зи пой андар афтод сарви ҷавон
ز پای اندر افتاد سرو جوان
Шудаш брзмини азглўи хӯни равон
شدش برزمین ازگلو خون روان
Бадви дида ӣ арш бигирист зор
بدو دیده ی عرش بگریست زار
Шуд азмотм ӯ набӣ ( с ) сӯгвор
شد ازماتم او نبی (ص) سوگوار
Бародари бадви мӯяи андргрФт
برادر بدو مویه اندرگرفت
Сар бе таниши роз хӯн барграфт
سر بی تنش راز خون برگرفت
Ба лаъли лабаши суди ёқӯти ноб
به لعل لبش سود یاقوت ناب
зи ҷазаъ тар ангехт дар хўшоб
ز جزع تر انگیخت در خوشاب
Ҳаме гуфт роз эй баланди ахтро
همی گفت راز ای بلند اخترا
Бурӣдаи сарои ғарқаи хӯни пикро
بریده سرا غرقه خون پیکرا
Чаҳ дидӣ азин домгоҳи ҷаҳон
چه دیدی ازین دامگاه جهان
Ки аздоми зуди гаштии чмон
که ازدام زود گشتی چمان
Ту рафтӣ ва ман мондам эдар ба ҷой
تو رفتی و من ماندم ایدر به جای
Гирифтори дижхими нопоки рой
گرفتار دژخیم ناپاک رای
Машав дили гарони коинк аз паии давон
مشو دل گران کاینک از پی دوان
Равонам ба сӯй ту гардад равон
روانم به سوی تو گردد روان
Вазони пас ба боди сабо роз гуфт
وزان پس به باد صبا راز گفت
Ки эй боди роз аз ту набӯд наҳуфт
که ای باد راز از تو نبود نهفت
Змни барҳам акнӯн бар Ясриби паём
زمن برهم اکنون بر یثرب پیام
Бигӯ инчунин бо - дили афсурдаи моам
بگو اینچنین با- دل افسرده مام
Ки эй модари доғдидаҳи бчм
که ای مادر داغدیده بچم
Яке ҷониби Кӯфа бо дарду ғам
یکی جانب کوفه با درد و غم
Бибин навниҳолони бустони хеш
ببین نونهالان بستان خویش
Ду рухшандаи шамъи шабистони хеш
دو رخشنده شمع شبستان خویش
Яке сари бурӣда ба шамшери кин
یکی سر بریده به شمشیر کین
Яке мӯяи пардозу андӯҳгин
یکی مویه پرداز و اندوهگین
Дариғо зи кӯй ту гаштем давр
دریغا ز کوی تو گشتیم دور
Ба тани нотавон ва ба дили нои сабур
به تن ناتوان و به دل نا صبور
Ббрдими нодида рӯй ту ро
ببردیم نادیده روی تو را
Ба дигари ҷаҳони орзӯии ту ро
به دیگر جهان آرزوی تو را
На як тан ки бар мо бипушади кафан
نه یک تن که بر ما بپوشد کفن
Ниҳон созаданд дили хоки тан
نهان سازد اند دل خاک تن
Дариғо ки бе мо басии рӯзгор
دریغا که بی ما بسی روزگار
Бияёд хазон ва бияёд баҳор
بیاید خزان و بیاید بهار
Вазади бодҳо дараҷаони машки без
وزد بادها درجهان مشک بیز
Шавад дар чамани абрҳо ашки рез
شود در چمن ابرها اشک ریز
Зимоми ҷаҳону збоби сипеҳр
زمام جهان و زباب سپهر
Басӣ кӯдак ояд ҳамаи хуби чеҳр
بسی کودک آید همه خوب چهر
Дариғо ки он дами змои дараҷаон
دریغا که آن دم زما درجهان
Набинад касе ҳеҷ ному нишон
نبیند کسی هیچ نام و نشان
Яке Модро мӯя бунёд кун
یکی ماد را مویه بنیاد کن
Ҷавонӣ чу бинии змо ёд кун
جوانی چو بینی زما یاد کن
Чу бинии ду тани нўхти длстон
چو بینی دو تن نوخط دلستان
Хироманд бо ҳам сӯии бӯстон
خرامند با هم سوی بوستان
Зглгўнаҳ ӣ мо ки аз хӯн нигор
زگلگونه ی ما که از خون نگار
Ба ёди ор эй модари доғдор
به یاد آر ای مادر داغدار
Падар нест бар сари ту ?бурмаи бмўӣ
پدر نیست بر سر تو برما بموی
Бизан чок бар ҷома бихарош рӯй
بزن چاک بر جامه بخراش روی
Бигуфт ину хӯни бародар ба чеҳр
بگفت این و خون برادر به چهر
Бимолиди он кӯдак аз рӯй меҳр
بمالید آن کودک از روی مهر
Бигуфто бад-ӣн рӯй аз хӯн нигор
بگفتا بدین روی از خون نگار
Рӯм назд пайғамбари тоҷдор
روم نزد پیغمبر تاجدار
Пас онгоҳ аз мӯяи дами дркшид
پس آنگاه از مویه دم درکشید
Ба қатлаши бади андеш ханҷар кашид
به قتلش بد اندیش خنجر کشید
Сари номдораши зтн давр кард
سر نامدارش زتن دور کرد
Ҷаҳонро пар аз шеван ва шӯр кард
جهان را پر از شیون و شور کرد
Пас онгаҳ сари кӯдакон бо шитоб
پس آنگه سر کودکان با شتاب
Гирифт ва бияфканад танашони дроб
گرفت و بیفکند تنشان درآب