Чу он хоҷау банда ӣ покдин

چو آن خواجه و بنده ی پاکدین

Гирифтанд ҷо дар биҳишти барин

گرفتند جا در بهشت برین

Дўмрди ғаффории зи ёрони шоҳ

دومرد غفاری ز یاران شاه

Далеронаи ҷустанди разми сипоҳ

دلیرانه جستند رزم سپاه

Яке абди рҳмни бен ърўаҳ буд

یکی عبد رحمن بن عروه بود

Ки афроштии сурбаи чархи кабӯд

که افراشتی سربه چرخ کبود

Дигар пӯри Абдуллоҳи никном

دگر پور عبدالله نیکنام

Ки дайнро бадии шери шарзаи кном

که دین را بدی شیر شرزه کنام

Ба дастурии шаҳ дмон тохтанд

به دستوری شه دمان تاختند

Ба тарки ялони теғи кини охтнд

به ترک یلان تیغ کین آختند

Набарди озмудаи ду ханҷари гузор

نبرد آزموده دو خنجر گذار

Намуданд бо душманони кори зор

نمودند با دشمنان کار زار

Азони пас ки хстнди танҳо ба теғ

ازآن پس که خستند تن ها به تیغ

Срўҷон бидоданд худ бе дареғ

سروجان بدادند خود بی دریغ

зи яздони бад-ӣни номдорони дуруд

ز یزدان بدین نامداران درود

Ки дар роҳи дайни бим ҷонишон набӯд

که در راه دین بیم جانشان نبود