Шриҳи он ду танро ба ғмхўорё
شریح آن دو تن را به غمخواریا
Чунин гуфт бомӯяу зорё
چنین گفت بامویه و زاریا
Ки азгриаҳи лухтӣ диранг оваред
که ازگریه لختی درنگ آورید
Дили худ кам аздрд танг оваред
دل خود کم ازدرد تنگ آورید
Бидонед фармондиҳ ӣ ин диёр
بدانید فرمانده ی این دیار
Шуморо зҳркс буд хостор
شما را زهرکس بود خواستار
Гроидри шумо ро ба даст оварад
گرایدر شما رابه دست آورد
Марои хона бо хок паст оварад
مرا خانه با خاک پست آورد
Зтн бугсаланд сари покатон
زتن بگسلاند سر پاکتان
Ба хӯни дркшди пайкари чокатон
به خون درکشد پیکر چاکتان
Шумо робдини марз бар ҷой нест
شما رابدین مرز بر جای نیست
Нишастан ба мшкўии ман рой нест
نشستن به مشکوی من رای نیست
Шунидам ки имрӯз гардад равон
شنیدم که امروز گردد روان
ЗкўФаҳ ба Ясриби замини корвон
زکوفه به یثرب زمین کاروان
Ба ҳамроҳи он корвони кшн
به همراه آن کاروان کشن
Сазад гар сипоред роҳи ватан
سزد گر سپارید راه وطن
Азони пас кзоини сони сухани бозронд
ازآن پس کزاین سان سخن بازراند
Асади номи фарзанди худро бихонад
اسد نام فرزند خود را بخواند
Бигуфташ бпўид чу раҳи корвон
بگفتش بپوید چو ره کاروان
Бибандади ҷарас бар шутури сорибон
ببندد جرس بر شتر ساربان
Мароин ҳар ду танро бабри зини диёр
مراین هر دو تن را ببر زین دیار
Ба солори он корвонашон сипор
به سالار آن کاروانشان سپار
Бигӯ кин ду ғмдидаҳ ӣ мустаманд
بگو کاین دو غمدیده ی مستمند
Расонад ба Ясриби замин бе газанд
رساند به یثرب زمین بی گزند
Сипас ҳар ду шҳзодаҳро хонд пеш
سپس هر دو شهزاده را خواند پیش
Басии суд бар поишон рӯй хеш
بسی سود بر پایشان روی خویش
Ба рух бар здидаҳ равон равад кард
به رخ بر زدیده روان رود کرد
Суханҳо бас гуфт ва бадрӯд кард
سخن ها بس گفت و بدرود کرد
Ба ҳар як яке бадара ӣ зари супурд
به هر یک یکی بدره ی زر سپرد
Писараши он ду танро ба ҳамроҳи барад
پسرش آن دو تن را به همراه برد
Шабонгаҳ ки хуршед бар басти бор
شبانگه که خورشید بر بست بار
Ба айвони мағриби зи машриқи диёр
به ایوان مغرب ز مشرق دیار
Фалаки зи ахтарон корвонгоҳ шуд
فلک ز اختران کاروانگاه شد
Сари оҳанги он корвон моҳ шуд
سر آهنگ آن کاروان ماه شد
Асад бо ду шҳзодаҳ ӣ ширзод
اسد با دو شهزاده ی شیرزاد
Сӯй корвон рафт монанди бод
سوی کاروان رفت مانند باد
Супурданд он ҳар се тани марҳала
سپردند آن هر سه تن مرحله
Чу лухтӣ дар он шаби паии қофила
چو لختی در آن شب پی قافله
Сипоҳӣ падед омад аз корвон
سپاهی پدید آمد از کاروان
Ки буданд зонсў ба тундии равон
که بودند زانسو به تندی روان
Ба шҳзодаҳи гони пӯри қозии сурӯд
به شهزاده گان پور قاضی سرود
зи паии корвонро шитобид зуд
ز پی کاروان را شتابید زود
Бигӯ бози ёбидшон бар ба роҳ
بگو باز یابیدشان بر به راه
Зшб то нигардида гетии сиёҳ
زشب تا نگردیده گیتی سیاه
Ду тан рорўон кард ва худ бозгашт
دو تن راروان کرد و خود بازگشت
Дар ғам бидон наврасони бози гашт
در غم بدان نورسان باز گشت
Чу лухтӣ бирафтанд шаб тор шуд
چو لختی برفتند شب تار شد
з ҳар дидаи ма нопадедор шуд
ز هر دیده مه ناپدیدار شد
Ба гетии дарун равшаноӣ намонад
به گیتی درون روشنایی نماند
Нигаҳро ба чашм ошноӣ намонад
نگه را به چشم آشنایی نماند
Баромад ба гардуни яке тираи дӯд
برآمد به گردون یکی تیره دود
Каз он шуд сияҳ рӯй чархи кабӯд
کز آن شد سیه روی چرخ کبود
Сияҳ шуд ҷаҳон аз карон то карон
