Биёмад яке корвони гшн

بیامد یکی کاروان گشن

Дарони сарзамин аз диёри Яман

درآن سرزمین از دیار یمن

Яке корвон буд ороста

یکی کاروان بود آراسته

Ҳамаи борашони ҳадяу хоста

همه بارشان هدیه و خواسته

Фиристодаи бади ҳадяи ҳорои тамом

فرستاده بد هدیه هارا تمام

Амири Ямани баҳри дорои шом

امیر یمن بهر دارای شام

Яке омад ва назд дорои роз

یکی آمد و نزد دارای راز

Ҳамаи рози он корвон гуфт боз

همه راز آن کاروان گفت باز

Бифармуд фарзанди хайри алоном

بفرمود فرزند خیر الانام

Ки ман дар ду гетӣ кунунам эмом

که من در دو گیتی کنونم امام

Маро мерасад ӣнҳамаи хоста

مرا می رسد اینهمه خواسته

Ки яздонаши азбҳри ман хоста

که یزدانش ازبهر من خواسته

Ба фармони Фрмонгзори ҷаҳон

به فرمان فرمانگذار جهان

Гирифтанд он ҷумла аз корвон

گرفتند آن جمله از کاروان

Шҳншаҳи сари корвонро бихонад

شهنشه سر کاروان را بخواند

Пас онгаҳ бадв инчунин роз ронад

پس آنگه بدو اینچنین راز راند

Ки бошад мросозу барги сафар

که باشد مراساز و برگ سفر

Шуморо ҳиўнон буд борбар

شما را هیونان بود باربر

Биовар зи олоти ман борбнд

بیاور ز آلات من باربند

Дижам дил магардону хотири нижанд

دژم دل مگردان و خاطر نژند

Ҳаме ҳар чаҳ худ хоҳии азони фузун

همی هر چه خود خواهی ازآن فزون

Змни бози бустони кироя ӣ ҳиўн

زمن باز بستان کرایه ی هیون

Сроҳнг низ ончии азшаҳи шнФт

سرآهنگ نیز آنچه ازشه شنفت

Бркорўон омад ва боз гуфт

برکاروان آمد و باز گفت

Гуруҳе бимонаданд назд эмом

گروهی بماندند نزد امام

Гуруҳе супурданд раҳи сӯии шом

گروهی سپردند ره سوی شام

Чу Абдуллоҳи ҷаъфари номвар

چو عبدالله جعفر نامور

Шуд огаҳ ки шуд бастаи борсФр

شد آگه که شد بسته بارسفر