Гузин пӯри пайғамбари тоҷдор

گزین پور پیغمبر تاجدار

Чу дар бикшод бор

چو در بگشاد بار

Яке шери ногуҳи з ҳомӯн расед

یکی شیر ناگه ز هامون رسید

Чу фарзанди шери худоро бидид

چو فرزند شیر خدا را بدید

Ба пои ҳумоюни аўсри ниҳод

به پای همایون اوسر نهاد

Ҳаме лоба карду замин бӯса дод

همی لابه کرد و زمین بوسه داد

Шҳншаҳи фарои гӯши аўбрди сар

شهنشه فرا گوش اوبرد سر

Хабар боз пурсед азони ҷонвар

خبر باز پرسید ازآن جانور

Зкори бузургони Кӯфаи диёр

زکار بزرگان کوفه دیار

Ҳам аз пӯри мараҷона ӣ нобакор

هم از پور مرجانه ی نابکار

Ба фарзанди шери худо шер гуфт :

به فرزند شیر خدا شیر گفت:

Ки эй огаҳ аз розҳои наҳзат

که ای آگه از رازهای نهضت

Ҳамаи кӯфӣони азтў баргашта анд

همه کوفیان ازتو برگشته اند

Писар ъам роди ту варо кушта анд

پسر عم راد تو و را کشته اند

Бигуфт ин ва иксў шуд азнзди шоҳ

بگفت این و یکسو شد ازنزد شاه

Ба пардаи сарои шоҳи паймӯди роҳ

به پرده سرا شاه پیمود راه

Шунидам чу шуд шаҳриёри ҳиҷоз

شنیدم چو شد شهریار حجاز

Ба манзилгаҳи сӯқаи харгаҳи фароз

به منزلگه سوقه خرگه فراز

Яке гӯшаи азбҳр роҳат гузид

یکی گوشه ازبهر راحت گزید

Дарони гӯша танҳо дамӣ орамид

درآن گوشه تنها دمی آرمید

Яке раҳнавардӣ чу барқи ҷаҳон

یکی رهنوردی چو برق جهان

Биёмад бар шаҳриёри ҷаҳон

بیامد بر شهریار جهان

Пажӯҳанда омад шаҳ аз раҳгузор

پژوهنده آمد شه از رهگذار

Ки аз роздони рози пинҳони мадор

که از رازدان راز پنهان مدار

Зкрдори мусаллам чаҳ донеи ҳаме ?

زکردار مسلم چه دانی همی؟

Ки аз ваии сухани бозронии ҳаме ?

که از وی سخن بازرانی همی؟

Бадв гуфт пӯяндаи к-эии раҳнамӯн

بدو گفت پوینده کای رهنمون

Бннҳодм аз Кӯфаи ман пои бурун

بننهادم از کوفه من پا برون

Магар онкӣ дидам ба хӯни хуфтаи зор

مگر آنکه دیدم به خون خفته زار

Тани ибн ъам ту эй тоҷдор

تن ابن عم تو ای تاجدار

Дариғо аз он пари дили шермард

دریغا از آن پر دل شیرمرد

Ки бо кишварии ҷуст танҳо набард

که با کشوری جست تنها نبرد

Шҳншаҳ ба харгаҳи ғамин бозгашт

شهنشه به خرگه غمین بازگشت

Ба солори худ мӯяи пардози гашт

به سالار خود مویه پرداز گشت

Ҳаме гуфт родои сўоросро

همی گفت رادا سواراسرا

Худовандро теғи пари ҷўҳро

خداوند را تیغ پر جوهرا

Туро онкӣ бо ханҷар кин бикушт

تو را آنکه با خنجر کین بکشت

Маро аз фироқ ту бишикаст пушт

مرا از فراق تو بشکست پشت

Дареғ эй сипаҳдори волои ман

دریغ ای سپهدار والای من

Хам оварад маргат ба болои ман

خم آورد مرگت به بالای من

Дариғо набудам ба болини ту

دریغا نبودم به بالین تو

Ки дар баркашам ҷисми хунини ту

که در برکشم جسم خونین تو

Набудам ки бргирмти срзхок

نبودم که برگیرمت سرزخاک

Зхўн шавемат чеҳра ӣ тобнок

زخون شویمت چهره ی تابناک

Наҳуфтӣ чаро ранҷу тимори хеш

نهفتی چرا رنج و تیمار خویش

Накардӣ марои огаҳаи азкори хеш

نکردی مرا آگهه ازکار خویش

Ки пели дмони роброФкнди сар

که پیل دمان رابرافکند سر

Ки шери жёнро бадаред бар ?

که شیر ژیان را بدرید بر؟

Ки аз по фиканд он тавонои тно

که از پا فکند آن توانا تنا

Ки дрҷнги бад – кӯҳии азоҳно ?

که درجنگ بد – کوهی ازآهنا؟

Ки сари панҷа бар тафти зрғом ро

که سر پنجه بر تفت ضرغام را

Ки хам дод бозуии баҳромро ?

که خم داد بازوی بهرام را؟

Ки кохи шаҳии роброФкнди паст

که کاخ شهی رابرافکند پست

Ки шохи ялии ро баами дршкст ?

که شاخ یلی رابهم درشکست؟

Ки бор дигар Ҳамзаи робрдрид

که بار دگر حمزه رابردرید

Ки бордгри даст ҷаъфар бурид ?

که باردگر دست جعفر برید؟

Ки кард ончӣ кардӣ ту рӯзи набард ?

که کرد آنچه کردی تو روز نبرد؟

Ки бояк сипаҳи ҷузи ту пайкор кард ?

که بایک سپه جز تو پیکار کرد؟

Надонам пас азкштн эй ҷони пок

ندانم پس ازکشتن ای جان پاک

Супурданд ҷисми шарифат ба хок ?

سپردند جسم شریفت به خاک؟

Ваёи пайкарати хори бгзоштнд

ویا پیکرت خوار بگذاشتند

Азони пас ки қатлат раво доштанд

ازآن پس که قتلت روا داشتند

Ситоиши зи ҷони офарини бртўи бод

ستایش ز جان آفرین برتو باد

Дуруд аз расӯл ( с ) амини бртўи бод

درود از رسول (ص) امین برتو باد

Замонӣ бадингуна чун роз ронад

زمانی بدینگونه چون راز راند

Ҳамеи хӯни зчшми худо байн фишонд

همی خون زچشم خدا بین فشاند