Шунидам ки дар слъбиаҳи зи роҳ
شنیدم که در ثلعبیه ز راه
Тании ду расиданди наздики шоҳ
تنی دو رسیدند نزدیک شاه
Яке навҷуоне чу сарви баланд
یکی نوجوانی چو سرو بلند
Дигар модари пери он арҷманд
دگر مادر پیر آن ارجمند
Бигуфтанд шоҳои басӣ сол ҳаст
بگفتند شاها بسی سال هست
Ки ҳастем моҳири ду исои параст
که هستیم ماهر دو عیسی پرست
Чу дидеми ин фару ҷоҳи ту ро
چو دیدیم این فر و جاه تو را
Ҳамон ҳишмату дастгоҳи ту ро
همان حشمت و دستگاه تو را
Пажӯҳиш намудем ва бишнохтем
پژوهش نمودیم و بشناختیم
Ба ихлоси зӣ даргаат тохтем
به اخلاص زی درگهت تاختیم
Ки ҳарчи он ту хоҳии бадани бгрўим
که هرچ آن تو خواهی بدن بگرویم
Ба дасти ту ҳар ду мусулмон шавем
به دست تو هر دو مسلمان شویم
Чу ин зон ду дорои имони шунӯд
چو این زان دو دارای ایمان شنود
Мрони ҳардуи танро мусулмон намӯд
مرآن هردو تن را مسلمان نمود
Гумонам ки он навҷавон гузин
گمانم که آن نوجوان گزین
Вҳб буд бо модари покдин
وهب بود با مادر پاکدین
Шунидам зи донишварии никхўоаҳ
شنیدم ز دانشوری نیکخواه
Яке хайма дрмнзлӣ дид шоҳ
یکی خیمه درمنزلی دید شاه
Пажӯҳиш намӯд аз худованди он
پژوهش نمود از خداوند آن
Яке гуфт к-эии раҳбари инсу ҷон
یکی گفت کای رهبر انس و جان
Худованди ин хаймаи тарсо буд
خداوند این خیمه ترسا بود
Ба ойину дайни масеҳо буд
به آیین و دین مسیحا بود
Ҷавонии сет бо моам перу арӯс
جوانی ست با مام پیر و عروس
Ки бар шер - дрмрдии оради фусӯс
که بر شیر- درمردی آرد فسوس
Ба ёлу брширу болои сарв
به یال و برشیر و بالای سرو
Ба неру чу пел ва ба ҷустани тзрў
به نیرو چو پیل و به جستن تذرو
Шҳншаҳ бадв гуфт : бурдор гом
شهنشه بدو گفت: بردار گام
Змни бозгуи он ҷавонро паём
زمن بازگو آن جوان را پیام
Ки фармуд нўбоўаҳ ӣ бӯи туроб
که فرمود نوباوه ی بو تراب
Турогар ба хайма дарун ҳаст об
تو را گر به خیمه درون هست آب
Яке ҷоми пари об назд ман ор
یکی جام پر آب نزد من آر
Ки то нӯшами он оби ширини гўор
که تا نوشم آن آب شیرین گوار
Суханҳо ки он мард аз шаҳи шнФт
سخن ها که آن مرد از شه شنفت
Бирафт ва бидон навҷавон бозгуфт
برفت و بدان نوجوان بازگفت
Згўиндаҳ чун навҷавон ин шунид
زگوینده چون نوجوان این شنید
Чу бози шикории зҷо бар парид
چو باز شکاری زجا بر پرید
Зхргаҳи сӯй шоҳ шуд раҳнавард
زخرگه سوی شاه شد رهنورد
Ба дасташи яке ҷоми пари оби сард
به دستش یکی جام پر آب سرد
Хам оварад болои бршҳрёр
خم آورد بالا برشهریار
Чу шохи санавбари збоди баҳор
چو شاخ صنوبر زباد بهار
Чу лухтии бршоаҳ пӯзиш намӯд
چو لختی برشاه پوزش نمود
Бадв гуфт баъди азслому дуруд :
بدو گفت بعد ازسلام و درود:
Ки эй то ҷаври хусрави неки ном
که ای تا جور خسرو نیک نام
Бифармо чаҳ номӣу марзати кадом ?
