Сабк теғ бигирифт он бадгумон

سبک تیغ بگرفت آن بدگمان

Равони гашт аз хашми зии кӯдакон

روان گشت از خشم زی کودکان

Азуи сахти Тифлон ҳаросон шуданд

ازو سخت طفلان هراسان شدند

Ба ҷону тани хеш тарсон шуданд

به جان و تن خویش ترسان شدند

зи чашми ашки хунини фурӯи рбхтнд

ز چشم اشک خونین فرو ربختند

Ба домони ҳориси дроўихтнд

به دامان حارث درآویختند

Ки эй шайхи моро ба бозор бар

که ای شیخ مارا به بازار بر

Ғуломона бифурӯшу бози ори зар

غلامانه بفروش و باز آر زر

Бигуфт ар бад-ӣн сон кунам бе баҳо

بگفت ار بدین سان کنم بی بها

Шуморо кунанд аз кафи ман раҳо

شما را کنند از کف من رها

Бигуфтанд кин гуфт мо дар пазир

بگفتند کاین گفت ما در پذیر

Бабри зиндаи моро ба назд амир

ببر زنده ما را به نزد امیر

Бигуфто нахоҳам чунин кор кард

بگفتا نخواهم چنین کار کرد

Кӣ ин кори мард ҳшиўор кард ?

کی این کار مرد هشیوار کرد؟

Азиро ки ёрони шери худо

ازیرا که یاران شیر خدا

Барраатон кунанд азкФи ман раҳо

برهتان کنند ازکف من رها

Бигуфтанд мо хеш пайғамбарем ( с )

بگفتند ما خویش پیغمبریم (ص)

Қришилқб ҳошимӣ гавҳарем

قریشیلقب هاشمی گوهریم

Маёзор пайвастагони расӯл ( с )

میازار پیوستگان رسول (ص)

Макаши кӣна аз бастагони расӯл ( с )

مکش کینه از بستگان رسول (ص)

Бигуфто шуморо на пайвастагӣ аст

بگفتا شما را نه پیوستگی است

Ба пайғамбари поку не бастагӣ аст

به پیغمبر پاک و نی بستگی است

Бигуфтанд бигзор лухтӣ ки мо

بگفتند بگذار لختی که ما

Парастиш гар ойем назд худо

پرستش گر آییم نزد خدا

Дамии боздсти ниёзи оварем

دمی بازدست نیاز آوریم

Ба ҷои як ду ракаати намози оварем

به جا یک دو رکعت نماز آوریم

Бигуфто фарозед дасти ниёз

بگفتا فرازید دست نیاز

Гузоред чандон ки шояд намоз

گذارید چندان که شاید نماز

Намози он ду наврас чу бгзоштнд

نماز آن دو نورس چو بگذاشتند

Ба пӯзишгарӣ даст бардоштанд

به پوزشگری دست برداشتند

Ки эй додгари довари меҳрбон

که ای دادگر داور مهربان

Ба ҳам риштаи пайванди рӯзу шубон

به هم رشته پیوند روز و شبان

Бидиҳ кайфари бад ба рӯзи шумор

بده کیفر بد به روز شمار

Бад-ӣни марди снгиндли нобакор

بدین مرد سنگیندل نابکار

Ба ҷони оташи дӯзахаш бар фурӯз

به جان آتش دوزخش بر فروز

Тан аз шуъла ӣ нор хашмаш бисӯз

تن از شعله ی نار خشمش بسوز

Чу лухтии бад-ӣни гӯнаи ронданди роз

چو لختی بدین گونه راندند راز

Ба кини гашти дасти ситамгари дароз

به کین گشت دست ستمگر دراز

Ба меҳтари бародари бёзиди чанг

به مهتر برادر بیازید چنگ

Ки бргирдши срзтн бе диранг

که برگیردش سرزتن بی درنگ

Бёўихти кеҳтари бародари бадавӣ

بیاویخت کهتر برادر بدوی

Ба розаш бигуфташ ки эй кӣнаи ҷӯй

به رازش بگفتش که ای کینه جوی

Марои пеши азуи хӯни з пайкар бирез

مرا پیش ازو خون ز پیکر بریز

Ки меҳтари бародар буд баси азиз

که مهتر برادر بود بس عزیز

Маро дидани марг ӯ тоб нест

مرا دیدن مرگ او تاب نیست

Ҷуз ӯ ёдгорем азбоб нест

جز او یادگاریم ازباب نیست

Надорам ҷуз ӯ дараҷаони ҳамдамӣ

ندارم جز او درجهان همدمی

Мабодо зем бе бародари дамӣ

مبادا زیم بی برادر دمی

Ситамгар шуд аззориши дршгФт

ستمگر شد اززاریش درشگفت

Гиребони кеҳтар бародар гирифт

گریبان کهتر برادر گرفت

Чу фарзанди мусаллам бадингуна дид

چو فرزند مسلم بدینگونه دید

Зҷои ҷусту сӯии бародари давид

زجا جست و سوی برادر دوید

Бабўсед рӯйу ббўииди мӯӣ

ببوسید روی و ببویید موی

Равон кард аздидаҳ бар рухи дўҷўӣ

روان کرد ازدیده بر رخ دوجوی

Гуҳии суди рухсора бар сунбулаш

گهی سود رخساره بر سنبلش

Кашидӣ гуҳии дасти бркоклш

کشیدی گهی دست برکاکلش

Ки эй нозпарвар ниҳоли падар

که ای ناز پرور نهال پدر

Киин кӯдаки хурдсоли падар

کهین کودک خردسال پدر

Пас аз ту маро зиндагонӣ мабод

پس از تو مرا زندگانی مباد

Ба гетии дарун Комронӣ мабод

به گیتی درون کامرانی مباد

Чисон беминнат эй гули боғи дайн

چسان بی منت ای گل باغ دین

Зхўни арғавонии рухи нозанин

زخون ارغوانی رخ نازنین

Збс мӯя кард ин барони он барӣн

زبس مویه کرد این برآن آن براین

Барошуфт аҳрӣмани саҳмгин

برآشفت اهریمن سهمگین

Сабки ханҷари обгун бар кашид

سبک خنجر آبگون بر کشید

Сари бигноаҳ Муҳамад бурид

سر بیگناه محمد برید