БиФзўди фари чамани фурӯдин
بیفزود فر چمن فرودین
Чунон каз шаҳи ростини фардин
چنان کز شه راستین فردین
Чаман шуд пураз зарду сурху бунафш
چمن شد پراز زرد و سرخ و بنفش
Саропардау сабзи парчами дирафш
سراپرده و سبز پرچم درفش
Заминро накӯи бинӣ аз коргоҳ
زمین را نکو بینی از کارگاه
Ту гӯйии дарон чарх зад боргоҳ
تو گویی درآن چرخ زد بارگاه
Знўи гашти пари баргу бршох ҳо
زنو گشت پر برگ و برشاخ ها
Биёрост гулбуни басии кох ҳо
بیاراست گلبن بسی کاخ ها
Бияёд ба гӯш аз стоки калон
بیاید به گوش از ستاک کلان
Гуҳи субҳдами зории булбулон
گه صبحدم زاری بلبلان
Шигифто шуд ори абри кайҳон чу ман
شگفتا شد آر ابر کیهان چو من
Чаро гашт аз он гиряи хандони чаман
چرا گشت از آن گریه خندان چمن
Чунинаст ойини гулчеҳраи ёр
چنین است آیین گلچهره یار
Ки хандад чу ошиқ кунад гиряи зор
که خندد چو عاشق کند گریه زار
Дарин нағзи наврӯзу хуррами баҳор
درین نغز نوروز و خرم بهار
Казу гашта чеҳри чаман пурнигор
کزو گشته چهر چمن پرنگار
Ба рух бар зада ғоза ҳар сурхи вирд
به رخ بر زده غازه هر سرخ ورد
Марои мондаи чеҳр аз ғами ёри зард
مرا مانده چهر از غم یار زرد
Чаҳ шодии маро зонка гул шуд ба бор
چه شادی مرا زانکه گل شد به بار
Ки дар дида ам ҳаст як дашти хор
که در دیده ام هست یک دشت خار
Чаҳ ҷӯям зи гулшан чаҳ хоҳам зи боғ
چه جویم ز گلشن چه خواهم ز باغ
Ки гулшан буд гулхану боғи доғ
که گلشن بود گلخن و باغ داغ
Ба булбул чу бояд фаро дод гӯш
به بلبل چو باید فرا داد گوش
Ки худ сад чамани булбулами дрхрўш
که خود صد چمن بلبلم درخروش
Маро чаҳ ? ки овеза ӣ шохсор
مرا چه؟ که آویزه ی شاخسار
Злъласту пирӯза ӣ обдор
زلعل است و پیروزه ی آبدار
Маро чаҳ ? ки дорад ба ганҷи андро
مرا چه؟ که دارد به گنج اندرا
Дирами наргиси окандау гули зро
درم نرگس آکنده و گل زرا
Мрочаҳ ? ки пӯшади сипеҳри баланд
مراچه؟ که پوشد سپهر بلند
Заминро ба тани парниён ва паранд
زمین را به تن پرنیان و پرند
Баҳории чунин ранҷи ҷон ман аст
بهاری چنین رنج جان من است
Баҳори ҷаҳону хазон ман аст
بهار جهان و خزان من است
зи моҳи рабиъам чаҳ гӯйии сухан
ز ماه ربیعم چه گویی سخن
Ки номаш муҳаррам шуд аз баҳри ман
که نامش محرم شد از بهر من
Ману нолау зорӣу сӯзи дил
من و ناله و زاری و سوز دل
Ману мондаи дрмҳнти ҷони гусал
من و مانده درمحنت جان گسل
Ало эйнигор дили афрӯзи ман
الا ای نگار دل افروز من
Ки чеҳрат баҳорасту наврӯзи ман
که چهرت بهار است و نوروز من
Канизӣаст ҳасани туро нави баҳор
کنیزی است حسن تو را نو بهار
Рахтро чамани бардае пардаи дор
رخت را چمن برده ای پرده دار
Гул ар бинадат ҷома бар тани дард
گل ار بیندت جامه بر تن درد
Лабати ғунча гар бингарад хӯн хӯрд
لبت غنچه گر بنگرد خون خورد
Маро тай шавад то зимистони ғам
مرا طی شود تا زمستان غم
Яке эй баҳори нави ойини бчм
یکی ای بهار نو آیین بچم
Тамошои кунони даргузари сӯии кишт
تماشا کنان درگذر سوی کشت
Дили халқи бркни зҳўру биҳишт
دل خلق برکن زحور و بهشت
Бигӯ ҳури пои басти мӯӣ ман аст
