Саҳар чун бад-ӣни бахтии гарми соз

سحر چون بدین بختی گرم ساز

Дарахшндаи хӯришади имории тароз

درخشنده خورشد عماری طراز

Ба фармони шоҳаншаҳи раҳнамӯн

به فرمان شاهنشه رهنمون

Ниҳоданд ҳўдҷ ба пушти ҳиўн

نهادند هودج به پشت هیون

Чу аз сорибонони ҳаддии гашти рост

چو از ساربانان حدی گشت راست

Муҳамади саросема азҷоӣ хост

محمد سراسیمه ازجای خاست

Бузади дасту ҷома ба тан бар дарид

بزد دست و جامه به تن بر درید

Хурушон ба назд бародари давид

خروشان به نزد برادر دوید

Ба рух бар – зи ҷазаъ тар ангехт дар

به رخ بر – ز جزع تر انگیخت در

Нигаҳ дошт бар кафи маҳори шутур

نگه داشت بر کف مهار شتر

Ба шаҳ гуфт к-эии зиндаи ҷонами зи ту

به شه گفت کای زنده جانم ز تو

Сарвару шикеб ва тавонам зтў

سرور و شکیب و توانم زتو

Ба даргоҳат аз ноқаи бонг дароӣ

به درگاهت از ناقه بانگ درای

Шунидам марои дили баромади зи ҷой

شنیدم مرا دل برآمد ز جای

Парешони дилу мӯяи сози омадам

پریشان دل و مویه ساز آمدم

Ба сӯии ту бо сад ниёзи омадам

به سوی تو با صد نیاز آمدم

Магари зини сафар боз дорам ту ро

مگر زین سفر باز دارم تو را

Ваёи дрқдм ҷон сипорам ту ро

ویا درقدم جان سپارم تو را

Макун дастами аздомни хеши давр

مکن دستم ازدامن خویش دور

Мабар аз танами ҷону аздидаҳи нур

مبر از تنم جان و ازدیده نور

Бадви шоҳи гуфто : ки эй номвар

بدو شاه گفتا: که ای نامور

Марои ёдгор аз гиромии падар

مرا یادگار از گرامی پدر

Чу рафтӣ бидидам ба хоби андро

چو رفتی بدیدم به خواب اندرا

Шабонгоҳи дидори пиғмбро

شبانگاه دیدار پیغمبرا

Маро гуфт : башитоб воидри бпоӣ

مرا گفت: بشتاب وایدر بپای

Ба онҷо ки фармудат эзади гароӣ

به آنجا که فرمودت ایزد گرای

Замони раҳилати фароз омада аст

زمان رحیلت فراز آمده است

Ба рӯй ту моро ниёз омада аст

به روی تو ما را نیاز آمده است

Ман инак ба амри вай аз ин диёр

من اینک به امر وی از این دیار

Равонами ту бар ҷои бимони бурдбор

روانم تو بر جا بمان بردبار

Муҳамад ба айвони зи даргоҳи шоҳ

محمد به ایوان ز درگاه شاه

Хиромед ночор бо ашку оҳ

خرامید ناچار با اشک و آه