Ҳамон шаб ки андари саҳаргоҳи он

همان شب که اندر سحرگاه آن

Басӣҷ сафар кард шоҳи ҷаҳон

بسیج سفر کرد شاه جهان

Шитобон биёмад ба наздики шоҳ

شتابان بیامد به نزدیک شاه

Муҳамади бародараш бо ашку оҳ

محمد برادرش با اشک و آه

Бадв гуфт к-эии брхлоиқи эмом

بدو گفت کای برخلایق امام

Шиносии ту худ кӯфӣони ротмом

شناسی تو خود کوفیان راتمام

Ту дидӣ чаҳ карданд бо Муртазо ( ъ )

تو دیدی چه کردند با مرتضی (ع)

Чисони кӣнаи ҷустанд бо Муҷтабо

چسان کینه جستند با مجتبی

Марви сӯии он қавми нои покро ӣ

مرو سوی آن قوم نا پاک را ی

Бимон дар ҳарими худо бар – ба ҷой

بمان در حریم خدا بر – به جای

Ки каси дрҳрми бртўош даст нест

که کس درحرم برتواش دست نیست

Мпимои раҳ Кӯфа ед боист

مپیما ره کوفه اید بایست

Шҳншаҳ бадв гуфт : к-эии номвар

شهنشه بدو گفت: کای نامور

Ҳама рост гуфтӣ сухани сурбаи сар

همه راست گفتی سخن سربه سر

Шӯ гар гузинам дроинҷои мақом

شو گر گزینم دراینجا مقام

Ҳарими худованд бе эҳтиром

حریم خداوند بی احترام

Азони рӯ ки хоҳанд аҳли ситам

ازآن رو که خواهند اهل ستم

Бирезанд хӯни марои дрҳрм

بریزند خون مرا درحرم

Муҳамад бадв гуфт : к-эии шаҳриёр

محمد بدو گفت:کای شهریار

Сафарро чу хоҳӣ намӯд ихтиёр

سفر را چو خواهی نمود اختیار

Азоидр бирав сӯии марзи Яман

ازایدر برو سوی مرز یمن

Ки ёрон моаст онҷои ватан

که یاران ما است آنجا وطن

Ваёи шӯи сӯии бодияи рҳспр

ویا شو سوی بادیه رهسپر

Даронҷои бабр чанд гоҳе ба сар

درآنجا ببر چند گاهی به سر

Шаҳаш гуфт : комшби дарини кори ман

شهش گفت: کامشب دراین کار من

Ба ҷои орми андеша ӣ хештан

به جای آرم اندیشه ی خویشتن

Даҳуми бомдодони туро зон хабар

دهم بامدادان تو را زان خبر

Рӯи осӯда дил бош а ӣ номвар

رو آسوده دل باش ا ی نامور