Кунун роз бишинав з шоҳ амам
کنون راز بشنو ز شاه امم
Ки чун кард қасди Ироқ аз ҳарам
که چون کرد قصد عراق از حرم
Гузаштаи бад аз моҳи шаъбони се рӯз
گذشته بد از ماه شعبان سه روز
Ки шуд рӯй шаҳи марз бтҳо фурӯз
که شد روی شه مرز بطحا فروز
Дарони ҷойгаҳ буд моҳии чаҳор
درآن جایگه بود ماهی چهار
Ҳамеи бади парастишгари кирдигор
همی بد پرستشگر کردگار
Азони пас ки зиҳҷаҳ омад фароз
ازآن پس که ذیحجه آمد فراز
Шаҳи дайни збтҳо сафар кард соз
شه دین زبطحا سفر کرد ساز
Нафармӯда аъмоли ҳаҷро тамом
نفرموده اعمال حج را تمام
Ба умраи бадали гашти ҳаҷи эмом
به عمره بدل گشت حج امام
Азонрў ки бадхоҳи Аҳмади язид
ازآنرو که بدخواه احمد یزید
Ки бодаши азоби худои мазид
که بادش عذاب خدایی مزید
Се даҳ тани фиристодаи бади нобакор
سه ده تن فرستاده بد نابکار
Наоне ба хунрезии шаҳриёр
نهانی به خونریزی شهریار
Ки теғӣ бидон шоҳ бе кибри влоФ
که تیغی بدان شاه بی کبر ولاف
Ба хона баронанд гоҳи тавоф
به خانه برانند گاه طواف
Збтҳо сафар кард зонрўи эмом
زبطحا سفر کرد زانرو امام
Ки монад ҳарамро ба ҷои эҳтиром
که ماند حرم را به جای احترام
Ззиҳҷаҳ бигузашт чун ҳашт рӯз
زذیحجه بگذشت چون هشت روز
Бифармуд дороӣ гетӣ фурӯз
بفرمود دارای گیتی فروز
Ки оранди харгаҳи зи бтҳои бурун
که آرند خرگه ز بطحا برون
Иморӣ занад сорибони брҳиўн
عماری زند ساربان برهیون
Пас онгаҳ яке хутба оғоз кард
پس آنگه یکی خطبه آغاز کرد
Худоро ситоиши дарони созкрд
خدا را ستایش درآن سازکرد
Ҳамаи ёварони робрхўди нишонд
همه یاوران رابرخود نشاند
Чунин роз бо анҷумани бозронд
چنین راز با انجمن بازراند
Ки эй қавми касро ба ҷон зинҳор
که ای قوم کس را به جان زینهار
Набошад зи тақдири парвардгор
نباشد ز تقدیر پروردگار
Ҳронч оварад бар сари азхўбу зишт
هرآنچ آورد بر سر ازخوب و زشت
Нагардад дигаргунааш сарнавишт
نگردد دگرگونه اش سرنوشت
Аҷал кон набахшад касеро амон
اجل کان نبخشد کسی را امان
Қаллодааст бргрдни мардумон
قلاده است برگردن مردمان
Чу бисёр сӯии ниёкони хеш
چو بسیار سوی نیاکان خویش
Сутӯдаи бузургону покони хеш
ستوده بزرگان و پاکان خویش
Маро иштиёқаст эй анҷуман
مرا اشتیاق است ای انجمن
Чу ёқӯб бар Юсуфи хештан
چو یعقوب بر یوسف خویشتن
Намӯд аз азали поки парвардгор
نمود از ازل پاک پروردگار
Паии дафни ман буқъае ихтиёр
پی دفن من بقعه ای اختیار
Ки азбқъаҳҳои замини сурбаи сар
که ازبقعه های زمین سربه سر
Гиромӣ тараст он брдодгр
گرامی تر است آن بردادگر
Кунам сӯии он буқъа бояд шитоб
کنم سوی آن بقعه باید شتاب
ЗФиз шаҳодат шавам комёб
زفیض شهادت شوم کامیاب
Фарози омадами гоҳи ранҷу бало
فراز آمدم گاه رنج و بلا
Ба ҷое ки номаш буд Карбало
به جایی که نامش بود کربلا
Хабар дода ҷадами расӯли амин
خبر داده جدم رسول امین
Азонч оядам пеш дар он замин
ازآنچ آیدم پیش در آن زمین
Кунун ҳар киро шавқ ҷонбозӣ аст
کنون هر که را شوق جانبازی است
Ба сар бар - ҳавоӣ сарафрозӣ аст
به سر بر- هوای سرافرازی است
Намояд ба зӯдии басӣҷи сафар
نماید به زودی بسیج سفر
Изоин марз бо ман шавад рҳспр
ازاین مرز با من شود رهسپر