаҳи арҷманд

زخوان برگرفت آن شه ارجمند

Ба даст яке дод зон меҳтарон

به دست یکی داد زان مهتران

Бидодаш ҳам ӯ низ бар дигарон

بدادش هم او نیز بر دیگران

Ҳамон родмардӣ ки будам қарин

همان رادمردی که بودم قرین

Ниҳоди он ҳама назд ман бар замин

نهاد آن همه نزد من بر زمین

Яке хирмани андар барам гирд кард

یکی خرمن اندر برم گرد کرد

зи румони сурху зи лимўни зард

ز رمان سرخ و ز لیمون زرد

Ҳамаи миваҳо кандар он анҷуман

همه میوه‌ها کاندر آن انجمن

Бад аз рأФти шоҳ , шуд зон ман

بد از رأفت شاه، شد زان من

Чу бар ман зи шаҳи партав меҳр тофт

چو بر من ز شه پرتو مهر تافت

Даруну бурунами ҳама нур ёфт

درون و برونم همه نور یافت

Яке ташна будам шудам сироб

یکی تشنه بودم شدم سیرآب

Яке зарра будам шудам офтоб

یکی ذره بودم شدم آفتاب

Тан хокӣам ҷон дигар гирифт

تن خاکی‌ام جان دیگر گرفت

Серуми афсар аз фар довар гирифт

سرم افسر از فر داور گرفت

Дусади шукри коФрўхт зон маҳфилам

دوصد شکر کافروخت زان محفلم

Ба нури ҳусайнии чароғи дилам

به نور حسینی چراغ دلم

Таъолии аллоҳ аз бахти бедори ман

تعالی الله از بخت بیدار من

Ки он шаб дар он хоб шуд ёри ман

که آن شب در آن خواب شد یار من