Ало эй хрдмни бедори ҳуш

الا ای خردمن بیدار هوش

Бад-ӣни нағзи гуфтори ман дори гӯш

بدین نغز گفتار من دار گوش

Зҳрчи офариди эзад бе ниёз

زهرچ آفرید ایزد بی نیاز

Ба нутқ омизодаҳ дид имтиёз

به نطق آمیزاده دید امتیاز

Худояши баланд аз сухан поя дод

خدایش بلند از سخن پایه داد

Ки тоҷи каромат ба сар барниҳод

که تاج کرامت به سر برنهاد

Сухани беҳтар аз ҳар чаҳ он беҳтар аст

سخن بهتر از هر چه آن بهتر است

Хирад кеҳтарасту сухан меҳтар аст

خرد کهتر است و سخن مهتر است

Сухан чун сухани офарини офарид

سخن چون سخن آفرین آفرید

Ҳамаи мо сӯй аз сухан шуд падед

همه ما سوی از سخن شد پدید

Сухан чун биёмад зи боло ба паст

سخن چون بیامد ز بالا به پست

Бадв гашт бишнохта ҳар чаҳ ҳаст

بدو گشت بشناخته هر چه هست

Фиристодаи гонро ба таъйиди дайн

فرستاده گان را به تایید دین

Сухан омад аз осмон бар замин

سخن آمد از آسمان بر زمین

Сухан шуд кулем худоро далел

سخن شد کلیم خدا را دلیل

Ки осон гузар кард аз равад нил

که آسان گذر کرد از رود نیل

Сухан шуд ба рӯҳи аломини Авестоад

سخن شد به روح الامین اوستاد

Ки дигари раҳи андари фалаки пари кушод

که دیگر ره اندر فلک پر گشاد

Баин мӯъҷизи довари анбиё

بهین معجز داور انبیا

Сухан буд дар курсии кибриё

سخن بود در کرسی کبریا

Сухан кард ҳар рози пинҳони падед

سخن کرد هر راز پنهان پدید

Сухани ганҷи асрорро шуд калид

سخن گنج اسرار را شد کلید

Сухан густаронро ба ҳар рӯзгор

سخن گستران را به هر روزگار

Худоӣ ҷаҳонаст омӯзгор

خدای جهانست آموزگار

Ба ҳаркаси забони сухан санҷ дод

به هرکس زبان سخن سنج داد

Маровро калид дргнҷ дод

مراو را کلید درگنج داد

Сухан густаронанд дар ин ҷаҳон

سخن گسترانند در این جهان

Худоро нигаҳбони ганҷи ниҳон

خدا را نگهبان گنج نهان

Ба вижаи мронон ки дар порсӣ

به ویژه مرآنان که در پارسی

Суханҳо ба ҷои мондаи зоишони басӣ

سخن ها به جا مانده زایشان بسی

Ба гетӣ сухан густарон омаданд

به گیتی سخن گستران آمدند

Ки гӯии сухан бар ба чавгон заданд

که گوی سخن بر به چوگان زدند

Ҳамаи шаҳриёрони малики сухан

همه شهریاران ملک سخن

Беанбоз дар дрўраҳ ӣ хештан

بی انباز در دروره ی خویشتن

Ҳамаи номҷуи вижаи донои Тӯс

همه نامجو ویژه دانای طوس

Ки шоҳаншаҳиро фурӯи кӯфти кӯс

که شاهنشهی را فرو کوفت کوس

Ҳамаи ахтроннд ваов моҳашон

همه اخترانند واو ماهشان

Ҳамаи шаҳриёр ӯ шаҳаншоҳашон

همه شهریار او شهنشاهشان

Ба ҷӯии баёни ҳамаи об аз ӯст

به جوی بیان همه آب از اوست

Ба хуршеди фикри ҳамаи тоб аз ӯст

به خورشید فکر همه تاب از اوست

Бадии гавҳари ақл ва дар сухан

بدی گوهر عقل و در سخن

Ба зери забони андараши мхтзн

به زیر زبان اندرش مختزن

Шавад рост то бар ту ин гуфтугӯӣ

شود راست تا بر تو این گفتگوی

Зшҳномаҳи беҳтари гувоҳии мҷўӣ

زشهنامه بهتر گواهی مجوی

Фиристода ӣ порсии грхдоӣ

فرستاده ی پارسی گرخدای

Фиристодӣ андари ҷаҳони раҳнамоӣ

فرستادی اندر جهان رهنمای

