Бифармуд зон пас ба оли Ақил ( ъ )
بفرمود زان پس به آل عقیل (ع)
Ки эй нави ниҳолони боғи халил
که ای نو نهالان باغ خلیل
Шуморо ҳамин қатли мусаллам бас аст
شما را همین قتل مسلم بس است
Ки то ҳашари гирён буд ҳаркас аст
که تا حشر گریان بود هرکس است
Азидр сипоред роҳи ватан
ازیدر سپارید راه وطن
Бимонед дар хона ӣ хештан
بمانید در خانه ی خویشتن
Нахоҳам ки бо ман сӯии Карбало
نخواهم که با من سوی کربلا
Биёед ва байнед ранҷу бало
بیایید و بینید رنج و بلا
Шуниданд азшоаҳ чун ин сухан
شنیدند ازشاه چون این سخن
Ақилии нажодони шамшери зан
عقیلی نژادان شمشیر زن
Зада даст яксар ба домон ӯ
زده دست یکسر به دامان او
Ба зорӣ ниҳоданд брхоки рӯ
به زاری نهادند برخاک رو
Бигуфтанд к-эии ёдгори расӯл
بگفتند کای یادگار رسول
Равони алии ҷисму ҷони батул
روان علی جسم و جان بتول
Пас аз марги мусаллами бброди –мҳр
پس از مرگ مسلم ببراد –مهر
Зиксри ақлеи нажодони сипеҳр
زیکسر عقلیی نژادان سپهر
Бар ҷангҷӯии сипаҳбад ба хӯн
بر جنگجوی سپهبد به خون
Пас аз вай бигӯ чун бимонем чун ?
پس از وی بگو چون بمانیم چون؟
Сарови бурӣдаи тани мо дуруст
سراو بریده تن ما درست
Ба дунёи чунин зиндаи ?гий кас биҷуст
به دنیا چنین زنده گی کس بجست
Ҷаҳонро ҳануз аз ғубори сипоҳ
جهان را هنوز از غبار سپاه
Напечида бар тани либоси сиёҳ
نپیچیده بر تن لباس سیاه
Ннолидаҳ ноӣу нғзидаҳи кӯс
ننالیده نای و نغزیده کوس
Нахурда аҷали брсўорони фусӯс
نخورده اجل برسواران فسوس
Дарахшидани теғ гетӣ фурӯз
درخشیدن تیغ گیتی فروز
Накарда ба чашми ялони тираи рӯз
نکرده به چشم یلان تیره روز
Камон ҳо наборида борони тир
کمان ها نباریده باران تیر
Нагашта зхўни паҳна чун обгир
نگشته زخون پهنه چون آبگیر
Баробар нагашта сипоҳи аздўи сӯй
برابر نگشته سپاه ازدو سوی
Ба майдон нагашта ялии размҷуӣ
به میدان نگشته یلی رزمجوی
На рафтаи сиррии барфарози синон
نه رفته سری برفراز سنان
На бигусаста аз дасти мардии Аннан
نه بگسسته از دست مردی عنان
На паймӯдаи сами сутурии замин
نه پیموده سم ستوری زمین
На гашта нигуни ҷангҷӯеи зи зин
نه گشته نگون جنگجویی ز زین
Нзибди змо рӯй бргоштн
نزیبد زما روی برگاشتن
Шаҳи хешро хори бгзоштн
شه خویش را خوار بگذاشتن
Тўдонӣ ки ҳаряк чу асб афканем
تودانی که هریک چو اسب افکنیم
Ҷаҳонии сипаҳро зҷо бар кунем
جهانی سپه را زجا بر کنیم
Чу сози набард далерон кунем
چو ساز نبرد دلیران کنیم
Ҳамаи ҷома аз чарм шерон кунем
همه جامه از چرم شیران کنیم
На бўтолби роди моро ниёст ?
نه بوطالب راد ما را نیاست؟
Ки пушту паноҳ шаҳ анбиёст
که پشت و پناه شه انبیاست
На моро бародари падари шери ҳақ
نه ما را برادر پدر شیر حق
Ки бозуии дайн буду шамшери ҳақ ?
که بازوی دین بود و شمشیر حق؟
На мо рости фархундаи шоҳӣ чу ту
نه ما راست فرخنده شاهی چو تو
Ки гетии надидаи паноҳӣ чу ту ?
که گیتی ندیده پناهی چو تو؟
Сарафрози мусаллами бад аз мо танӣ
سرافراز مسلم بد از ما تنی
Кунад кам чу як хӯшаи хирманӣ
کند کم چو یک خوشه خرمنی
Ҳамон дасту бозуи ҳамон теғу чанг
همان دست و بازو همان تیغ و چنگ
Ки ӯ дошт морости дррўзи ҷанг
که او داشت ماراست درروز جنگ
Мубини хори брдўдаҳ ӣ хештан
مبین خوار بردوده ی خویشتن
Ки бадхоҳ сӯзанду лашгари шикан
که بدخواه سوزند و لشگر شکن
Ҳамаи ёвару дастёри тўоим
همه یاور و دستیار توایم
Ба дашти балои ҷони нисори тўоим
به دشت بلا جان نثار توایم
Паии разми бади хоҳ омода ем
پی رزم بد خواه آماده ایم
Равону тану сари туро дода ем
روان و تن و سر تو را داده ایم
Ту худ гӯ чаро мардӣ андӯхтем ?
تو خود گو چرا مردی اندوختیم؟
Саворӣ барои чаҳ омухтем ?
سواری برای چه آموختیم؟
Барои набард ар набӯд Авестоад
برای نبرد ار نبود اوستاد
Чаро теғ рондан ба мо ёд дод ?
چرا تیغ راندن به ما یاد داد؟
Занонро пас парда бӯдан накӯаст
زنان را پس پرده بودن نکوست
Ҳамаи мардро ҷӯш ва ҷанг орзӯаст
همه مرد را جوش و جنگ آرزوست
зи ъмзодаҳи гони шоҳ чун ин шунид
ز عمزاده گان شاه چون این شنید
Вази эшон чунон азм мардона дид
وز ایشان چنان عزم مردانه دید
Басии офаринҳо ба ҳаряк бихонад
بسی آفرین ها به هریک بخواند
Вазони пас сипаҳро аз онҷо баранд
وزان پس سپه را از آنجا براند
Чу андари зболаҳ шҳншаҳ расед
چو اندر ذباله شهنشه رسید
ЗкўФаҳи яке мард аз раҳ расед
زکوفه یکی مرد از ره رسید