Чу як чанд аз ин моҷаро даргузашт
چو یک چند از این ماجرا درگذشت
Фароз омад аз нави яке саргузашт
فراز آمد از نو یکی سرگذشت
Шабии ҷонФзотри зи рӯзи баҳор
شبی جانفزاتر ز روز بهار
Ба фархундагӣ чун шаби васли ёр
به فرخندگی چون شب وصل یار
Дарони шаби ман аз бода ӣ шавқи маст
درآن شب من از باده ی شوق مست
Дилами бардаи шӯр муҳаббат задаст
دلم برده شور محبت زدست
Бидон дӯст , кандар дилам ҷой ӯст
بدان دوست،کاندر دلم جای اوست
Набудам ба ҷузи дӯст дар мағзу пӯст
نبودم به جز دوست در مغز و پوست
Бад аз дӯстгар буд гуфту шунӯд
بد از دوست گر بود گفت و شنود
Ки хобам бидон ҳолати андари рабӯд
که خوابم بدان حالت اندر ربود
Яке кӯҳ дидам чунон кӯҳи тавр
یکی کوه دیدم چنان کوه طور
Ки аз ҳақи таҷаллӣ дар он карда нур
که از حق تجلی در آن کرده نور
Ба домон ӯ қулзумии ошкор
به دامان او قلزمی آشکار
Чу дарёии сабзи фалак бе канор
چو دریای سبز فلک بی کنار
Бидам ман ба болои он сахти кӯҳ
بدم من به بالای آن سخت کوه
Ҳамеи чораи ҷӯяндаи вара пажӯҳ
همی چاره جوینده وره پژوه
Бидон сӯии он қулзуми мўҷзн
بدان سوی آن قلزم موجزن
зи шӯридаи мардони раҳ чанд тан
ز شوریده مردان ره چند تن
Аз эшон яке кард брмни нигоҳ
از ایشان یکی کرد برمن نگاه
Ки аз кӯии зӣ ӣам бипаймоӣ роҳ
که از کوی زی یم بپیمای راه
Шунидам чу ин роз зон бе ҳам?ил
شنیدم چو این راز زان بی همال
Мрорст гуфтӣ ба тани пару бол
مرارست گفتی به تن پر و بال
Ба кирдори сайл аз бар кӯҳсор
به کردار سیل از بر کوهسار
Сарошеби гаштами сӯии рӯдбор
سراشیب گشتم سوی رودبار
Ба як лаҳза зон кӯҳи гардани фароз
به یک لحظه زان کوه گردن فراز
Макони ҷустами андар бар аҳли роз
مکان جستم اندر بر اهل راز
Яке зон миён бо ман нотавон
یکی زان میان با من ناتوان
Бифармуд к-эии марди равшани равон
بفرمود کای مرد روشن روان
Яке хона ӣ нағзи воростаҳ
یکی خانه ی نغز وآراسته
Ки аз ту худои хонааш хоста
که از تو خدا خانه اش خواسته
Яке хона банӣонаш аз ҷону дил
یکی خانه بنیانش از جان و دل
На чун хона ӣ каъба аз обу гул
نه چون خانه ی کعبه از آب و گل
Чу бишунид гӯшами зи шӯридаи ин
چو بشنید گوشم ز شوریده این
Сабки ҷустаму барзадами остин
سبک جستم و برزدم آستین
Банно кардам он хона ӣ пок ро
بنا کردم آن خانه ی پاک را
Фузудам аз он , обрӯи хок ро
فزودم از آن، آبرو خاک را
Зғиб омад асбоби корами падед
زغیب آمد اسباب کارم پدید
Ки он нағзи бунён ба поён расед
که آن نغز بنیان به پایان رسید
Чу бар дасти ман гашти ковуши тамом
چو بر دست من گشت کاوش تمام
Прстшгҳии гашти ъолимқом
پرستشگهی گشت عالیمقام
Чу миҳроби он хостами сохтан
چو محراب آن خواستم ساختن
Мари он хонаро қиблаи пардохтан
مر آن خانه را قبله پرداختن
Шинави ростӣ , костӣ бад намост
شنو راستی، کاستی بد نماست
Ндонстмии сӯй қибла куҷост
ندانستمی سوی قبله کجاست
Ҳаме хостам шуд пажӯҳгаро
همی خواستم شد پژوهشگرا
Аз онон ки дидам бидонҷо даро
از آنان که دیدم بدانجا درا
Набуданди як тан аз эшон ба ҷой
نبودند یک تن از ایشان به جای
Ки гардад сӯй қиблаам раҳнамоӣ
که گردد سوی قبله ام رهنمای
Дилам шуд зтнҳоиии худ ғамин
دلم شد زتنهایی خود غمین
Ки омад сурӯшам ба гӯш инчунин
که آمد سروشم به گوش اینچنین
Ки чандин чаҳ дорӣ ба дили прғмо
که چندین چه داری به دل پرغما
Машав инчи ошуфта ва дар ҳумо
مشو ایچ آشفته و در هما
Яке аз ғуломони шери худоӣ
یکی از غلامان شیر خدای
Бад-ӣни коргрдди турои раҳнамоӣ
بدین کارگردد ترا رهنمای
Чу бедори гаштам аз он нағзи хоб
چو بیدار گشتم از آن نغز خواب
Знргс ба гули брФшондми гулоб
زنرگس به گل برفشاندم گلاب
Ба гардуни биФроштми ҳардуи даст
به گردون بیفراشتم هردو دست
Сӯии офаринанда ӣ ҳар чаҳ ҳаст
سوی آفریننده ی هر چه هست
Ки эй поки додари рӯзии расон
که ای پاک دادار روزی رسان
Бидон раҳнамоем ту рӯзии расон
بدان رهنمایم تو روزی رسان
Ки он раҳбар осон кунад мушкилам
که آن رهبر آسان کند مشکلم
Кунад ганҷи асрори яздони дилам
کند گنج اسرار یزدان دلم
Ҳам ӯ ҳодӣ ояд намояди раҳам
هم او هادی آید نماید رهم
Сӯии қибла ӣ он прстшгҳм
سوی قبله ی آن پرستشگهم
Зиҳии роФти довари ҳўру моҳ
زهی رافت داور هور و ماه
Ки шуд раҳбарами сӯии он посухаш
که شد رهبرم سوی آن پاسخش
Бадв срспрдм шудам бо кулоҳ
بدو سرسپردم شدم با کلاه
Ба малик муҳаббат задам боргоҳ
به ملک محبت زدم بارگاه
Брстми здоми ҳавоу ҳавас
برستم زدام هوا و هوس
Шудам бо хроботёни ҳамнафас
شدم با خراباتیان همنفس
Мунаввар шуд аз нури ирфони дилам
منور شد از نور عرفان دلم
Бишуд каъба ӣ орифони манзилам
بشد کعبه ی عارفان منزلم
Маровро чу гаштами ҳам овози ишқ
مراو را چو گشتم هم آواز عشق
Забон дод дар гуфтани рози ишқ
زبان داد در گفتن راز عشق
Ки ин номвари номаро сохтам
که این نامور نامه را ساختم
Бади инсон ки ӯ хост пардохтам
بد انسان که او خواست پرداختم
Мунаввари шаҳами дастгир ва вале аст
منور شهم دستگیر و ولی است
Далелам дар ин роҳи абд алӣ аст
دلیلم در این راه عبد علی است
Кунун бар сухан густарон аҷам
کنون بر سخن گستران عجم
Ба мадҳат кунам пушти таъзими хам
به مدحت کنم پشت تعظیم خم