Пас аз он навбат ба ғорб расед
پس از آن نوبت به غارب رسید
Ки будаш дили шер ва дидор шед
که بودش دل شیر و دیدار شید
Зтркон насаб дошт он роди мард
زترکان نسب داشت آن راد مرد
Яке банда буд аз шаҳаншоҳи фард
یکی بنده بود از شهنشاه فرد
Китоби хдоро ба хўштрсрўд
کتاب خدارا به خوشترسرود
Зибр хондӣ онсон ки шоиста буд
زبر خواندی آنسان که شایسته بود
Ббхшидаҳ будаш шаҳаншоҳи дайн
ببخشیده بودش شهنشاه دین
Ба фарзанди худ сидолсоҷдин ( ъ )
به فرزند خود سیدالساجدین (ع)
Чу дид он гузин банда аз кӯфӣон
چو دید آن گزین بنده از کوفیان
Ҳаме бар сипоҳ шаҳ омад зиён
همی بر سپاه شه آمد زیان
Бигуфто ба шаҳи к-эии худовандгор
بگفتا به شه کای خداوندگار
Мробхши дастурии кори зор
مرابخش دستوری کار زار
Худованди гуфтои бадви к-эии ғулом
خداوند گفتا بدو کای غلام
Яке зии саропардаи кори зор
یکی زی سراپرده کار زار
Худованди гуфтои бдўкои ғулом
خداوند گفتا بدوکای غلام
Яке зӣ саропарда бурдор гом
یکی زی سراپرده بردار گام
Иҷозати зи фарзанди ман бозҷӯӣ
اجازت ز فرزند من بازجوی
Ки ҳастӣ кунун банда ӣ хоси ӯй
که هستی کنون بنده ی خاص اوی
Равони гашти он марди фархундаи кеш
روان گشت آن مرد فرخنده کیش
Ба сӯии худованди бемори хеш
به سوی خداوند بیمار خویش
Бузади шоҳро бӯса барадасту пой
بزد شاه را بوسه بردست و پای
Бадв гуфт к-эии доруи раҳнамоӣ
بدو گفت کای دارو رهنمای
Маро шоҳ фармуд к-эйам кунун
مرا شاه فرمود کایم کنون
Ба сӯии ту бо дида ӣ прзхўн
به سوی تو با دیده ی پرزخون
Бихоҳам зтўи фурсати корзор
بخواهم زتو فرصت کارزار
Ки ҷонро кунам дрраҳи шаҳи нисор
که جان را کنم درره شه نثار
Шаҳи нотавони сӯй ӯ бнгрист
شه ناتوان سوی او بنگریست
Ҳаме бар вафодорӣ ӯ гирист
همی بر وفاداری او گریست
Бадв гуфт озодӣ эй сарфароз
بدو گفت آزادی ای سرفراز
Ба майдон чу озод мардон битоз
به میدان چو آزاد مردان بتاز
Бирав рухсат аз пардаи ?гий ҳо бихоҳ
برو رخصت از پرده گی ها بخواه
Вазони пас бчми сӯии овардгоҳ
وزان پس بچم سوی آوردگاه
Ғуломи ин чу бишунид сӯии ҳарам
غلام این چو بشنید سوی حرم
Равони гашти афсурдау дили дижам
روان گشت افسرده و دل دژم
Чу омад ба наздики пардаи сарой
چو آمد به نزدیک پرده سرای
Ба каш карда дасти истода ба пой
به کش کرده دست ایستاده به پای
Бигуфто ки эй бонувони ҳиҷоз
بگفتا که ای بانوان حجاز
Замони набард ман омад фароз
زمان نبرد من آمد فراز
Бубахшед агар сар зад аз ман гуноҳ
ببخشید اگر سر زد از من گناه
Ба ҷону сари шоҳи гетии паноҳ
به جان و سر شاه گیتی پناه
зи гуфтори он банда ӣ бо вафо
ز گفتار آن بنده ی با وفا
Хурӯш омад аз итрати Мустафо
خروش آمد از عترت مصطفی
Сипас ёфт дастурӣ аз бонувон
سپس یافت دستوری از بانوان
Ба сӯии шаҳаншоҳ дайн шуд равон
به سوی شهنشاه دین شد روان
Ба зории зи шаҳи изн майдон гирифт
به زاری ز شه اذن میدان گرفت
Раҳи ҷанг чун род мардон гирифт
ره جنگ چون راد مردان گرفت
Бёзиди хандони лаби вшоди хор
بیازید خندان لب وشاد خوار
Ба мардонаи ?гиии дашна ӣ обдор
به مردانه گی دشنه ی آبدار
Басии хоҷаи гонро ситоиш намӯд
بسی خواجه گان را ستایش نمود
Пас онгаҳ ба пигор бозу гушӯд
پس آنگه به پیگار بازو گشود
Чу огоҳ шуд сидолсоҷдин
چو آگاه شد سیدالساجدین
Ки ӯ ҷанг ҷӯяд ба майдони кин
که او جنگ جوید به میدان کین
Бифармуд то домани боргоҳ
بفرمود تا دامن بارگاه
БёФроштнд аз брчшми шоҳ
بیافراشتند از برچشم شاه
Ҳаме кард аз он тиғбозии шигифт
همی کرد از آن تیغبازی شگفت
Бадв ҳар замон офарин даргирифт
بدو هر زمان آفرین درگرفت
Сарафрози ғорб чу бо кӯфӣон
سرافراز غارب چو با کوفیان
Дар овехт чун шарзаи шери жён
در آویخت چون شرزه شیر ژیان
Басӣ кард кӯшиши баси афканди мард
بسی کرد کوشش بس افکند مرد
Ба гардун бар оварад баси тираи гирд
به گردون بر آورد بس تیره گرد
Чу фарҷоми аўбўди ҷонбохтн
چو فرجام اوبود جانباختن
Ба гулзори хулди барин тохтан
به گلزار خلد برین تاختن
Дар афтод аз по ба теғи сипоҳ
در افتاد از پا به تیغ سپاه
Ба болини аўбораҳи ?гиии тохти шоҳ
به بالین اوباره گی تاخت شاه
Сараш барграфт вабаи зонуи ниҳод
سرش برگرفت وبه زانو نهاد
Фурӯзандаи рух бар рухи аўнҳод
فروزنده رخ بر رخ اونهاد
Ҷаҳони байн ба шаҳи бргшўдони ғулом
جهان بین به شه برگشودآن غلام
Беандоза додаш дуруду салом
بی اندازه دادش درود و سلام
Сипас шодмони ҷон ба ҷонони супурд
سپس شادمان جان به جانان سپرد
Ба хуррами ҷинони зини ҷаҳони рахти барад
به خرم جنان زین جهان رخت برد