Сипеда чу зини чархи пирӯзи гаван

سپیده چو زین چرخ پیروز گون

Аёни гашти хур чун яке ташти хӯн

عیان گشت خور چون یکی طشت خون

Ситора чу хӯни рехт аз дидаи чарх

ستاره چو خون ریخت از دیده چرخ

Ҷаҳон аз ҳамаи хӯн фалак дод брх

جهان از همه خون فلک داد بَرخ

Знўи дасти саббоғи ин куҳнаи ?дан

ز نو دست صباغ این کهنه دن

Ки ӯро буд пешаи дастону фан

که او را بود پیشه دستان و فن

Дарони рӯзи оҳанг найранг кард

در آن روز آهنگ نیرنگ کرد

Зхўни Крета ӣ хокро ранг кард

ز خون کرتهٔ خاک را رنگ کرد

Ҳавои гашт бар гӯна ӣ озарахш

هوا گشت بر گونهٔ آذرخش

Замин шуд ба кирдори кони бадахш

زمین شد به کردار کان بدخش

Сипоҳи худо саҷда пардохтанд

سپاه خدا سجده پرداختند

Яке номвар анҷуман сохтанд

یکی نامور انجمن ساختند

Барояшони яке хутба бархонад шоҳ

برایشان یکی خطبه برخواند شاه

Ки эй номдорони новирди хоҳ

که ای نامداران ناورد خواه

Ба разми андарин рӯз пой оваред

به رزم اندرین روز پای آورید

Ҳамон амри яздон ба ҷой оваред

همان امر یزدان به جای آورید

Гувоҳии даҳум кушта гардид зор

گواهی دهم کشته گردید زار

Шумо андарин рӯз ва ин корзор

شما اندرین روز و این کارزار

Намонад биҷузи сидолсоҷдин

نماند بجز سیدالساجدین

Ки бошад пас аз ман марои ҷонишин

که باشد پس از من مرا جانشین

Бигуфтанд ёрони фаррухи табор

بگفتند یاران فرخ تبار

Ки ҳастем бар аҳди худ устувор

که هستیم بر عهد خود استوار

Зчрхи барин Ҷабраили амин

ز چرخ برین جبرئیل امین

Бузади бонг бар лашгари шоҳи дайн

بزد بانگ بر لشگر شاه دین

Ки эй лашгари поки парвардгор

که ای لشگر پاک پروردگار

Биёед бар бораи ?гийҳо савор

بیایید بر بارگی‌ها سوار

Балии он сипаҳи ҷяш яздон баданд

بلی آن سپه جیش یزدان بدند

Ки аз мурдани хеш шодон баданд

که از مردن خویش شادان بدند

Згрдндаҳи гардун чу шаҳи ро баи гӯш

ز گردنده گردون چو شه را به گوش

Расед аз хуҷастаи сурӯши ин хурӯш

رسید از خجسته سروش این خروش

Ба ҳукми худованди ҷони офарин

به حکم خداوند جان آفرین

Биёрост лашгар ба майдони кин

بیاراست لشگر به میدان کین

Сӣ ва ду сарафрози ҷангии савор

سی و دو سرافراز جنگی سوار

Пиёдаи чиҳил марди ханҷари гузор

پیاده چهل مرد خنجر گذار

Ҳамин буд ёрони фархундаи шоҳ

همین بود یاران فرخنده شاه

Дариғо аз он хсркми сипоҳ

دریغا از آن خسرو کم سپاه

Шҳншаҳ чу зинат ба лашгар бидод

شهنشه چو زینت به لشگر بداد

Илмро ба даст бародар бидод

علم را به دست برادر بداد

Абри майманаи роятии брФрошт

ابر میمنه رایتی برفراشت

Зуҳайри сарафрозро бргмошт

زهیر سرافراز را برگماشت

Абри майсара буд бофару зеб

ابر میسره بود با فر و زیب

Хирадманди пӯри мазоҳири ҳабиб

خردمند پور مظاهر حبیب

Худ он додгари довари раҳнамоӣ

خود آن دادگر داور رهنمای

Чу имон ба қалб сипаҳ кард ҷой

چو ایمان به قلب سپه کرد جای

Вазони пас яке оташ афрӯхтанд

وزان پس یکی آتش افروختند

эй ҳизуми кандаро сӯхтанд

همای هیزم کنده را سوختند

Пар оташ шуд он кандаи барҷои об

پر آتش شد آن کنده بر جای آب

Ки душман наёрад ба харгаҳи шитоб

که دشمن نیارد به خرگه شتاب

Вазони сӯии солори торики тан

وزان سوی سالار تاریک تن

Биёрост лшгргаҳи хештан

بیاراست لشگرگه خویشتن

зи дарвоза ӣ Кӯфа то Карбало

ز دروازهٔ کوفه تا کربلا

Дирафши сипаҳи гашти парчами гшо

درفش سپه گشت پرچم گشا

Ситода ба срғини кӯсу буна

ستاده به سرغین کوس و بنه

Куҷои Амри ҳуҷҷоҷ дар маймана

کجا عمرو حجاج در میمنه

Гузин кард бен саъди тории тно

گزین کرد بن سعد تاری تنا

Абри майсараи шимури зии алҷўшно

ابر میسره شمر ذی الجوشنا

Дирафши сипаҳро ҳамон бднжод

درفش سپه را همان بد نژاد

Ба даст варед ғуломаш бидод

به دست ورید غلامش بداد

Саворон ки буданд бо теғ ва худ

سواران که بودند با تیغ و خود

Сипаҳдорашони ърўаҳ ӣ Қайс буд

سپهدارشان عروهٔ قیس بود

Пиёдаи сипаҳро шбс буд сар

پیاده سپه را شبث بود سر

Ки нафрин яздон бидон бдгҳр

که نفرین یزدان بدان بدگهر

Дарони дашти бинанда то кард кор

در آن دشت بیننده تا کرد کار

Пасу пушти ҳам буд тарку савор

پس و پشت هم بود ترک و سوار

Ҳамаи бади гуҳари зода ӣ тираи ҳуш

همه بد گهر زادهٔ تیره هوش

Сипардору ханҷари зану дръи пӯш

سپردار و خنجر زن و درع پوش

зи мавҷи саворони зарринаи зин

ز موج سواران زرینه زین

Чу дарёии симоби ҷунбони замин

چو دریای سیماب جنبان زمین

Бало рост гуфтӣ яке меғ буд

بلا راست گفتی یکی میغ بود

Ки борон ӯ найзау теғ буд

که باران او نیزه و تیغ بود

Чу орост кори сарони сипоҳ

چو آراست کار سران سپاه

Чунин гуфт бен саъд бефару ҷоҳ

چنین گفت بن سعد بی فر و جاه

Ки эй лашгари Кӯфа ҷанг оваред

که ای لشگر کوفه جنگ آورید

Ба солори дайни кортнги овардед

به سالار دین کار تنگ آوردید