Ба дижхими бади хеш онгаҳ сурӯд
به دژخیم بد خویش آنگه سرود
Ки инро ба дори андари овези зуд
که این را به دار اندر آویز زود
Ба фармӯдаи дижхим хораш кашид
به فرموده دژخیم خوارش کشید
Натарсед азҳқ ба дораш кашад
نترسید ازحق به دارش کشد
Задаш тозӣона ба бар панҷ сад
زدش تازیانه به بر پنج صد
Ки нафрини рсодш ба кирдори бад
که نفرین رسادش به کردار بد
Нахустин бадви тозӣонаи фурӯд
نخستین بدو تازیانه فرود
Чу омад ба покӣ хдоро ситуд
چو آمد به پاکی خدارا ستود
Дувуми тозӣона чу биравӣ расед
دوم تازیانه چو بروی رسید
Шикеби азхдои ҷусту дами дркшид
شکیب ازخدا جست و دم درکشید
Задаш чун сими тозӣона ба бар
زدش چون سیم تازیانه به بر
Ҳамеи хости омурзиши аздодгр
همی خواست آمرزش ازدادگر
Ба чорам чунин гуфт он бе гуноҳ
به چارم چنین گفت آن بی گناه
Ки эй додгари довари ҳўрўмоаҳ
که ای دادگر داور هوروماه
Гўо бош коидўн ба ойини пок
گوا باش کایدون به آیین پاک
Шудам кушта дар ёрии дайни пок
شدم کشته در یاری دین پاک
Ба панҷум чунин гуфт он номдор
به پنجم چنین گفت آن نامدار
Ки эй поки яздон ба рӯзи шумор
که ای پاک یزدان به روز شمار
Мросоз бар боғи хулди барин
مراساز بر باغ خلد برین
Ба пайғамбару оли покаши қарин
به پیغمبر و آل پاکش قرین
Пас онгаҳ шуд аз роз гуфтан хамӯш
پس آنگه شد از راز گفتن خموش
Ҳаме буд то аз таниш рафт туаш
همی بود تا از تنش رفت توش
Дарони дами азуи тишнагии баради тоб
درآن دم ازو تشنگی برد تاب
Азони нокасони хости як хръаҳи об
ازآن ناکسان خواست یک خرعه آب
Наёраст як тан ҷавобаш диҳад
نیارست یک تن جوابش دهد
Збими бади андеш обаш диҳад
زبیم بد اندیش آبش دهد
Балии сар чу дар роҳ ҷонон диҳанд
بلی سر چو در راه جانان دهند
Шаҳидони ҳақи ташнаи лаб ҷон диҳанд
شهیدان حق تشنه لب جان دهند
Танӣ чанд пӯзиши броростнд
تنی چند پوزش برآراستند
Тани азчўби дораш раҳо хостанд
تن ازچوب دارش رها خواستند
Бад ахтар напазируфт хоҳишгарӣ
بد اختر نپذیرفت خواهشگری
БиФзўд бар хашми вкини густарӣ
بیفزود بر خشم وکین گستری
Ба фарҷоми ёрони худро сурӯд
به فرجام یاران خود را سرود
Ки аз дораш оред пайкари фурӯд
که از دارش آرید پیکر فرود
Ба зер омад аздор чун марди пер
به زیر آمد ازدار چون مرد پیر
Чунин гуфт бо он гуруҳи шарир
چنین گفت با آن گروه شریر
Шумогар надодем азкинаҳи об
شماگر ندادیم ازکینه آب
Ман аз ҳавз кавсар шудам комёб
من از حوض کوثر شدم کامیاب
Зҷоми атои соқии слсбил
زجام عطا ساقی سلسبیل
Ба ман кард саҳбои минӯи сиблат
به من کرد صهبای مینو سبیل
Бигуфт ин ва аз ин ҷаҳони басти бор
بگفت این و از این جهان بست بار
Ба хулди андар осӯда шуд шоди хор
به خلد اندر آسوده شد شاد خوار
Раседаш дарони ҷонФзои глшно
رسیدش درآن جانفزا گلشنا
Дуруди азхдо бар равону тно
درود ازخدا بر روان و تنا
Зъшқ ояд ореи чунин корҳо
زعشق آید آری چنین کارها
Чунин ошиқони рости ҳанҷорҳо
چنین عاشقان راست هنجارها
Чунин ошиқонро диҳад ишқи ёр
چنین عاشقان را دهد عشق یار
Гуҳии сар ба теғу гуҳии тан ба дор
گهی سر به تیغ و گهی تن به دار
Диҳанд ар чаҳ сарҳо ба майдони ишқ
دهند ار چه سرها به میدان عشق
Намиранд ҳаргизи шаҳидони ишқ
نمیرند هرگز شهیدان عشق
Магӯ куштаи ушшоқро зинда анд
مگو کشته عشاق را زنده اند
Мапиндор фонӣ ки поянда анд
مپندار فانی که پاینده اند
Ту дар бандии он қавм ворастаа анд
تو در بندی آن قوم وارسته اند
Ба ҳақи баста аз ғайр ӯ ҷуста анд
به حق بسته از غیر او جسته اند
Ба дигар диёраст бунгоҳашон
به دیگر دیار است بنگاهشان
Ба сӯии ҷаҳон дигар роҳашон
به سوی جهان دگر راهشان
з дилдорашон ҳаст ком дигар
ز دلدارشان هست کام دگر
Нишон дигар ҳасту ном дигар
نشان دگر هست و نام دگر
На ҳар кас тавонад шикасти ин тилисм
نه هر کس تواند شکست این طلسم
Куҷои олами ҷони куҷои малики ҷисм ?
کجا عالم جان کجا ملک جسم؟