ЗкФи ҳурмат ҳарду нагузоштӣ

زکف حرمت هردو نگذاشتی

Ҳамеи поси ҳурмати нигаҳдоштӣ

همی پاس حرمت نگهداشتی

Чу бигузашт азони достони рўзчнд

چو بگذشت ازآن داستان روزچند

Ҳама паст шуд фитнаҳои баланд

همه پست شد فتنه های بلند

Равон шуд ба зории шабии азшбон

روان شد به زاری شبی ازشبان

Барони ду зебои ҷавони рўзбон

برآن دو زیبا جوان روزبان

Барони ду шҳзодаҳ ӣ поки хуй

برآن دو شهزاده ی پاک خوی

Бигуфт ин ва биниҳод брхок рӯй

بگفت این و بنهاد برخاک روی

Ки эй нави ниҳолони боғи халил

که ای نو نهالان باغ خلیل

Ду нўбоўаҳ аз бӯстони Ақил

دو نوباوه از بوستان عقیل

Ба нодонӣ ар сар зад аз ман гуноҳ

به نادانی ار سر زد از من گناه

Ба рухи шармсорам ба лаби узри хоҳ

به رخ شرمسارم به لب عذر خواه

Бихоҳед аздодгри кирдигор

بخواهید ازدادگر کردگار

Ки бахшад гуноҳам ба рӯзи шумор

که بخشد گناهم به روز شمار

Гар азпўри мараҷонаи байнами газанд

گر ازپور مرجانه بینم گزند

Вагар бугсалади пайкарами банди банд

وگر بگسلد پیکرم بند بند

Нахоҳам супурдани шумо робдўӣ

نخواهم سپردن شما رابدوی

Змн кӣ занад сари чунин зишти хуй

زمن کی زند سر چنین زشت خوی

Нмонм ки дарбанд монед зор

نمانم که دربند مانید زار

Фиристам шуморо ба Ясриби диёр

فرستم شما را به یثرب دیار

Чу рафтед бо ман ҳар ончи азстм

چو رفتید با من هر آنچ ازستم

Кунад пӯри мараҷона зон нест ғам

کند پور مرجانه زان نیست غم

Ҷавонон шуниданд чун гуфт пер

جوانان شنیدند چون گفت پیر

Бигуфтанд к-эии пери равшани замир

بگفتند کای پیر روشن ضمیر

Тўрои дили здодори пари нури бод

تورا دل زدادار پر نور باد

Чу номи ту саъии ту мшкўрбод

چو نام تو سعی تو مشکورباد

Бикун ончии хоҳӣ ки фармони ту рост

بکن آنچه خواهی که فرمان تو راست

Ҳамон фарди некӯи зи яздони ту рост

همان فرد نیکو ز یزدان تو راست

Чу хур шуд ба бунгоҳи мағриби дарун

چو خور شد به بنگاه مغرب درون

Ма аз тираи зиндон шаб шуд бурун

مه از تیره زندان شب شد برون

Сабки рўзбони он ду шҳзодаҳ ро

سبک روزبان آن دو شهزاده را

Ба боғи маии сарви озода ро

به باغ مهی سرو آزاده را

зи зиндони буруни сӯии дарвозаи барад

ز زندان برون سوی دروازه برد

Бидон ҳар ду тани хотами худ супурд

بدان هر دو تن خاتم خود سپرد

Бигуфто шавед эй ду зебои ҷавон

بگفتا شوید ای دو زیبا جوان

Азин раҳи сӯии Қодисияи равон

ازین ره سوی قادسیه روان

Дар онҷои марои як бародар буд

در آنجا مرا یک برادر بود

Ки аз дӯстдорони ҳайдар буд

که از دوستداران حیدر بود

Намоед ин хотами ман бадавӣ

نمایید این خاتم من بدوی

Сӯй Ясриб ойед аз ӯ роҳи ҷӯй

سوی یثرب آیید از او راه جوی

Нишон чун змн бинад он марди дайн

نشان چون زمن بیند آن مرد دین

Расонади шуморо ба Ясриби замин

رساند شما را به یثرب زمین

Бадви кӯдакон пӯзиш оростанд

بدو کودکان پوزش آراستند

Варои музди некӯи з ҳақ хостанд

ورا مزد نیکو ز حق خواستند

Ҷавонон бирафтанд ваов бозгашт

جوانان برفتند واو بازگشت

Дигаргунаи нақшии знўи сози гашт

دگرگونه نقشی زنو ساز گشت

Чу лухтӣ бирафтанд дрнўри моҳ

چو لختی برفتند درنور ماه

Ниҳон шуд мау гашти гетии сиёҳ

نهان شد مه و گشت گیتی سیاه

Чноаҳи тираи ?гиии брзмини чираи гашт

چناه تیره گی برزمین چیره گشت

Ки бинанда ӣ осмони тираи гашт

که بیننده ی آسمان تیره گشت

Дарони тираи шаб гум намуданд боз

درآن تیره شب گم نمودند باز

Ҷавонони фарзонаи роҳи ҳиҷоз

جوانان فرزانه راه حجاز

Чу кин ҷустан омад ҷаҳони ком ӯ

چو کین جستن آمد جهان کام او

Наёрад танӣ ҷустани аздом ӯ

نیارد تنی جستن ازدام او

Чу омад сипедаи дмони офтоб

چو آمد سپیده دمان آفتاب

Ба сӯии раҳи ховари андари шитоб

به سوی ره خاور اندر شتاب

Бидиданд худро дўгрдўни фароз

بدیدند خود را دوگردون فراز

Ба беруни дарвоза ӣ Кӯфаи боз

به بیرون دروازه ی کوفه باز

Зкини бади андеш тарсон шуданд

زکین بد اندیش ترسان شدند

Ба худ зини шигифтӣ ҳаросон шуданд

به خود زین شگفتی هراسان شدند

Даронҷо чу карданд лухтии убӯр

درآنجا چو کردند لختی عبور

Бидиданд хрмостонии зи давр

بدیدند خرماستانی ز دور

Равони сӯй хрмостон омаданд

روان سوی خرماستان آمدند

Ба зери дарахтӣ ниҳон омаданд

به زیر درختی نهان آمدند

Чу булбул ба гулбун гирифтанд ҷой

چو بلبل به گلبن گرفتند جای

Шуданд азсри сӯги дстонсроӣ

شدند ازسر سوگ دستانسرای

зи сӯзи дили хеш бирён шуданд

ز سوز دل خویش بریان شدند

Ба худ бар ятемона гирён шуданд

به خود بر یتیمانه گریان شدند

Чунин то ки пешин дам омад фароз

چنین تا که پیشین دم آمد فراز

Баданд он ду тани гарми сӯзу гузор

بدند آن دو تن گرم سوز و گذار

Бидиданд комади зира бо шитоб

بدیدند کامد زره با شتاب

Канизӣ ки аз равад бар дорад об

کنیزی که از رود بر دارد آب