بفرما چه نامی و مرزت کدام؟
Ки пайдост азтўи шикваи маӣ
که پیداست ازتو شکوه مهی
Ҳамон шавкату фари шоҳаншаҳӣ
همان شوکت و فر شاهنشهی
Шҳншаҳ бадв гуфт ному нажод
شهنشه بدو گفت نام و نژاد
Чу огаҳ шуд он роди равшани ниҳод
چو آگه شد آن راد روشن نهاد
Чунин гуфт : к-эии додгари шаҳриёр
چنین گفت: کای دادگر شهریار
Яке розам дорам бидон гӯши дор
یکی رازم دارم بدان گوش دار
Манам номадории зхили араб
منم نامداری زخیل عرب
Ки фаррух падар карда номами вҳб
که فرخ پدر کرده نامم وهب
Худу модари перу ҷуфти ҷавон
خود و مادر پیر و جفت جوان
Ба дайн Масеҳем бастаи миён
به دین مسیح ایم بسته میان
Яке хоби дӯшами ҳам оғӯши гашт
یکی خواب دوشم هم آغوش گشت
Чу бедори гаштами фаромӯши гашт
چو بیدار گشتم فراموش گشت
Тугар бозгуеи ҳамон хоби ман
تو گر بازگویی همان خواب من
Ба дайн ту ойем мо ҳар се тан
به دین تو آییم ما هر سه تن
Худованди дайн чун азуи ин шнФт
خداوند دین چون ازو این شنفت
Ба посухи чунин гавҳари рози сифт
به پاسخ چنین گوهر راز سفت
Ки чун хоби дӯши азсрти брдҳўш
که چون خواب دوش ازسرت بردهوش
Ту гуфтӣ ки рафт аз танати тоб ва туаш
تو گفتی که رفت از تنت تاب و توش
Бидидӣ ҳамон дам ба бедори хоб
بدیدی همان دم به بیدار خواب
Дурахшони рухи исои комёб
درخشان رخ عیسی کامیاب
Туро гуфт : к-эии марди фаррухи табор
تو را گفت: کای مرد فرخ تبار
Ба шоистаи андарзи ман гӯши дор
به شایسته اندرز من گوش دار
Сипеда чу азмҳри гардуни навард
سپیده چو ازمهر گردون نورد
Шавад рӯй гетӣ чу ёқӯти зард
شود روی گیتی چو یاقوت زرد
Расад андари ин дашт бо зебу фар
رسد اندر این دشت با زیب و فر
Гузин сибти пайғамбар ( с ) то ҷавр
گزین سبط پیغمبر (ص) تا جور
Ту кеш варо кун зҷони ихтиёр
تو کیش ورا کن زجان اختیار
Ҳар ончи он бФрмоидти гӯши дор
هر آنچ آن بفرمایدت گوش دار
Ки ӯйаст Фрмонгзори ҷаҳон
که اوی است فرمانگذار جهان
Ба ҳақи раҳнамои ошкору ниҳон
به حق رهنما آشکار و نهان
Сархуд намои гӯии чавгони ӯй
سرخود نما گوی چوگان اوی
Бикун ҷони худ бархе ҷони ӯй
بکن جان خود برخی جان اوی
зи фармони варояш агар бигузарӣ
ز فرمان ورایش اگر بگذری
Набинӣ ба дигари ҷаҳони бартарӣ
نبینی به دیگر جهان برتری
Маро назд ҷадаш кунӣ шармсор
مرا نزد جدش کنی شرمسار
Шавад азтўи безори парвардгор
شود ازتو بیزار پروردگار
Чу бишунид азшоаҳи дайни ин ҷавон
چو بشنید ازشاه دین این جوان
Баровард аздли хурӯшу фиғон
برآورد ازدل خروش و فغان
Ҳам андари замони даст шаҳ дод бӯс
هم اندر زمان دست شه داد بوس
Бирафт ва биоварад моаму арӯс
برفت و بیاورد مام و عروس
Ба дасти шаҳаншоҳи дайни он се тан
به دست شهنشاه دین آن سه تن
Мусулмон шуданд андари он анҷуман
مسلمان شدند اندر آن انجمن
Пас онгаҳ ба ҳамроҳи ёрони шоҳ
پس آنگه به همراه یاران شاه
Сӯии дашт меҳнат супурданд роҳ
سوی دشت محنت سپردند راه
Дуруди худои бртну ҷонишон
درود خدا برتن و جانشان
Ҳамон гавҳари пок ва емонишон
همان گوهر پاک و ایمانشان