Чу чашм зан афтод бар рӯй шӯй
چو چشم زن افتاد بر روی شوی
Ҳамон пайкару кокули мшкбўӣ
همان پیکر و کاکل مشکبوی
Чу як боғ насрин гирифташ ба бар
چو یک باغ نسرین گرفتش به بر
Задаш бӯсаи бргўнаҳи вчшм тар
زدش بوسه برگونه وچشم تر
Бадв гуфт к-эии рӯяти ороми дил
بدو گفت کای رویت آرام دل
Марои пуршикани мӯии ту коми дил
مرا پرشکن موی تو کام دل
Биҳишти равонами баҳори длтм
بهشت روانم بهار دلتم
Чароғи ҷаҳони байни маи маҳфилам
چراغ جهان بین مه محفلم
Марои ин дам эй сарви раънои хиром
مرا این دم ای سرو رعنا خرام
Зтўи буи ҳиҷр оядам брмшом
زتو بوی هجر آیدم برمشام
Паии куштанами дашна зобрў барор
پی کشتنم دشنه زابرو برآر
Ба теғ фироқам меандоз кор
به تیغ فراقم میانداز کار
зи мижгонати як захми кории маро
ز مژگانت یک زخم کاری مرا
Азон ба ки дрғмгузорӣ маро
ازآن به که درغم گذاری مرا
Ба ман бозгу то чаҳ дории хабар
به من بازگو تا چه داری خبر
зи пешам магар кард хоҳии сафар
ز پیشم مگر کرد خواهی سفر
Бадв гуфт домод бо сад фусӯс
بدو گفت داماد با صد فسوس
Ки эй ҳиҷла ӣ нози ронўърўс
که ای حجله ی ناز رانوعروس
Ба дидор ту наз ниёзи омадам
به دیدار تو نز نیاز آمدم
Ба бадрӯди сӯии ту бози омадам
به بدرود سوی تو باز آمدم
Ҳалолам кун ар дидӣ азмни бадӣ
حلالم کن ار دیدی ازمن بدی
Ки бодати ҷазои бахшиши эзадӣ
که بادت جزا بخشش ایزدی
Ман инак ба майдони кин май рӯм
من اینک به میدان کین می روم
Паии ёрии шоҳи дайн май рӯм
پی یاری شاه دین می روم
Дами дигарам рӯй коФўргўн
دم دیگرم روی کافورگون
Бибинад ду чашми ту рангин ба хӯн
ببیند دو چشم تو رنگین به خون
Дами дигарами ое ба болини ман
دم دیگرم آیی به بالین من
Ба брдркшии ҷисми хунини ман
به بردرکشی جسم خونین من
Ба маргами ғрибобаҳи мӯеи ҳаме
به مرگم غریبابه مویی همی
Ду рухи зи об дида башуе ҳаме
دو رخ ز آب دیده بشویی همی
Турогар буд ёри фарҳанги вҳўш
ترا گر بود یار فرهنگ وهوش
Ба андарзи шавҳари фародори гӯш
به اندرز شوهر فرادار گوش
Марои зини сипанҷии сарои рафтаи гир
مرا زین سپنجی سرا رفته گیر
Ба хокам чу дигари касони хуфтаи гир
به خاکم چو دیگر کسان خفته گیر
Ҷавонони бад-ӣни тира хок андаранд
جوانان بدین تیره خاک اندرند
Ки аз ман ба рӯй ва ба мӯ беҳтаранд
که از من به روی و به مو بهترند
Чу оеи зи парда ба болин барам
چو آیی ز پرده به بالین برم
Бибинӣ зи хӯни лолаи гавани пайкарам
ببینی ز خون لاله گون پیکرم
Мабодои барорӣ ба маргами хурӯш
مبادا برآری به مرگم خروش
Ки афғонат ояд сипаҳро ба гӯш
که افغانت آید سپه را به گوش
Ки азғирти он гуҳ билразад танам
که ازغیرت آن گه بلرزد تنم
Кашад србрўни мӯии азҷўшнм
کشد سربرون موی ازجوشنم
Дарини паҳнаи брмн чу мӯеи ту зор
دراین پهنه برمن چو مویی تو زار
Шавад хасми шодону шаҳи сӯгвор
شود خصم شادان و شه سوگوار
Пас аз куштанамгар ба даҳри истӣ
پس از کشتنم گر به دهر ایستی
Туе боман азмни ҷудои нестӣ
تویی بامن ازمن جدا نیستی
Агар зинда монадӣ маро ёд кун
اگر زنده ماندی مرا یاد کن
Сияҳи ҷома дар марг домод кун
سیه جامه در مرگ داماد کن
Чу ҳмхўобаҳ гуфт ҷавонро шунид
چو همخوابه گفت جوان را شنید
Яке оҳи сард аз ҷигар баркашид
یکی آه سرد از جگر برکشید
Хурӯшӣ баровард к-эии ёри ман
خروشی برآورد کای یار من
