Чу кори брир андар омад ба бен
چو کار بریر اندر آمد به بن
зи разми вҳби бози ронами сухан
ز رزم وهب باز رانم سخن
Кадомин вҳби пари дилии номдор
کدامین وهب پر دلی نامدار
зи тозии бузургони он рӯзгор
ز تازی بزرگان آن روزگار
Масӣҳии дамии Аҳмадии мазҳабӣ
مسیحی دمی احمدی مذهبی
Сеӣ қади самани чеҳраи нӯшин лабӣ
سهی قد سمن چهره نوشین لبی
Гузаштаи зи таслиси ақнўму хоҷ
گذشته ز تثلیث اقنوم و خاج
Ба тораки з тавҳид биниҳода тоҷ
به تارک ز توحید بنهاده تاج
Ба кобӣнаши як зан чу сарви баланд
به کابینش یک زن چو سرو بلند
Гузаштаи здомодиаш рӯз чанд
گذشته زدامادی اش روز چند
Яке моам пераши қамари номи барад
یکی مام پیرش قمر نام برد
Ки Заҳро ( ъ ) бадви шоду пидром буд
که زهرا (ع) بدو شاد و پدرام بود
Чу он зан дар он рӯзи пархошу ҷанг
چو آن زن در آن روز پرخاش و جنگ
Зхўни паҳнаро дид биҷодаҳи ранг
زخون پهنه را دید بیجاده رنگ
Бадв гуфт к-эии сари вбстони ман
بدو گفت کای سر وبستان من
Басӣ шер хӯрдӣ ба домони ман
بسی شیر خوردی به دامان من
Чу хоҳии кати он шер гардад ҳалол
چو خواهی کت آن شیر گردد حلال
Намонад маро аз ту дар дили малол
نماند مرا از تو در دل ملال
Абри чикмаи бркни яке танг ро
ابر چکمه برکن یکی تنگ را
Ба тани брФкни ҷавшани ҷанг ро
به تن برفکن جوشن جنگ را
БёФзои з бозу биҷунбон синон
بیافزا ز بازو بجنبان سنان
зи разм саворон мапӣчон Аннан
ز رزم سواران مپیچان عنان
Ҳамоно дарини дашти мард ту нест
همانا دراین دشت مرد تو نیست
Касе кӯ биҷӯед набард ту нест
کسی کو بجوید نبرد تو نیست
Саворӣ барои чаҳ омухтӣ
سواری برای چه آموختی
Барои чаҳ ин мардӣ андӯхтӣ
برای چه این مردی اندوختی
Агар чанд коми дили хештан
اگر چند کام دل خویشتن
Ндидстӣ аз рӯзгори куҳан
ندیدستی از روزگار کهن
Вагар чанд бар марги тўнўи арӯс
وگر چند بر مرگ تونو عروس
Басӣ хӯрд хоҳад дареғу фусӯс
بسی خورد خواهد دریغ و فسوس
Вагар чанд перонаи сари модарат
وگر چند پیرانه سر مادرت
Ба зорӣ шавад мӯягар барсарат
به زاری شود مویه گر برسرت
Валикин чаҳ чора ки дорои дайн
ولیکن چه چاره که دارای دین
Ғарибаст ва танҳо ба майдони кин
غریب است و تنها به میدان کین
Дарини гетии азмҳри зани рӯи гусал
دراین گیتی ازمهر زن رو گسل
Дарони гетӣ азхўд бибин коми дил
درآن گیتی ازخود ببین کام دل
Бибахшо ба шаҳи зиндагонӣат ро
ببخشا به شه زندگانیت را
Сроўри замони ҷавонят ро
سرآور زمان جوانیت را
Чу перони дарини дашт ҷон бохтанд
چو پیران دراین دشت جان باختند
Ба минӯи дарун шодмон тохтанд
به مینو درون شادمان تاختند
Ҷавонон чаро пеши пайкону теғ
جوانان چرا پیش پیکان و تیغ
Намоянд аз ҷонфишонии дареғ
نمایند از جانفشانی دریغ
Дамии кори модар ба ком оварӣ
دمی کار مادر به کام آوری