سیه شد جهان از کران تا کران
Ту гуфтӣ балои борад аз осмон
تو گفتی بلا بارد از آسمان
Ҷаҳон гуфтӣ аҳрӣман тира рӯаст
جهان گفتی اهریمن تیره روست
Ки аз қӣри нобаши биндўдаҳи пӯст
که از قیر نابش بیندوده پوست
Дар он шаби ду шамъи фурӯзони дайн
در آن شب دو شمع فروزان دین
Намуданд раҳи гум дар он сарзамин
نمودند ره گم در آن سرزمین
Баҳри сӯ ки гаштанди пӯёни равон
بهر سو که گشتند پویان روان
Нишоне надиданд аз он корвон
نشانی ندیدند از آن کاروان
Биёбону тории шабу роҳи давр
بیابان و تاری شب و راه دور
зи бинандаи чашми фалаки рафтаи нур
ز بیننده چشم فلک رفته نور
Ду нўбоўаҳ аз дудмони халил
دو نوباوه از دودمان خلیل
Дар он дашти ҳомӯни сипар бе далел
در آن دشت هامون سپر بی دلیل
Гурезони зи душмани ҳаросони зи хеш
گریزان ز دشمن هراسان ز خویش
Тан аз ранҷи хастаи дил аз дарди риш
تن از رنج خسته دل از درد ریش
Ба тимору дард аз ғами ҷони Касал
به تیمار و درد از غم جان کسل
зи модари ҷудо аз падари доғи дил
ز مادر جدا از پدر داغ دل
з ҳар сӯии ҷӯянда ӣ корвон
ز هر سوی جوینده ی کاروان
зи дил чун ҷарас бар кашида фиғон
ز دل چون جرس بر کشیده فغان
Ба фарсангҳои гарони раҳи навард
به فرسنگ های گران ره نورد
Халида ба пои хору рухи пари зи гирд
خلیده به پا خار و رخ پر ز گرد
На зоди андари он роҳу неи роҳила
نه زاد اندر آن راه و نی راحله
Лабони хушк ва поҳо пар аз обила
لبان خشک و پاها پر از آبله
Чаҳ гӯям ки бади ҳоли эшон чисон
چه گویم که بد حال ایشان چسان
Чаҳ омад дар он раҳ бидон биксон
چه آمد در آن ره بدان بیکسان
Чаҳ гардун шавад гарми рӯ дар ситез
چه گردون شود گرم رو در ستیز
Касеро азу нест пои гурез
کسی را ازو نیست پای گریز
Қазои худоӣ чу банди афканд
قضای خدایی چو بند افکند
Бар зиракон дар каманди афканд
بر زیرکان در کمند افکند
Қадари кон ба ҳар кор бар чири даст
قدر کان به هر کار بر چیر دست
Мар ӯро буд ҳар касе зери даст
مر او را بود هر کسی زیر دست
зи тақдири сӯй ки ҷӯии паноҳ ?
ز تقدیر سوی که جویی پناه؟
Ки гардӣда аз аз шаш ҷиҳати бастаи роҳ
که گردیده از از شش جهت بسته راه
Гурезон чу сӯ аз бало май рӯй ?
گریزان چو سو از بلا می روی؟
Чаро май гурезӣ ? куҷо май рӯй ?
چرا می گریزی؟کجا می روی؟
зи хок ар ба гардуни гузор оварӣ
ز خاک ار به گردون گذار آوری
Вар аз рӯйу оҳани ҳисор оварӣ
ور از روی و آهن حصار آوری
Агар ҷогзинӣ ба чашми паланг
اگر جاگزینی به چشم پلنگ
Вагар дар гурезӣ ба коми наҳанг
وگر در گریزی به کام نهنگ
Бигирад гиребонати дасти бало
بگیرد گریبانت دست بلا
Нагардӣ зи сари панҷа ӣ ӯ раҳо
نگردی ز سر پنجه ی او رها
Гурез аз қазои худои мҷўӣ
گریز از قضای خدایی مجوی
Балои хоҳу роҳи влоро бпўӣ
بلا خواه و راه ولا را بپوی
Басои солхўрдон мард омаданд
بسا سالخوردان مرد آمدند
Ки азҷони харидор дард омаданд
که ازجان خریدار درد آمدند
Басои хиради солони ҳиммати бузург
بسا خرد سالان همت بزرگ
Напечида рӯй аз ялони сутург
نپیچیده روی از یلان سترگ
Чу фархундаи мусаллами нажодони род
چو فرخنده مسلم نژادان راد
Ду навраси ҷавони Ақилии нажод
دو نورس جوان عقیلی نژاد
Хиради гирди созу Фродоргўш
خرد گرد ساز و فرادارگوش
Яке нағзи гуфтори эшон нюаш
یکی نغز گفتار ایشان نیوش
Ки дрсинаҳ аз ғами дилат хӯн кунад
که درسینه از غم دلت خون کند
Мари он хӯнати аздидаҳ берун кунад
مر آن خونت ازدیده بیرون کند