Бидиҳ соқии он ҷоми ёқӯти ном

بده ساقی آن جام یاقوت نام

Ки чунон надидааст ҷамшеди ҷом

که چونان ندیده است جمشید جام

ДроФкн ба булӯри ёқӯти ноб

درافکن به بلور یاقوت ناب

Ба ҷом ҳилолӣ биор офтоб

به جام هلالی بیار آفتاب

Азон май ғам аз хотирами сози давр

ازآن می غم از خاطرم ساز دور

Ки сарҳои ушшоқ аз он пари зшўр

که سرهای عشاق از آن پر زشور

Хиради сӯзи мардони соҳиби назар

خرد سوز مردان صاحب نظر

Ҷунуни бахши риндон бепоу сар

جنون بخش رندان بی پا و سر

Аз он май ки ҷон дар сурӯд оварад

از آن می که جان در سرود آورد

Ҷаму ҷом бар вай дуруд оварад

جم و جام بر وی درود آورد

Баҳоии яке ҷуръа зон сурх май

بهای یکی جرعه زان سرخ می

Пар аз лаъл дияем Ковӯс кӣ

پر از لعل دیهیم کاووس کی

зи лаъл батон чошнии хезтар

ز لعل بتان چاشنی خیزتر

Зўсли ҳабибони дили ангезтар

زوصل حبیبان دل انگیزتر

Оё мигсорндаҳи соқии дамӣ

آیا میگسارنده ساقی دمی

Марогар раҳои хоҳӣ аз ҳар ғамӣ

مرا گر رها خواهی از هر غمی

Ба ҷону сари соқии слсбил

به جان و سر ساقی سلسبیل

Дамодам ба ман мету бинмо сиблат

دمادم به من می تو بنما سبیل

Ки май хӯрдани ҳарки ӯ рости дӯст

که می خوردن هرکه او راست دوست

Ба тоқи ду мардона абрӯӣ ӯст

به طاق دو مردانه ابروی اوست

Ҳамон тоқи абрӯ ки ҷони офарин

همان طاق ابرو که جان آفرین

Банно кард аз он тоқи миҳроби дайн

بنا کرد از آن طاق محراب دین

Биовар марои соқиои ҷом май

بیاور مرا ساقیا جام می

Дамодам ба ёди вайу номи вай

دمادم به یاد وی و نام وی

Чаҳ ҷом ? аз худои пар май боқё

چه جام؟ از خدا پر می باقیا

Амири ғадири хамаши соқио

امیر غدیر خمش ساقیا

Чаҳ ҷомӣ ? ки хуршед аз он мнҷлӣ

چه جامی؟ که خورشید از آن منجلی

Пар аз бода ӣ софи меҳри алӣ ( ъ )

پر از باده ی صاف مهر علی (ع)

Аз он бода ҳақ дода тоҷи ризо

از آن باده حق داده تاج رضا

Ба мисатони майхона ӣ Муртазо

به مستان میخانه ی مرتضی

Ба мӯии ту соқӣ ки бомеҳри шоҳ

به موی تو ساقی که بامهر شاه

Кам аз пар коҳаст кӯҳи гуноҳ

کم از پر کاهست کوه گناه

Чаҳ ҷузи меҳр ӯ дар дил пок нест

چه جز مهر او در دل پاک نیست

Гунаҳи пешаро аз гунаҳ бок нест

گنه پیشه را از گنه باک نیست

Бидиҳ май ки ҳақи рости фазли азим

بده می که حق راست فضل عظیم

Кафи соқии ҳавзи кавсари Карим

کف ساقی حوض کوثر کریم

Нахоҳад ки мисатон ӯ шармсор

نخواهد که مستان او شرمسار

Шаванд аз гуноҳон ба рӯзи шумор

شوند از گناهان به روز شمار

Бидиҳ соқиои соғарӣ зон шароб

بده ساقیا ساغری زان شراب

Ки то нақш ҳастӣ башуем ба об

که تا نقش هستی بشویم به آب

Сӯии олами ҷон ва дил бигузарам

سوی عالم جان و دل بگذرم

Азин кишвари обу гули брпрм

ازین کشور آب و گل برپرم

Дам аз меҳри соқии кавсари занам

دم از مهر ساقی کوثر زنم

Дар он базми мастонаи соғари занам

در آن بزم مستانه ساغر زنم

Хушо вақти ринд сабӯҳӣ зада

خوشا وقت رند صبوحی زده

Хушо ҳоли маст дар майкада

خوشا حال مست در میکده

Маромӣ ба ҷом эй бути дил бар ор

مرامی به جام ای بت دل بر آر

Бен шохи андӯҳам аз гул бе ор

بن شاخ اندوهم از گل بی آر

Дамӣ то буд зиндагонии маро

دمی تا بود زندگانی مرا

Бифзо ба май шодмонии маро

بیفزا به می شادمانی مرا

Ки дунё напояд ба каси пойдор

که دنیا نپاید به کس پایدار

Намонад касе зиндаи ҷузи кирдигор

نماند کسی زنده جز کردگار

Бидиҳ май ки дигар наёрам ба ёд

بده می که دیگر نیارم به یاد

Ки чун шуд бисоти сулаймон ба бод

که چون شد بساط سلیمان به باد

Биёи соқӣ эй коми бахши дилам

بیا ساقی ای کام بخش دلم

Чароғи шабистони маи маҳфилам

چراغ شبستان مه محفلم

Чу лаъли худ аз табъ гавҳар фишон

چو لعل خود از طبع گوهر فشان

Марои риштаҳои гуҳари барфашон

مرا رشته های گهر برفشان

Ки то зин нуҳум барисманд густарӣ

که تا زین نهم برسمند گستری

Сабки пўиаҳи Рахши ситоишгарӣ

سبک پویه رخش ستایشگری

Битозам чунон кандар оварад ман

بتازم چنان کاندر آورد من

Нагардад сухани густарии марди ман

نگردد سخن گستری مرد من

Битозам бдонгўнаҳи теғи дуруд

بتازم بدانگونه تیغ درود

Ки тарки сипеҳрами срорди фурӯд

که ترک سپهرم سرآرد فرود