Ба гетии заҳри бади парастори ман
به گیتی زهر بد پرستار من
Хушо рӯзгор ва хушо ҳоли ту
خوشا روزگار و خوشا حال تو
Ки аз бахт фархунда шуд моли ту
که از بخت فرخنده شد مال تو
Ки шаҳ хондат аз хайли ёрони хеш
که شه خواندت از خیل یاران خویش
Шимурдати зи хидматгузорони хеш
شمردت ز خدمتگزاران خویش
Агар ҷанги ҷустии зании дараҷаон
اگر جنگ جستی زنی درجهان
Ба шаҳ додмӣ манеҳам имрӯзи ҷон
به شه دادمی منهم امروز جان
Ба ҳам нгслми ришта ӣ азми ту
به هم نگسلم رشته ی عزم تو
Турои брнгрдонми азрзми ту
ترا برنگردانم ازرزم تو
Бирав лек боман ба даргоҳи шоҳ
برو لیک بامن به درگاه شاه
Яке сахт паймон кун эй рзмхўоаҳ
یکی سخت پیمان کن ای رزمخواه
Ки бе ман ба фирдавс нанаҳй ту гом
که بی من به فردوس ننهی تو گام
Нагардӣ зи фирдавсёни шодком
نگردی ز فردوسیان شادکام
Чу рози арӯси он диловар шунид
چو راز عروس آن دلاور شنید
Табассуми кунони ҳамчу гул бушковед
تبسم کنان همچو گل بشکفید
Ба дасти андараш даст шуд сӯии шоҳ
به دست اندرش دست شد سوی شاه
Бузади шоҳи робўсаҳи брхоки роҳ
بزد شاه رابوسه برخاک راه
Арӯс вҳб гуфт к-эии шаҳриёр
عروس وهب گفت کای شهریار
Хабар дода пайғамбар ( с ) тоҷдор
خبر داده پیغمبر (ص) تاجدار
Ки гардад шаҳидии нигун чун ззин
که گردد شهیدی نگون چون ززین
зи минӯи чамади сӯй ӯ ҳуру айн
ز مینو چمد سوی او حور و عین
Бигирад чу ҷони дарбари худ таниш
بگیرد چو جان دربر خود تنش
Кашонад сӯии эзадии гулшанаш
کشاند سوی ایزدی گلشنش
Дарини размгоҳ эй паноҳи змн
دراین رزمگاه ای پناه زمن
Шўдкштаҳ чун дррҳти шӯии ман
شودکشته چون دررهت شوی من
Шавад рости фармӯда ӣ Аҳмадӣ
شود راست فرموده ی احمدی
Зҳқ ёбад он давлати сармадӣ
زحق یابد آن دولت سرمدی
Ҳанузаш ба минӯ нарафта равон
هنوزش به مینو نرفته روان
Надидаи рухи ҷаннатии бонувон
ندیده رخ جنتی بانوان
Бигӯ бо ман имрӯз паймон кунад
بگو با من امروز پیمان کند
Ки чун ҷои дрбоғ ризвон кунад
که چون جای درباغ رضوان کند
Нагардад дамӣ бе ман онҷои сабур
نگردد دمی بی من آنجا صبور
Рух ман биҷӯед на дидори ҳур
رخ من بجوید نه دیدار حور
Вдигри дарини марзи ман биксм
ودیگر دراین مرز من بیکسم
Ки дрбоғи меҳнати гулии наврасам
که درباغ محنت گلی نورسم
Надорам ба ғайр аз ҳаримати паноҳ
ندارم به غیر از حریمت پناه
Таваҳҳум бе паноҳами азин пас махоҳ
توهم بی پناهم ازین پس مخواه
Чу шуд шӯии ман куштаи дркорзор
چو شد شوی من کشته درکارزار
Маро даст барадаст зайнаб сипор
مرا دست بردست زینب سپار
Кам андар бар худ канизӣ диҳад
کم اندر بر خود کنیزی دهد
Маро дар ду дунё азизӣ диҳад
مرا در دو دنیا عزیزی دهد
Вҳб гуфт пзрФтми ин орзӯӣ
وهب گفت پذرفتم این آرزوی
Нтобам ба ҳар ду саро рӯй азуӣ
نتابم به هر دو سرا روی ازوی
Умедаш баровардам эй дайни паноҳ
امیدش برآوردم ای دین پناه
Тўбоши андарин сахти паймони гувоҳ
توباش اندرین سخت پیمان گواه
Шҳншаҳ бидон шӯйу зани бнгрист
شهنشه بدان شوی و زن بنگریست
Ба гуфтори вкрдор эшон гирист
به گفتار وکردار ایشان گریست
Хурӯшии баромади зи ёрони шоҳ
خروشی برآمد ز یاران شاه
Ки шуд пари навои парда ӣ меҳри вмоаҳ
که شد پر نوا پرده ی مهر وماه
Чу ин кор прдхтаҳ шуд номдор
چو این کار پردخته شد نامدار
Зшаҳи хости дастурии корзор
زشه خواست دستوری کارزار