Ба басти азпии ҷанг бо кӯфӣон
به بست ازپی جنگ با کوفیان
Ҳилоли ибни нофеъ - камар бар миён
هلال ابن نافع- کمر بر میان
Ҳилолӣ ба симои бадари тамом
هلالی به سیمای بدر تمام
Назода чу ӯ пӯрӣ аз ҳеҷ моам
نزاده چو او پوری از هیچ مام
Ҳилолӣ на хуршеди рухшанда Эй
هلالی نه خورشید رخشنده ای
Ба овардгаи шери даранда Эй
به آوردگه شیر درنده ای
Ба мардонагии он яли покроӣ
به مردانگی آن یل پاکرای
Бадии дасти пурвирди шери худоӣ
بدی دست پرورد شیر خدای
Хаданги афкании ҳамчуи он покзод
خدنگ افکنی همچو آن پاکزاد
Набӯд аз далерони тозии нажод
نبود از دلیران تازی نژاد
Ба фармони шоҳаншаҳи дайни ҳилол
به فرمان شاهنشه دین هلال
Дмони сӯии майдони биёи фарохати бол
دمان سوی میدان بیا فراخت بال
Ба лашкар чу раъд аз бар кӯҳсор
به لشکر چو رعد از بر کوهسار
Хурӯшед ва фармуд он номдор
خروشید و فرمود آن نامدار
Ҳилоласт агар чаҳ мрономи пок
هلال است اگر چه مرانام پاک
Чу бадарам ба чархи ялии тобнок
چو بدرم به چرخ یلی تابناک
Ба ҷонами зъшқ ҳусайнаст шӯр
به جانم زعشق حسین است شور
Бўдрзми всўгм ба аз базми всўр
بودرزم وسوگم به از بزم وسور
Чу гуфт ин барангехти асби ялӣ
چو گفت این برانگیخت اسب یلی
Бузад бар сипаҳи найза ӣ пари дилӣ
بزد بر سپه نیزه ی پر دلی
Яке ҳам ба назд омадаш Қайси ном
یکی هم به نزد آمدش قیس نام
Зираи норасидаи бадв чанд гом
زره نارسیده بدو چند گام
Диловари хадангӣ ба зиҳ барниҳод
دلاور خدنگی به زه برنهاد
Сипар барсар оварад он бади ниҳод
سپر برسر آورد آن بد نهاد
Раҳои гашти пайкони зи шасти савор
رها گشت پیکان ز شست سوار
Гузашт аз сипари новаки обдор
گذشت از سپر ناوک آبدار
Гузар кард аз пушти нопокхўӣ
گذر کرد از پشت ناپاکخوی
Ба хок замин рафт то сарви фурӯ
به خاک زمین رفت تا سرو فرو
Пас онгоҳ борид тирозкмон
پس آنگاه بارید تیرازکمان
Бидон қавми зишти ахтари бадгумон
بدان قوم زشت اختر بدگمان
Дарони тири борони яли теғи зан
درآن تیر باران یل تیغ زن
зи лашкари бёндохти ҳафтод тан
ز لشکر بیانداخت هفتاد تن
Чу рафт ончӣ буд аз хадангаш ба кор
چو رفت آنچه بود از خدنگش به کار
Кашид азмёни теғи душмани шикор
کشید ازمیان تیغ دشمن شکار
Фаровон аз он кӣнаи густари сипоҳ
فراوان از آن کینه گستر سپاه
БёФкнди брхоки овардгоҳ
بیافکند برخاک آوردگاه
Чу аз разм ӯ лашкар омад сутӯҳ
چو از رزم او لشکر آمد ستوه
Бадв ногаҳон тохтанд он гуруҳ
بدو ناگهان تاختند آن گروه
Гирифтанд гардиши карон то карон
گرفتند گردش کران تا کران
Задандаш ба тани захмҳои гарон
زدندش به تن زخم های گران
Саранҷом карданд хайли шарир
سرانجام کردند خیل شریر
Ба фармон ӯро асир
به فرمان او را اسیر
Ббрдндши он ҷўқи аҳримно
ببردندش آن جوق اهریمنا
Шикастаи ду бозуӣу хастаи тно
شکسته دو بازوی و خسته تنا
Кашони сӯии пари кини сипаҳдори хеш
کشان سوی پر کین سپهدار خویش
Чу дидаш – ба хашм омад он зишти кеш
چو دیدش – به خشم آمد آن زشت کیش
Бифармуд то бар гирифтанд сар
بفرمود تا بر گرفتند سر
Ба шамшераш аз пайкари номвар
به شمشیرش از پیکر نامور
Ба минӯи рӯонаши бросўди шод
به مینو روانش برآسود شاد
Фаровони дурудаши здодори бод
فراوان درودش زدادار باد