Сухани густари Тӯси пайғамбарӣ

سخن گستر طوس پیغمبری

Бад ,у номааш , эзадии дафтарӣ

بد، و نامه اش، ایزدی دفتری

Бадаш дрсхн гуфта ӣ паҳлавӣ

بدش درسخن گفته ی پهلوی

Ба аз гавҳари тоҷи Кайхусравӣ

به از گوهر تاج کیخسروی

Азидўни ҳаме то ба рӯзи шумор

ازیدون همی تا به روز شمار

Змои ганҷи омурзиш ӯро нисор

زما گنج آمرزش او را نثار

Ба вижаи мари он номвари бхрдон

به ویژه مر آن نامور بخردان

Ки буданд мадҳатгар хонадон

که بودند مدحت گر خاندان

Рӯонишон ба минӯи дросўдаҳи бод

روانشان به مینو درآسوده باد

Гуноҳонишони ҷумлаи бахшудаи бод

گناهانشان جمله بخشوده باد

Каз онони навомӯзи мардии манам

کز آنان نوآموز مردی منم

Ки дстонсрои мурғи ин гулшанам

که دستانسرا مرغ این گلشنم

Манам офтоби сипеҳри сухан

منم آفتاب سپهر سخن

Забон ман омад дарашро калид

زبان من آمد درش را کلید

Буд номаам ба заҳри нома Эй

بود نامه ام به زهر نامه ای

Казу дар ҷаҳони гарми ҳангома Эй

کزو در جهان گرم هنگامه ای

Чу номаи азуи шоди ҷони расӯл

چو نامه ازو شاد جان رسول

Буд марҳами захми қалби батул

بود مرهم زخم قلب بتول

Мароин банда ӣ остони ҳусайн

مراین بنده ی آستان حسین

Сурӯда дар он достони ҳусайн

سروده در آن داستان حسین

Чу фирдавси гуфторро зон мақом

چو فردوس گفتار را زان مقام

Сазад каш буд боғи фирдавси ном

سزد کش بود باغ فردوس نام

Кас кӣ зи фирдавс ёд оварад

کس کی ز فردوس یاد آورد

Чу бар боғи фирдавс ман бугзарад

چو بر باغ فردوس من بگذرد

Ба фирдавси Фирдавсии поки тан

به فردوس فردوسی پاک تن

Шавад хуррам аз боғи фирдавси ман

شود خرم از باغ فردوس من

Азин нома ӣ нағзи гетии тароз

ازین نامه ی نغز گیتی طراز

Ки монад змни солиёни дароз

که ماند زمن سالیان دراز

Ба дунёи дарун Комронӣ кунам

به دنیا درون کامرانی کنم

Пас аз мурданам зиндагонӣ кунам

پس از مردنم زندگانی کنم

Бад-ӣни номаи хандони з пул бигузарам

بدین نامه خندان ز پل بگذرم

Сӯии боғи фирдавс рӯй оварам

سوی باغ فردوس روی آورم

Бад-ӣни номвари нома рӯз нашӯр

بدین نامور نامه روز نشور

Кунам оташи дӯзах аз хеши давр

کنم آتش دوزخ از خویش دور

Худоё ба шоҳи шаҳидони ишқ

خدایا به شاه شهیدان عشق

Бидон пари баҳои гавҳари кони ишқ

بدان پر بها گوهر کان عشق

Змҳрм бияфкан ба сари соя Эй

زمهرم بیفکن به سر سایه ای

Ки бандами бад-ӣни номаи пероя Эй

که بندم بدین نامه پیرایه ای

Ба гулзори хуррами ҷинони зини китоб

به گلزار خرم جنان زین کتاب

Шукуфта кунам чеҳра ӣ Бутуроб

شکفته کنم چهره ی بوتراب

Сипеҳри оФринои паноҳами туе

سپهر آفرینا پناهم تویی

Далели андарин ростро ҳам ту ӣӣ

دلیل اندرین راست را هم تو یی

Ҳазор ва ду сад бо навад ва буд ва панҷ

هزار و دو صد با نود و بود و پنج

Ки дар бар кушодами азин турфаи ганҷ

که در بر گشادم ازین طرفه گنج

Ба оғоз чун ёршди кирдигор

به آغاز چون یارشد کردگار

Ба анҷом ҳам хоҳадам гашти ёр

به انجام هم خواهدم گشت یار