Ки пигори ҷӯии вном оварӣ
که پیگار جویی ونام آوری
Дамии азтў шодон шавам эй писар
دمی ازتو شادان شوم ای پسر
Ки дрхўн шавад пайкарати ғӯтаи вар
که درخون شود پیکرت غوطه ور
Ту хоҳӣ ки хуишони вёрони шоҳ
تو خواهی که خویشان ویاران شاه
Ҳама кушта гирданд дар размгоҳ
همه کشته گردند در رزمگاه
Взони пас даройӣ ба майдони ҷанг
وزآن پس درآیی به میدان جنگ
Ки буриша шавад як танаи кори танг
که برشه شود یک تنه کار تنگ
Марои пеши бонӯии рӯзи шумор
مرا پیش بانوی روز شمار
Макун шармсор Эй набарда савор
مکن شرمسار ای نبرده سوار
Змодр чу бишунид ин навҷавон
زمادر چو بشنید این نوجوان
Бадв гуфт к-эии модари меҳрбон
بدو گفت کای مادر مهربان
Мроҳр чаҳ фармони диҳӣ он кунам
مراهر چه فرمان دهی آن کنم
Кунун бархе шаҳи сар вҷон кунам
کنون برخی شه سر وجان کنم
Чу бо шоҳи дайни раҳнаварди омадам
چو با شاه دین رهنورد آمدم
Дарини дашти баҳри набарди омадам
دراین دشت بهر نبرد آمدم
Бибинӣ ту имрӯзи размии змн
ببینی تو امروز رزمی زمن
Ки гардад ҳросндаҳ зон аҳриман
که گردد هراسنده زان اهرمن
Ман аз разми душмани ним бимнок
من از رزم دشمن نیم بیمناک
Ҳам аз ҷони ширин маро нест бок
هم از جان شیرین مرا نیست باک
Валикини бад-ӣни коми нодидаи зан
ولیکن بدین کام نادیده زن
Дилами сӯзад эй меҳрбони моам ман
دلم سوزد ای مهربان مام من
Занӣ бепарастор ва овора аст
زنی بی پرستار و آواره است
Дижами дили сияҳи рӯз ва бечора аст
دژم دل سیه روز و بیچاره است
Бҳл то рӯми як зон сӯй ӯ
بهل تا روم یک زان سوی او
Бубинами дами вопасин рӯй ӯ
ببینم دم واپسین روی او
Дамӣ сайр байнем дидори ҳам
دمی سیر بینیم دیدار هم
Ниўшими як лаҳзаи гуфтори ҳам
نیوشیم یک لحظه گفتار هم
Вҳбро чунин гуфт моам навон
وهب را چنین گفت مام نوان
Ки эй бо ҳунари ҷуфти пӯри ҷавон
که ای با هنر جفت پور جوان
Ба бадрӯд ӯ пўӣ ва ҳушёр бош
به بدرود او پوی و هشیار باش
Азуи хештанро нигаҳдор бош
ازو خویشتن را نگهدار باش
Ки ширин забонанд яксар занон
که شیرین زبان اند یکسر زنان
Нтобанд мардон аз эшон Аннан
نتابند مردان از ایشان عنان
Махӯр зу фиреб эй писар зинҳор
مخور زو فریب ای پسر زینهار
Туро барнагардонд аз корзор
تو را برنگرداند از کارزار
Писар гуфт к-эии модар осӯда бош
پسر گفت کای مادر آسوده باش
Макун беш азин нола ӣ ҷонхрош
مکن بیش ازین ناله ی جانخراش
Мробрдаҳи ишқ ҳусайнӣ задаст
مرابرده عشق حسینی زدست
Нигарадам ба меҳри занони пои баст
نگردم به مهر زنان پای بست
Збдрўд ӯем набошад зиён
زبدرود اویم نباشد زیان
Ба сӯй ту оем камар бар миён
به سوی تو آیم کمر بر میان
Бигуфт ину зии парда ӣ нави арӯс
بگفت این و زی پرده ی نو عروس
Равони гашти домод бо сад фусӯс
روان گشت داماد با صد فسوس