Шҳншаҳ чу бишунид овои пӯр
شهنشه چو بشنید آوای پور
Шикеб аз дилаш рафту аздидаҳи нур
شکیب از دلش رفت و ازدیده نور
Чу он шери кӯи бача ӣ хештан
چو آن شیر کو بچه ی خویشتن
Бибинад ба захми гарони хастаи тан
ببیند به زخم گران خسته تن
Ғаривону ғжмони сӯии паҳнаи тохт
غریوان و غژمان سوی پهنه تاخت
Чунон коФринши азуи Зуҳраи бохт
چنان کافرینش ازو زهره باخت
Броҳихтаҳи зулфиқори дўср
برآهیخته ذوالفقار دوسر
Взўи оташи хашми ҳақи шуълаи вар
وزو آتش خشم حق شعله ور
Сипаҳ кон бидиданд иксў шуданд
سپه کان بدیدند یکسو شدند
Гусастаи дами всст неру шуданд
گسسته دم وسست نیرو شدند
Чу омад ба болини фарзанди шоҳ
چو آمد به بالین فرزند شاه
Ба дарёӣ хӯн дидаш андршноаҳ
به دریای خون دیدش اندرشناه
Сарви пайкар аз теғи кини чоки чок
سرو پیکر از تیغ کین چاک چاک
Зхошоки бистараши ваболин зхок
زخاشاک بسترش وبالین زخاک
Зохтри фузуни захм бар пайкараш
زاختر فزون زخم بر پیکرش
Ду пайкари падеди омада аз сараш
دو پیکر پدید آمده از سرش
Баровардаи оҳи аздли дарднок
برآورده آه ازدل دردناک
Ззини андари афканди худро ба хок
ززین اندر افکند خود را به خاک
Ба дасти вабаи зону ҳаме рафт пеш
به دست وبه زانو همی رفت پیش
Чунон то ба болини фарзанди хеш
چنان تا به بالین فرزند خویش
Гирифт он сари чокро даркинори
گرفت آن سر چاک را درکنار
Ки азтоҷи хуршед ва ма дошт ор
که ازتاج خورشید و مه داشت عار
Пас онгаҳ ба рухсор ӯ суд рӯй
پس آنگه به رخسار او سود روی
Задаш бӯсаҳо брлби врўӣу мӯӣ
زدش بوسه ها برلب وروی و موی
Барафрошт срзони рухи пари зхўн
برافراشت سرزان رخ پر زخون
Шудаш лаъли он риши кофури гаван
شدش لعل آن ریش کافور گون
Хурӯшед аздрди дил чанд бор
خروشید ازدرد دل چند بار
Чунин гуфт бо дида ӣ ашгбор
چنین گفت با دیده ی اشگبار
Ки баъд аз ту эй зода ӣ Бутуроб
که بعد از تو ای زاده ی بوتراب
Шавад хона ӣ офариниши хароб
شود خانه ی آفرینش خراب
Пас азтўи ҷўонои зи абри ҳалок
پس ازتو جوانا ز ابر هلاک
Баборад ба фарқи ҷаҳони тираи хок
ببارد به فرق جهان تیره خاک
Ту рафтӣ азин гетии кӣнаи санҷ
تو رفتی ازین گیتی کینه سنج
Биёсудӣ аз дарду тимору ранҷ
بیاسودی از درد و تیمار و رنج
Падар монад танҳо ва бе ғмгсор
پدر ماند تنها و بی غمگسار
Ба гирди андараши душман бе шумор
به گرد اندرش دشمن بی شمار
Чу шҳзодаҳи овои шаҳро шунӯд
چو شهزاده آوای شه را شنود
Дами вопасини дида аз ҳам гушӯд
دم واپسین دیده از هم گشود
Лабон чу гули ғунча аз ҳам шкФт
لبان چو گل غنچه از هم شکفت
Падарро дурудӣ фиристод ва гуфт
پدر را درودی فرستاد و گفت
Ки ман рафтам эй боби ношодмон
که من رفتم ای باب ناشادمان
Ту дар пос бахшанда яздони бимон
