Брири хзири он ял сарфароз биоварад

بریر خضیر آن یل سرفراز بیاورد

Биоварад бар довари дайни намоз

بیاورد بر داور دین نماز

Чунин гуфт бад аз дуруду салом

چنین گفت بد از درود و سلام

Ки эй тоҷўри сибти хиролоном

که ای تاجور سبط خیرالانام

Бифармоӣ то сӯии кӯфии сипоҳ

بفرمای تا سوی کوفی سپاه

Рӯм эй ҷҳондоўри дайни паноҳ

روم ای جهانداور دین پناه

Басии хуби гуфтор нағз оварам

بسی خوب گفتار نغز آورم

Ки шояд хурушон ба мағз оварам

که شاید خروشان به مغز آورم

Бубахшед дастуриаш шаҳриёр

ببخشید دستوری اش شهریار

Бар лашгар омад мрони номдор

بر لشگر آمد مرآن نامدار

Худоро чу лухтӣ ситоиш намӯд

خدا را چو لختی ستایش نمود

Худовандро ҳам ниёйиш намӯд

خداوند را هم نیایش نمود

Ба лшгргаҳи Кӯфа озод дод

به لشگرگه کوفه آزاد داد

Ки эй биўФои қавми нопокзод

که ای بیوفا قوم ناپاکزاد

Битарсед аз хашми ҷони офарин

بترسید از خشم جان آفرین

Ҳамон кирдигори ҷаҳони офарин

همان کردگار جهان آفرین

Ҳамин шуд ки бо ӯ шморости ҷанг

همین شد که با او شماراست جنگ

Баров брзкин роҳ бастед танг

براو برزکین راه بستید تنگ

Писари духтари шоҳи бтҳо буд

پسر دختر شاه بطحا بود

Фурӯғи ҷаҳони байни Заҳро буд

فروغ جهان بین زهرا بود

Дарини сарзамин миҳмон шумост

دراین سرزمین میهمان شماست

Ба меҳмони чунин ҷўрўкин кӣ равост ?

به مهمان چنین جوروکین کی رواست؟

Бигӯед боман ки бо шоҳи дайн

بگویید بامن که با شاه دین

Чаҳ андеша доред дарини замин

چه اندیشه دارید دراین زمین

Бигуфтанд бо ӯ набарди оварем

بگفتند با او نبرد آوریم

Сари тоҷдораш ба гирди оварем

سر تاجدارش به گرد آوریم

Ваёи сӯии Кӯфаи маровро барем

ویا سوی کوفه مراو را بریم

Ба фарзанди мараҷона аш биспурем

به فرزند مرجانه اش بسپریم

Ки ҳарч он бихоҳад бадв он кунад

که هرچ آن بخواهد بدو آن کند

Агар бугсалад ё ки паймон кунад

اگر بگسلد یا که پیمان کند

Ба лшгрчнин гуфт он мўтмн

به لشگرچنین گفت آن موتمن

Бимонед раҳ биспурад зии ватан

بمانید ره بسپرد زی وطن

Дил осӯда монад дарони сарзамин

دل آسوده ماند درآن سرزمین

Сари турбати сидолмрслин

سر تربت سیدالمرسلین

Бадви номаҳо бар навиштед боз

بدو نامه ها بر نوشتید باز

Ки шоҳои биёи зии Ироқ аз ҳиҷоз

که شاها بیا زی عراق از حجاز

Ки худ пешвое надорем мо

که خود پیشوایی نداریم ما

Туе муқтадо ва туе раҳнамо

تویی مقتدا و تویی رهنما

Сазадгар яке рой фаррух наҳй

سزد گر یکی رای فرخ نهی

Ба меҳмонии мо ҳаме рух наҳй

به مهمانی ما همی رخ نهی

Ҳам акнӯн ки он шоҳи дунёу дайн

هم اکنون که آن شاه دنیا و دین

Ба ҳамроҳи оли расӯли амин

به همراه آل رسول امین

Шуморо ба меҳмонӣ аз марзи хеш

شما را به مهمانی از مرز خویش

Раҳи Кӯфа аз меҳр бигрифта пеш

ره کوفه از مهر بگرفته پیش

Бадви оби ширини фурӯ баста ед

بدو آب شیرین فرو بسته اید

Зъҳдӣ ки бастед бигусаста ед

زعهدی که بستید بگسسته اید

Баронед фарзанди мараҷона ро

برآنید فرزند مرجانه را

Ҳамон аз худованди бегона ро

همان از خداوند بیگانه را

Намоед фармонравои бршҳӣ

نمایید فرمانروا برشهی

Каз ӯйаст фармону фармондиҳӣ

کز اوی است فرمان و فرماندهی

Махоҳед ӯро сарафкандаи ?гий

مخواهید او را سرافکنده گی

Нишоед худовандро бандаи ?гий

نشاید خداوند را بنده گی

Суханҳои шоистаи гуфтои басӣ

سخن های شایسته گفتا بسی

НпзрФти гуфтор ӯро касе

نپذرفت گفتار او را کسی

Чунин гуфт он меҳтари тиғзн

چنین گفت آن مهتر تیغزن

Ки эй бе вафоёни пимоншкн

که ای بی وفایان پیمانشکن

Шуморо худованд нафрин кунад

شما را خداوند نفرین کند

Ба дигари сари дӯзах ойин кунад

به دیگر سر دوزخ آیین کند

Намуданд он лашгари тираи бахт

نمودند آن لشگر تیره بخت

Бадв бар яке тири борони сахт

بدو بر یکی تیر باران سخت

Чу ин дид он пери пирӯзи рӯз

چو این دید آن پیر پیروز روز

Бузади бонги к-эии лашгари кӣна туз

بزد بانگ کای لشگر کینه توز

Ба андарзатон бе диранги омадам

به اندرزتان بی درنگ آمدم

На сӯии шумо баҳри ҷанги омадам

نه سوی شما بهر جنگ آمدم

Нафармӯда ҷангами худованди дайн

نفرموده جنگم خداوند دین

Ва гарна натарсам зи пайкони кин

و گرنه نترسم ز پیکان کین

Вазон пас биёмад буриша бигуфт

وزان پس بیامد برشه بگفت

Саросари суханҳо ки гуфту шнФт

سراسر سخن ها که گفت و شنفت