بگو حور پا بست موی من است
Биҳиштӣ агар ҳаст рӯй ман аст
بهشتی اگر هست روی من است
Ҷинонро агар тӯбо ва кавсар аст
جنان را اگر طوبی و کوثر است
Лабу қомати ҳамчуи ман дилбар аст
لب و قامت همچو من دلبر است
Не ва аз лаъли ман пари шукри бндбнд
نی و از لعل من پر شکر بندبند
Намакдони ман чошнии бахши қанд
نمکدان من چاشنی بخش قند
Зънбри каллаи дори моҳ ман аст
زعنبر کله دار ماه من است
Ки ҳар фитнаи зери кулоҳ ман аст
که هر فتنه زیر کلاه من است
Дўобрўии хўнризм аз машки ноб
دوابروی خونریزم از مشک ناب
Ду дастӣ занад теғро офтоб
دو دستی زند تیغ را آفتاب
Чу Искандари ойӣнаи созами з рӯй
چو اسکندر آیینه سازم ز روی
Чу Довӯди ҷавшани тарозами зи мӯӣ
چو داوود جوشن طرازم ز موی
Ситами нахлӣ аз боғи ноз ман аст
ستم نخلی از باغ ناز من است
Аҷали доми зулфи дароз ман аст
اجل دام زلف دراز من است
Ман онгаҳ ки орост минӯи худоӣ
من آنگه که آراست مینو خدای
Бидам шоҳи ҳурони минӯи сарой
بدم شاه حوران مینو سرای
Ба ризвони хулд андар овехтам
به رضوان خلد اندر آویختم
Бад-ӣни гетӣ аз хашм бигурехтам
بدین گیتی از خشم بگریختم
Мрокрдаҳи кобӣни худои ҷаҳон
مراکرده کابین خدای جهان
Ба мадҳати сарои шаҳи инсу ҷон
به مدحت سرای شه انس و جان
Гули боғи пайғамбару Бутуроб
گل باغ پیغمبر و بوتراب
Худовандӣ аз банди ҳи гони дрҳҷоб
خداوندی از بند ه گان درحجاب
зи тимсоли худ парда чун ҳақи кушод
ز تمثال خود پرده چون حق گشاد
Варои номи фархундаи Меҳдии ниҳод
ورا نام فرخنده مهدی نهاد
Бибинӣ гушойӣ чу бинанда ро
ببینی گشایی چو بیننده را
Даров сӯрати офаринанда ро
دراو صورت آفریننده را
Бадви ҳақи ғубор аз рухи дайни стрд
بدو حق غبار از رخ دین سترد
Ҷамолу ҷалоли худ ӯро супурд
جمال و جلال خود او را سپرد
Бадв ӯ бадари чархи вилояти тамом
بدو او بدر چرخ ولایت تمام
Карон то карони ҷаҳонро эмом
کران تا کران جهان را امام
Ба дайни набии хотами ду ямин
به دین نبی خاتم دو یمین
Нигинаши зи хатми русул бар ямин
نگینش ز ختم رسل بر یمین
Хдиўи ду кайҳон ва ҳафт ахтро
خدیو دو کیهان و هفت اخترا
Гушоянда ӣ шшдрии кшўро
گشاینده ی ششدری کشورا
Яке ганҷ ки додар ганҷур ӯст
یکی گنج که دادار گنجور اوست
Ду гинии пар аз партав нур ӯст
دو گینی پر از پرتو نور اوست
Кафши гавҳари орои шамшери ҳақ
کفش گوهر آرای شمشیر حق
Срондози бади хоҳ чун шери ҳақ
سرانداز بد خواه چون شیر حق
Равони тани ороми асФё
روان تن آرام اصفیا
Шаҳи мунтазир ( ъ ) хотами аўсё
شه منتظر (ع) خاتم اوصیا
Ки ҳарҷо ба номаш дуруд оваранд
که هرجا به نامش درود آورند
Сарони ҷумлагӣ срФрўд оваранд
سران جملگی سرفرود آورند
Ба номаш намудем ман ин номаи сар
به نامش نمودم من این نامه سر
Писандадгараш он шаҳ то ҷавр
پسندد گرش آن شه تا جور
Ба ин ҳуҷҷату ёздаҳи боби ӯй
به این حجت و یازده باب اوی
Ба ҳар ду саро бояд оварад рӯй
به هر دو سرا باید آورد روی
Раҳи рости ҷузи кеши ин дӯда нест
ره راست جز کیش این دوده نیست
Ба гетии ҷузи ин кеш бстўдаҳ нест
به گیتی جز این کیش بستوده نیست