تو در پاس بخشنده یزدان بمان
Марои Мустафо ( с ) дод ҷомии пуроб
مرا مصطفی (ص) داد جامی پرآب
Ки бинишонад азҷони ман сӯзи втоб
که بنشاند ازجان من سوز وتاب
зи баҳри ту омодаи фармӯда низ
ز بهر تو آماده فرموده نیز
Биҳиштии яке ҷоми кофури без
بهشتی یکی جام کافور بیز
Ҳаме гуяд эй ташна лаб кун шитоб
همی گوید ای تشنه لب کن شتاب
Бигир ва бануш азмни ин ҷоми об
بگیر و بنوش ازمن این جام آب
Бигуфт ин вазин дайри нопойдор
بگفت این وزین دیر ناپایدار
Ба сӯии ниёкони худ басти бор
به سوی نیاکان خود بست بار
Шҳншаҳ чун ҷондодни аўбдид
شهنشه چون جاندادن اوبدید
Ту гуфтӣ ки ҳуши азсрш бар парид
تو گفتی که هوش ازسرش بر پرید
Равон кард аз хӯни чашмони Дурӯд
روان کرد از خون چشمان دورود
Зоҳши ҷаҳони гашти пари тираи дӯд
زآهش جهان گشت پر تیره دود
Ҳаме гуфт пўро – илои –Фрхо
همی گفت پورا – یلا –فرخا
Ситораи рхои шаккарини посхо
ستاره رخا شکرین پاسخا
Марои ёдгор аз ҳумоюни падар
مرا یادگار از همایون پدر
Чаҳ зуд омадат зиндагонӣ ба сар
چه زود آمدت زندگانی به سر
Сарвари дилами дида ӣ равшанам
سرور دلم دیده ی روشنم
Хазон кардӣ аз марги худ гулшанам
خزان کردی از مرگ خود گلشنم
Аё ахтари тобноки падар
ایا اختر تابناک پدر
Чаҳ зуд омадат зиндагонӣ ба сар
چه زود آمدت زندگانی به سر
Чунинаст ҳар ахтари субҳдам
چنین است هر اختر صبحدم
Ки тобиш фузун дорад взист кам
که تابش فزون دارد وزیست کم
Мапиндор каз ту Фромш кунам
مپندار کز تو فرامش کنم
Чу гӯям сухан ё ки хомаш кунам
چو گویم سخن یا که خامش کنم
Ба гуфтори андари туе бар забон
به گفتار اندر تویی بر زبان
Ба хомӯшӣам ёдати андари равон
به خاموشی ام یادت اندر روان
Бгрим ба чеҳри длорои ту
بگریم به چهر دلارای تو
Ваё бар хромндаҳи болои ту ?
ویا بر خرامنده بالای تو؟
Надонам бгрим ба захми сарат
ندانم بگریم به زخم سرت
Ваё бар пари азхоку хӯни пайкарат ?
ویا بر پر ازخاک و خون پیکرت؟
Бгрими барӣни коми хушкидаи ?ут
بگریم براین کام خشکیده ات
Ваё бар дили коми нодидаи ?ут ?
ویا بر دل کام نادیده ات؟
Гуруҳе ки кштндт эй куштаи зор
گروهی که کشتندت ای کشته زار
براردи худованди изоишони дамор
برآرد خداوند ازایشان دمار
Маро эй ҷавони доғат аз по фиканд
مرا ای جوان داغت از پا فکند
Ниҳоли ҳаёти ман аз бен бикунад
نهال حیات من از بن بکند
Бабри сӯии ҷадати паёми маро
ببر سوی جدت پیام مرا
Ба моаму падари гӯи паёми маро
به مام و پدر گو پیام مرا
Дам дигар оем ба сӯии тўшод
دم دیگر آیم به سوی توشاد
Туро зини раҳи андеша дрдл мабод
تو را زین ره اندیشه دردل مباد
Пас онгаҳ тани куштаро он ҷаноб
پس آنگه تن کشته را آن جناب
Бияфканад бар зини асби уқоб
بیفکند بر زین اسب عقاب